Jun 9, 2006

Άι στο linkblog

Τρικυμία εν κρανίω

Λέω να βρω να παντρευτώ έναν τεχνικό υπολογιστών, μπας και βελτιωθεί καθόλου η σύνδεσή μου. Όχι από μόνη της φυσικά. ΑΥΤΟΣ θα κάνει τα μαγικά του και αν τα καταφέρει με τον γαμωblogger, μόνο τότε θα του κάτσω.

Όλοι οι γκόμενοί μου μέχρι τώρα, κοίταζαν με μισό μάτι την ADSL μου.
Τι διάlοlο, όλοι wizards της τεχνολογίας ήταν και σνόμπαραν τη σύνδεσή μου;
Ε, όχι δεν ήταν. Απλώς όσο πιο μεγάλη ήταν η σύνδεση, τόσο πιο άδειο ήταν και το πορτοφόλι μου, πράγμα που για τα ρεμάλια ήρωες της ζωής μου, σήμαινε αυτομάτως λιγότερα τσιγάρα στο πακέτο και περικοπές στα σφηνάκια στο bar. Aυτό τους έκοφτε. Άντε και κανένα δίευρο για βενζίνη αν τύχαινε να ξεμείνει το παπί:
«Ρε Μανταλένα! Που είναι τα ρέστα από τη λαϊκή;»
«Στη λαϊκή τα άφησα. Στη λαϊκή τράπεζα».

Είχα μια φίλη (μετά παντρεύτηκε), η οποία τα είχε με έναν κουμπάκια. Όλη μέρα στο Ιντερνετ να σερφάρει αυτός, ξέρεις τώρα, teen, porn, ass, blowjobs, δώστου να τρέχει εκείνη σαν τον Λούκυ Λουκ για τον μικρο -μεταξύ κάμποσων restart είχαν προλάβει να κάνουν και παιδί, βλέπεις- , για τα κοινόχρηστα και για τους λογαριασμούς.
Όσο περισσότερες πίπες downlόντιαζε ο τύπος, τόσο περισσότερες ήταν αναγκασμένη να κάνει στον διαχειριστή, στον μανάβη και τον μπακάλη η ταλαίπωρη μάνα για να τα βγάλει πέρα. Για να μη σου πω και στον παιδικό σταθμό.

Γεγονός παραμένει πάντως, ότι στις μέρες που έμειναν μαζί (χμ… για να δω, βάσει της ογκοχρέωσης υπολογίζω ότι πρέπει να άντεξαν παντρεμένοι για μια περίοδο τουλάχιστον 1.200 giga), η ρουφιάνα η φίλη μου είχε την ταχύτερη σύνδεση, τα πιο αποτελεσματικά firewall και cookie protection από ποτέ.
Τα φορούσε και ο άντρας της. Όταν πήγαινε να ξαπλώσει μαζί της, γιατί τόσες ώρες στο PC, το πουλί του γινόταν σαν παξιμαδοκουλούρα και το μάτι του σαν του Ψινάκη μετά την πλαστική. Εξώφθαλμο.

Με κάτι τέτοια αισθανόταν ασφαλής εκείνη.
«Βάζει copy protection για να μην κάνουμε άλλο παιδί» μου έλεγε. «Δεν θα το αντέχαμε οικονομικά». Ή «το firewall του είναι το απόλυτο hot, Μανταλένα μου. ¨Έναν τέτοιον άντρα να βρεις κι εσύ».
Λεφτά έλεγε ότι δεν είχαν, τα καλούδια στο PC όμως τα άντεχαν. Πάρε DVD, πάρε web camera, πάρε εξωτερικούς σκληρούς (έναν για τις τσόντες, έναν για τα mp3, έναν για backup και έναν για το photo album και τα ψηφιακά video της οικογενείας). Και χιλιάδες, αμέτρητα απιθανικομμύρια από άγραφα cd. Και εννοείται ότι ΑΥΤΑ δεν είχαν copy protection.
Μια φορά τη βδομάδα, ερχόντουσαν μια παρέα Νιγηριανοί με τσάντες και σακ βουαγιάζ και όταν έφευγαν το σαλόνι άδειαζε από τα πλαστικά κουτάκια με τους δίσκους ακτίνας. Αυτό που απέμενε μετά θύμιζε λίγο το εργαστήριο του Q. Καλώδια και καλωδιάκια από δω κι από εκεί, μια plasma οθόνη, στοίβες άγραφα CD και DVD σε πακέτα, ηχεία μικρά, μεγάλα, μικρομέγαλα, νάνοι και χαρτόκουτες.

Βlogger, γ@μιέσ@ι
Η ελληνική blogόσφαιρα (δεν ξέρω για άλλους πλανήτες) προσπαθεί με προσήλωση να κάνει πράξη αυτό που υποτίθεται ότι παρέχεις. Να postάρει, γαμώ το τεραμπάιτ σου!
Τι πάθατε εκεί πάνω (κάτω, μέσα - όπου στα κομμάτια είστε); Σας πήρε ο ύπνος στο πληκτρολόγιο;
Παραιτήθηκε καμιά καθαρίστρια και μούχλιασαν τα καλώδια;
Φουμάρετε;
Ανοίξατε 1107 δικά σας blog και φράκαρε το σύστημα;
Κράσαρε ο server σας λόγω αθρόας εισβολής από εισερχόμενα links;
E, άι στο linkblog.

Οϋτε φωτογραφία δεν μπορούμε να ποστάρουμε, το σπίτι σας.

26 comments:

mpizelw said...

μια καλημέρα για τη Mantalena,

με την 100% υποστήριξή μου στην "ευχή¨ που έδωσες στον Blogger...

και με τρελλά γέλια για την ογκομετρημένη-χρεωμένη παξιμαδοκουλούρα!
:)

Mantalena Parianos said...

:)
καλημέρα μπιζέλω. Εδώ βρέχει. Παντού. Και έξω και μέσα.

Sigmund_01 said...

Καλημέρα Mantalena :)

Mantalena Parianos said...

Καλημέρα Σίγκμουντ.

un certain plume said...

Παξιμαδοκουλούρα;;!!

Χαχαχαχαχααααα

Mantalena Parianos said...

PLUME>>
Nai. Άγευστη εντελώς.

A.F.Marx said...

Συνέρχεσαι...
Χαίρομαι!

Anonymous said...

που να σε προλάβουν κούκλα μου!
Katt

Your Man said...

Σε διαβάζω καιρό, ήταν το γαμιστερότερο ποστ σου! :)

Mantalena Parianos said...

Μy Man>>
Τελώ σε ευτυχή απόγνωση (και δεν πιστεύω λέξη απ' όσα λες!) :Ρ

Mantalena Parianos said...

ΘΕΙΕ ΜΑΡΞ>>
Οι σιωπηλές οδύνες δεν ξεπερνιώνται ποτέ, το ξέρεις. Απλώς τις βάζεις σε ένα συρταράκι για να μην σε επισκέπτονται τακτικά. Καμιά φορά, όταν βρέχει ή μυρίζει ωραία έξω, βγαίνουν μόνες τους. Ή κι αλλιώς: πας να φορέσεις μια μπλούζα και συνειδητοποιείς ότι στην είχε αγοράσει ο Απών. Τη βγάζεις. Φοράς την επόμενη πρώτη που βρίσκεις μπροστά σου και συνειδητοποίείς ότι την είχατε αγοράσει μαζί. Τη βγάζεις και αυτή. Φουλάρια, παπούτσια, δίσκοι, ρούχα, καραμελλίτσες για το βήχα, εσώρουχα, μπιμπελό, το μάουσπαντ... τι να ξεφορτωθώ πρώτο; Πιο εύκολα θα ξεφορτωνόμουν εμένα.

Κωστής said...

Ανάλογα προβλήματα πριν κανά εξάμηνο προκάλεσαν κύμα μετανάστευσης προς wordpress μεριά. Προβλέπω επανάληψη του φαινομένου! :)

PS: Ελπίζω να κατέβασες το album μιας και έχεις ADSL!

Sigmund_01 said...

Ουπς...

Πρόταση πανικού:
Μην πετάς τίποτε...
Με τα χρόνια θα γίνουν συλλεκτικά.
Θα ανήκουν σε μια... (εδώ συμπληρώνεις εσύ)
και όλοι θα τα θέλουν σαν τρελλοί!

ΥΓ: Πήγαινε τις οδύνες μια βόλτα για καφέ...
Μπορεί σε κάποιον να γυαλίσουν και να τις κάνεις πάσα!

Mantalena Parianos said...

Kωστή>>
Το κατέβασα και σε υπερευχαριστώ. Δεν σου απάντησα στο mail (ακόμα) γιατί αυτή την εποχή σκαλίζω τα ερείπια να βρώ κάτι παλιά μου όνειρα που ξεπούλησα σε τιμή ευκαιρίας.

Σίγκμουντ>>
Το τριήμερο οι οδύνες πάνε Πάρο. Με μόνο συνοδό τους εμένα. Το νησί θα βουλιάξει απ' το βάρος.

Sigmund_01 said...

Μια χαρά περνάνε οι οδύνες!
Τριήμερο στην Πάρο!
Βάλτες σε ένα surf και θα βρεθούν Λιβύη στον Καντάφι.
Είναι σίγουρο!
Το έπαθε γνωστός μου...
Ο ίδιος, όχι οι οδύνες του :)

Mantalena Parianos said...

SIGKMOYNT>>
Από Χρυσή Ακτή - Λιβύη; Ουάο! Ταλέντο τέτοιο ούτε ο Κακλαμανάκης!
Το τριήμερο θα είμαι σαν την καλαμιά στη χρυσή ακτή - μια που το ανέφερες. Θα γυρίζω στο πατρικό μου με φακό μέσα απ' τ' αμπέλι στις 5 το πρωί (τα βράδυα θα παίζω μουσική), θα κοιμάμαι και θα ξυπνάω δακρυσμένη. Μέχρι το βράδυ δεν θα ξέρω τι να κάνω. Ίσως βρω εκείνη την παλιά μάσκα που είχα το καλοκαίρι και μαζεύαμε κοχύλια αλλά αυτός δεν θα είναι σε καμία παραλία. Θα δω τον ξάδελφο Μπάμπη και θα πρέπει να του πω ότι θέλω να μικρύνουμε το βορεινό παράθυρο στο σπίτι που θα μου χτίσει. Ότι θέλω πέτρες των 60-90 εκατοστών πάνω από τα πρέκια. Θα με ρωτήσει "που είναι ο ΧΧΧ"; Θα του πω ψέμματα και θα βγω έξω για να μην με δει να κλαίω. Το ίδιο θα κάνω όποιος κι αν με ρωτήσει (και θα είναι πολλοί): ο Αιγύπτιος, η Μαρία, τα παιδιά στο Magaya, ο Πειρατής, σε όλους όσοι μας ξέρουν.
Μου θυμίζω τη θεία μου που όταν είχε πεθάνει ο θείος μου και εκείνη έπρεπε να κρατήσει το μαγαζί γιατί ήταν το μόνο τους έσοδο, έπαιρναν τηλέφωνο οι πελάτες, ζητούσαν τον άντρα της που μέχρι τότε το δούλευε κι εκείνη απαντούσε τουλάχιστον 200 τηλέφωνα τη μέρα, κλαίγοντας βουβά και λέγοντας "ξέρετε, τον χάσαμε". Μετά, θα γυρίζω σαν την άδικη κατάρα, έξω θα έχει ήλιο και αεράκι ιδανικά για μαύρισμα στον ήλιο και βουτιές, κι εγώ θα είμαι μέσα στο παλιό σπίτι, χωρίς παρέα, διάθεση να φάω ή να πάω στη θάλασσα. Ζηλεύεις ακόμα;

Sigmund_01 said...

Το τριήμερο θα είμαι ... στη χρυσή ακτή - μια που το ανέφερες. Θα γυρίζω στο πατρικό μου με φακό μέσα απ' τ' αμπέλι στις 5 το πρωί (τα βράδυα θα παίζω μουσική), θα κοιμάμαι και θα ξυπνάω ...σμένη. Μέχρι το βράδυ ... θα ξέρω τι να κάνω. Ίσως βρω εκείνη την παλιά μάσκα που είχα το καλοκαίρι και μαζεύα.. κοχύλια ... . Θα δω τον ξάδελφο Μπάμπη και θα πρέπει να του πω ότι θέλω να μικρύνουμε το βορεινό παράθυρο στο σπίτι που θα μου χτίσει. Ότι θέλω πέτρες των 60-90 εκατοστών πάνω από τα πρέκια. Θα ...; Θα του πω ... θα βγω έξω ... . ... με ... (και θα είναι πολλοί): ο Αιγύπτιος, η Μαρία, τα παιδιά στο Magaya, ο Πειρατής, σε όλους ....
Μ... . Μετά, θα γυρίζω σαν την άδικη κατάρα, έξω θα έχει ήλιο και αεράκι ιδανικά για μαύρισμα στον ήλιο και βουτιές, κι εγώ θα είμαι μέ......, διάθεση να φάω ή να πάω στη θάλασσα. Ζηλεύεις ακόμα;

Με αυτή την έκδοση (συγγνώμη για την επέμβαση) φυσικά και ζηλέυω!
Αλλά και με την άλλη δεν είναι και τόσο χάλια...
Έχει διαφορά να τρώγεσαι στη πόλη κι άλλη στο νησί...
Είναι και ο καθαρός αέρας βλέπεις :)

Αυτό με τα αμπέλια και τη μουσική μου άρεσε περισσότερο :)

Mantalena Parianos said...

SIGKMOYNT>>
Αχ, βρε Ζιγκ... Πολύ εύκολα ζηλεύεις!

Sigmund_01 said...

Έλα ντε!
Παρόλα αυτά καλά να περάσεις εσύ στην Πάρο και εμείς στο γραφείο!
Δεν πιστεύω να ζηλεύεις;

Mantalena Parianos said...

SIGKMOYNT>>
Τριήμερο στο γραφείο;

Sigmund_01 said...

Yes!!!

Δημιουργικό και με ησυχία!

Εσύ ακόμα εδώ;

Sigmund_01 said...

Αλλαγή σχεδίων...

No grafeio για το τριήμερο!!!

Δουλειά στο σπίτι ;(

Και όπως έλεγε ο Truman στο "THE TRUMAN SHOW"

"And in case I don't see you,
good afternoon,
good evening and good night."

Mantalena Parianos said...

Wx! Βρε Σίγμουντ, τι δουλειά είναι αυτή που κάνεις; ΔΙΚΗ ΣΟΥ δουλειά πρέπει να 'ναι, ε?

dr.Uqbar said...

χαχαχα. Απαιχτο οπως παντα που αφιονιζεσαι! Το blogger ειχε prob και εχει. Τι να κανεις; once you post you can have another toast

Anonymous said...
This comment has been removed by a blog administrator.
Anonymous said...
This comment has been removed by a blog administrator.