Το καθήκον καλεί

Με αφορμή έναν κακότροπο χολερικό.

Το comic από εδώ.

Η ώρα της γης, δεν είναι η ώρα του μαλάκα

Mια συμβολική κίνηση που κανείς δεν σε υποχρεώνει να την κάνεις, μαλάκα μου ούτε να ποστάρεις κάθε χρόνο τις ίδιες ακραίες υπεβολές για να μας δείξεις ότι εσύ είσαι οξυδερκής και όλοι όσοι συμμετέχουμε σε ανάλογες συμβολικές κινήσεις, ανίδεοι καπιταλίστες. Βέβαια, ίσως αν μπορούσες να αντιληφθείς τον συμβολισμό να μην ήσουν και ψηφοφόρος όλων αυτών που έχουν κάνει τον πλανήτη σα να μούτρα τους, όλα αυτά τα χρόνια. Γιατί εδώ, σαφώς και ο σκοπός δεν ήταν να σκοτεινιάσει η πλάση - αλλά να μεταδοθεί ένα μήνυμα.

Την πιο ψύχραιμη και justified τοποθέτηση, με την οποία συμφωνεί ο Ελεύθερος Σκοπευτής, συνέγραψε ο Όneiros εδώ.


Τώρα που έγιναν τόσο της μόδας οι κουκούλες, εμείς οι συμβιβασμένοι της Νέας Τάξης, πήγαμε το Σάββατο και αγοράσαμε! Στη φωτό, κουκουλοφόρος λίγο πριν πεταχτεί για καφέ στη Σκουφά.


.

Όταν η μαλακία χτυπάει κόκκινο

«το αληθινό πορτρέτο του Στάλιν πρέπει να έχει πινελιές από το μαύρο , από το άσπρο αλλά και από πολύ πολύ κόκκινο (κόκκινο του αίματος, της φωτιάς, της επανάστασης)»
κλικ εδώ για να δεις σχόλια


«...έχω τη μεγάλη χαρά να περηφανεύομαι ότι παίζει η βιβλιοθήκη μου να είναι μοναδική στο είδος της, αφού δίπλα στα Άπαντα του Τίτο, έχω βάλει τα Άπαντα του μεγάλου Ιωσήφ Στάλιν!»
κλικ εδώ για να θαυμάσεις λέμε


________________________________

Η Παπαρήγα ξέρει πολύ καλά σε ποιους απευθύνεται όταν εκτοξεύει τη σταλινική προπαγάνδα της, «ανερυθρίαστα κόκκινη» όπως τα κομματόσκυλα της που εκτελούν εντεταλμένη υπηρεσία στα blogs.
Στους κρυφοσταλινικούς του κόμματος που ανεξαρτήτως ηλικίας, δεν έχουν κανένα πρόβλημα να γυρίσουν 50 χρόνια πίσω τα ρολόγια και τα μυαλά τους (τα ποια;)


Όλα τα γουρούνια έχουν την ίδια μούρη, φέρσιμο (και συχνά ΚΑΙ μουστάκι) κυρά Αλέκα μου

.

Τζάμπα πράμα

Διάβασα και συμφωνώ

“Αδιαφορία” - Η τελευταία “πρωτοβουλία” στην οποία θα πάρω μέρος…
Posted by Γιώργος Μαργαρίτης, Μάιος 25, 2007
Η νέα αυτή μπλογκο-πρωτοβουλία είναι πολύ απλή, και μάλλον θα είναι και η τελευταία μου.

Μία αργοπορημένη συγγνώμη στην Αμαλία (updated)
"Συγνώμη Αμαλία, σου άξιζε κάτι καλύτερο"
Posted by Elikas, Μάιος 26, 2008

*Το Εθνικό Σύστημα Υγείας είναι βαθειά ανθρώπινο* - Δημ. Αβραμόπουλος

Ένα χρόνο πριν, ο Θανάσης Καπράλος ρωτούσε στο παραπάνω βίντεο στο ΥouTube...

***

Αν ψάχνετε ακόμη τρόπο να δράσετε αποτελεσματικά αφήστε ήσυχη την Αμαλία και σκεφτείτε ποιον και τι ψηφίζετε, την επόμενη φορά που θα βρεθείτε πίσω από το παραβάν.

Η Αμαλία χάθηκε όπως χιλιάδες άλλες Αμαλίες κάθε μέρα, τα παιδιά σας αύριο θα ψάχνουν στα σκουπίδια για φαγητό, οι Ζαχόπουλοι διορίζουν από τα παράθυρα, οι γαλάζιες συνεντεύξεις είναι η νέα δήλωση φρονημάτων μιας σύγχρονης χούντας, οι μαλακοκάβληδες ξοδεύουν διςσεκατομμύρια για να αγοράσουν όπλα που καθυστερημένοι στρατόκαβλοι δεν θα επαρκούν να χειριστούν, δεν έχουμε νερό, έλεγχο τροφίμων, πολιτισμό (εβίβα καλομοιράκι), μέριμνα για το περιβάλλον ή κοινωνική πρόνοια και εσείς ασχολείστε με λυνξ, χαλώντας και φτιάχνωντας μπλογκς με το όνομα της άμοιρης κοπέλας, βιντεάκια, μπανεράκια και επετείους του κώλου,
επικαλούμενοι μάλιστα τους τραγικούς γονείς της Αμαλίας - κάτι που ΟΥΔΕΠΟΤΕ θα κάνατε για ΔΙΚΕΣ ΣΑΣ, ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ιστορίες, αλλά ελαφρά τη καρδία δεν διστάζετε να πράξετε για μια άγνωστή σας κοπέλα, για το δράμα της οποίας θα έπρεπε να αισθανόμαστε ΌΛΟΙ υπεύθυνοι.

Ντροπή σας

Έχετε τον Αβραμόπουλο που σας αξίζει

Κάτι λέει ο Mouxlas...

Ακούει κανείς;
Ή "βυθιστήκατε σιγά σιγά στην καλοκαιρινή σας ραστώνη"; (για να δανειστώ και την επίκαιρη ρήση ενός blogger με ευαισθησίες)
.

Ο χύδην όχλος

Για να εξηγούμαστε.
Ποτέ δεν είπα ότι η ιδέα του ΙδιογράφΩς ΔΕΝ ¨ΗΤΑΝ ΚΑΛΗ.
Απλώς δεν θέλησα να συμμετέχω όπως δεν έχω συμμετάσχει και σε άλλα παιχνίδια που φέρουν τη στάμπα μαζικότητας "έλληνες μπλόγκερς" κ.λπ.) Όπως δεν έχουν συμμετάσχει βέβαια και τα υπόλοιπα 10 χιλιάδες ελληνικά ιστολόγια - έναντι των 500 ως τώρα, αλλά ας μην το κάνουμε θέμα, γιατί θα αναγκαστούμε να θίξουμε και το ζήτημα των δήθεν "προσωρινών διαχειριστών" (κι άλλο δήθεν;) του blog
και σκοπός μας εδώ δεν είναι να αρχίσουμε να κριτικάρουμε ούτε το IQ ούτε το lifestyle του κάθε μπουζουκοκέφαλου.:D

Είχαν λοιπόν, μια πολυ καλή ιδέα. Τι να κάνουμε τώρα που τη γαμήσανε με το να καπελώσουν άπαντες;
Εμείς φταίμε; Να ΜΗΝ ΤΟ ΔΟΥΜΕ; Να ΜΗΝ ΤΟ ΠΟΥΜΕ;

Φανταστείτε ένα αντίστοιχο παράδειγμα:
έστω ότι στέλνεις ένα κείμενο συμμετοχής σε ένα ομαδικό blog, π.χ. στο Critical Error Blog και μια μέρα, εγώ ως διαχειριστής αποφασίζω να αφιερώσω όλο το blog *μου* (σημ. ένα πολυσυλλεκτικό blog έτσι;) στον Άη Γιάννη το Ρώσο. Χωρίς να σε ρωτήσω και χωρίς να ενημερώσω κανέναν.
Πώς θα σου φαινοταν;

Θεωρώ χυδαίο λοιπόν:
1) ότι αυτό παίχτηκε στην πλάτη 500 ιστολόγων -ή όσοι τέλος πάντων είχαν στείλει μέχρι τότε συμμετοχή.
και
2) Ότι αυτό έγινε "εις μνήμη της Αμαλίας" - για λόγους φαντάζομαι που δεν χρειάζεται να εξηγήσω.

ΠΙΟ ΧΥΔΑΙΟ όμως από όλα αυτά, θεωρώ ότι ο φον μαρξ προσπαθεί ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΤΩΡΑ να πείσει ότι δεν έκανε τη λαδιά και ότι "δέχεται λάσπη", ενώ:

-Δεν έχει αρνηθεί ότι καπέλωσε τους πάντες και μάλιστα κατόπιν εορτής,
επειδή το θεώρησε μια καλή πράξη εις μνήμη της Καλυβίνου
(σημ. γιατί δεν έφτιαχνε ένα άλλο blog για κάτι τέτοιο;)
και
-ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΨΕΜΑ ότι ο Τζονάκος που ζήτησε να κατέβει η ανάρτησή του, αντιμετώπισε τη ΧΥΔΑΙα του συμπεριφορά.

Για μισό λεπτό! ΤΙ ΣΧΕΣΗ ΕΧΟΥΝ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΜΟΙΡΗ ΤΗΝ ΑΜΑΛΙΑ ΟΡΕ ΚΛΕΦΤΟΠΟΥΛΑ;


____________
ΠΡΟΣΟΧΗ εις την αίθουσα, ΔΕΝ προτίθεμαι να τα επαναλάβω σε προσεχές μάθημα
-και δεν επιθυμώ να επιστρέψω όσο και να με τσιγκλάτε μερικοί, γιατί μου προξενείτε περισσότερη απέχθεια απ' όση φαντάζεστε:

Το ότι συγχρόνως "έσκασε" και μια Google καταχώρηση από ένα "άλλο" δήθεν μπλογκ με τον ΊΔΙΟ τίτλο και τις ¨ΙΔΙΕΣ "κατευθυντήριες" με το δικό τους
(το οποίο είτε εξαφανίστηκε είτε το εξαφάνισαν στη συνέχεια), θα δεχτούμε ότι είναι σύμπτωση.

Γιατί να το δεχτούμε;
Δεν έχει ΓΙΑΤΙ. Θα το δεχτούμε "γιατί έτσι" - όπως ακριβώς απαντά και ο φον μαρκξ σε όποιον αμφισβητήσει τις προθέσεις του: θα το δεχτείτε γιατί "είμαστε καλά παιδιά" και γιατί "πάνω απ' όλα ο σκοπός ρε γαμώτο" και γιατί "υπάρχουν άνθρωποι που μας ξέρουν και βάζουν το χέρι τους στη φωτιά πως είμαστε καλά παιδιά" και "γιατί η πλειοφηφία επιβραβεύει το σωστό"...
[Εξάλλου, δεκαετίες ΚΝίτικης γαλούχησης έχουν δείξει πως "όποιος μας αμφισβητεί / δεν είναι μαζί μας, είναι με την αντίδραση". Αυτά ξέρει - αυτά κάνει ο ανθρωπάκος.]

Κι όσο για τη "μαζική επιβράβευση" την οποία επικαλείται για το IDιογράφΩς και για να χαρακτηρίσει όλους εμάς τους υπόλοιπους, αντιρρησίες (μετρημένοι στα δάχτυλα είμαστε) ως γκρινιάρηδες και κακοπροαίρετους,
από πότε η μαζικότητα αποτελεί από μόνη της κριτήριο επιβράβευσης της ορθότητας ενός εγχειρήματος, όπως διατείνεστε βλακωδώς;
Εκτός αν θεωρείτε ότι ο τρόπος που μας κυβερνούν όσοι μας κυβερνούν είναι αυτομάτως ορθός, επειδή τον έχει επιβραβεύσει η πλειοψηφία.


Αιδώς αχρείοι. Και έλεος.
Το να ζητάτε να αρχίσουν οι συμπλόγκερς που ενεπλέξατε σε αυτό το μπλογκοπαίχνιδο (να μην ξεχνιόμαστε κιόλας περί τίνος πρόκειται) να αρχίσουν να γεμίζουν με λυνξ το όνομα της Αμαλίας, μόνο συνετή και σοβαρή πράξη -δικτυακού έστω- ακτιβισμού, δεν είναι.
Και επιπλέον, είναι μαι πράξη που αν δεν μας πείθει για την πρόσφατα διατυπωθείσα δικαιολογία του φον μαρξ περί "καλοκαιρινής ραστώνης" η οποία λέει τον διακατέχει και η οποία αποδεικνύει, ξαναμανταλέει, ότι δεν αποζητά μπλογκοδημοσιότητα (ποιος, τελών εν ραστώνει, κάθεται να ψάχνει τα παλιά του ποστ και να βάζει λυνξ άνθρωπέ μου;),
μας πείθει τουλάχιστον, ακόμη μια φορά, ότι το να έχεις μια ωραία ιδέα τελικά, δεν αρκεί, όταν βάζεις μόνος σου τα χεράκια σου και βγάζεις τα μάτια σου - όσο και για τη διαχρονική αξία του ένδοξου εκείνου ρητού: "και οι ευνούχοι γνωρίζουν πολύ καλά πώς γίνεται, μόνο που δεν μπορούν να το κάνουν".

.

30 χρόνια spam, έχω ψήσει...

Πελάαατες μου!
Σύμφωνα με τη θλιβερή επέτειο της 30ετίας από γεννέσεως του spam το 12% των χρηστών του Διαδικτύου έχουν αγοράσει κάτι που τους προσέφεραν με spam!

Blog - the sequel

1000 (και άλλος ένας) λόγοι για να μπλογκάρει
ένας Ελεύθερος Σκοπευτής.

***

Τώρα τι να γράψω; Ντρέπομαι τόσο πολύ. Να γράψω πως είχα σκοπό να σταματήσω να γράφω; Πάλι θα το 'χω γράψει. Άσε δηλαδή, που το έγραψα στο προπροηγούμενο post. Να γράψω ότι θα άααρχιζα να γράφω στους τοίχους του δωματίου μου;
Λίγο έλειψε μετά το τελευταίο μου ατύχημα με τη μηχανή, αλλά όχι.
Μπαίνω λοιπόν, αμέσως στο ψητό και το χαρχαλεύω με το περίστροφο.

Κοιτάχτε να δείτε. Είχα όντως σκοπό να σταματήσω να γράφω – και πρέπει να είχα πολύ πειστικά επιχειρήματα, γιατί κατάφερα να το πιστέψω στο τέλος όχι μόνo εγώ, αλλά και ο Αρτουά, που στοιχημάτισε όλη του την περιουσία στο ότι δεν θα ξαναγυρίσω και τώρα που θα τα χάσει όλα, θα πρέπει να ζήσει σαν τα πουλιά του ουρανού, φορώντας μόνο ένα string (ή έστω, φτερά και πούπουλα) και να μου φέρνει το πρωινό στην πισίνα.

Ρεκόρ επισκέψεων τον περασμένο μήνα,
με 194 unique βύζιτορζ σε μία ώρα.
(Ούτε ο Καψαμπέλης τέτοια χαρά).

Τhe thing is: τα mail που έλαβα ήταν τόσα πολλά και τόσο χαρακτηριστικά - «μην τολμήσεις να σταματήσεις, θα σου στείλουμε φαντομάδες στο σπίτι», «θα το πληρώσεις μικρή τσούλα», «θα σε απαγάγω - αλυσοδέσω γυμνή - αναγκάσω να μπλογκάρεις σε λάπτοπ όλη μέρα» (σημ. σιχαίνομαι τα λάπτοπ), ώστε σε πρώτη φάση τουλάχιστον, δέχθηκα να το κξανασκεφτώ.

Τα «ανοιχτά θέματα» εξάλλου που δεν είχα προλάβει να επιλύσω ήταν πολλά και ακανθώδη:

1) Το «μακεδονικό ζήτημα» αποζητά έναν νέο Παύλο Μελά και μου έχουν πει ότι μου πάνε πολύ τα κολάν και οι κοντές φουστανελίτσες



2) Ένας αρσιβαρίστας και χαμένο κορμί (εντελώς πλέον, όπως μπορείτε να διαπιστώσετε και από τη φωτογραφία του) με τον οποίο είχα πρόσφατα μια σύντομη σχέση που με γέμιζε ευτυχία και ecstasy, είναι πολύ σοβαρός λόγος για να αναζητήσω κάποια υπάλληλο ονόματι Τσου Λι στην μακρινή ΑναΤο-Λή και να τη μπολιάσω με αγνή βαλκανική πρεζόφουντα, μέχρι να αλλάξει χρώμα και από κίτρινη να γίνει Ομπαμόχρωμη.



>> Δεξιά, η Τσου σε μια προσπάθεια να μου στείλει mail. Επειδή το Internet απαγορεύεται στην Κίνα, τα γράμματα τα στέλνουν με Σαμουράι μέχρι το ταχυδρομείο και από εκεί τα παίρνει ο υπερσιβηρικός, μια φορά το μήνα.



3) Ο Ζαχόπουλος απολογείται! Το παιντί μίλησε και εγώ θα λείπω από το πάρτι;

4) Οι Οικολόγοι Πράσινοι δεν μπήκαν ακόμη στη Βουλή (I’m working on it)

5) Έρχεται η Συντέλεια του κόσμου (Petefris speaking)

6) Οι Rolling Stones κυκλοφορούν καινούριο album και ο Mick τραγουδάει με την Aguilera (έρχεται η συντέλεια του κόσμου -τόπαμε;- και θα βρέξει καρύδες)

7) Ο ANemos εκδήλωσε συμπάθεια προς τον Ελεύθερο Σκοπευτή (έρχεται η συντέλεια με την υποθαλάσσια, σου λέω)

8) έλαβα εκατοντάδες mail που μου ζητούσαν να μη σταματήσω να γράφω και από το να τους απαντήσω ένα-ένα, αποφάσισα να συνεχίσω να ανεβάζω ποστάκια για να τους ξεφορτωθώ απαντώντας τους μια και καλή.
Πολύ πολύ πολύ σοβαρά, σας ευχαριστώ όλους, ειδικά τους πιο αναπάντεχους από σας, που με ταρακουνήσατε. Δεν περίμενα ή ήθελα συμπαράσταση σε κάτι (δεν συντρέχει λόγος εξάλλου) και εξακολουθώ να μοιράζομαι την απογοήτευση που τόσο γλαφυρά κατέγραψε σε αυτό το post του ο Dark Angel, περισσότερο ως πικρή διαπίστωση παρά ως δυσπιστία προς το "χώρο". Δεν ξέρω πόσο συχνά θα μπορώ να γράφω, αλλά με κάνατε να αλλάξω γνώμη.

Αυτά.
Ε, είναι κι άλλα, αλλά αυτά για την ώρα.

Lust but not least…
…όλα αυτά θα ήταν σχεδόν χωρίς αντίκρυσμα (αντίο Macedoine, αντίο κοντές φουστανελίτσες) αν η πλάστιγγα δεν έγερνε υπέρ του να παραμείνω στις επάλξεις της Μπλογκολάνδης, χάρη σε ένα e-mail από έναν κύριο στην Αγγλία, το οποίο με ξάφνιασε ευχάριστα και με έκανε να σκεφτώ ότι και μόνο για εκείνον και την πολυεθνική του παρέα αν θα έπρεπε να γράφω σε αυτό το blog, θα το έκανα ευχαρίστως.

Αλλά αυτή είναι μια άλλη –προσεχής- ιστορία.


.

Το press-gr ξαναχτύπησε!

I'm gay / and an Internet celebrity

Το "ελεύθερο βήμα" του "επιδραστικού press-gr" στο κατά Τσαγκαρουσιάνο ευαγγέλιο, είναι κατά και της κοινωνικής συμβίωσης των ομοφυλοφίλων.

Όχι πως περιμέναμε και κάτι καλύτερο ή διαφορετικό από ό,τι μαρτυρούσαν τα αποτελέσματα εκείνης της έρευνας αναγνωστών του (λυνκ), αλλά μήπως πρέπει να "φοβόμαστε" περισσότερο τους λύκους με προβιές προβάτων και όχι τη Χρυσή Αυγή της Wordpress; Λέω τώρα...

Ακολουθεί το κείμενο - απαύγασμα μισαλοδοξίας, στρεητομαλακίας και χριστιανοφασισμού που αναρτήθηκε στο εν λόγω "επιδραστικό" (δεν θα πάψω να το λέω, αβαντάροντας τον καλό δημοσιογράφο) site-blog.
Καψαμπέλη και σία, δεν παίζεστε!

+++++++++++++++++++++++++++

Για το γάμο των ομοφυλόφιλων... .

Του Θωμά Ακρωτηριανάκη

,

Στα πλαίσια του δήθεν προχωρήματος της προοδευτικής αστικής αντιφεουδαρχικής ανεκτικότητας,το "θέμα" του "γάμου" των ομοφυλόφιλων το προωθεί ο ιμπεριαλισμός, για να ενισχύσει την ομοφυλοφιλία, που δεν μπορεί να αντικαταστήσει την ετεροφυλοφιλία στην προσωπική ευτυχία, διότι αυτή προϋποθέτει, σχεδόν καθημερινά, ολοκληρωμένους ετεροφυλικούς οργασμούς, και στη βάση συναισθημάτων και τρυφερότητας.

Ειδικά δε στην Ελλάδα προωθείται και για να χτυπηθούν τα πιο φιλικά τμήματα της Εκκλησίας της Ελλάδος προς την ομόδοξη Ρωσσία και να πληγούν οι καλές σχέσεις των τμημάτων αυτών με τους καραμανλικούς της ΝΔ, αλλά και τους παπανδρεϊκούς-βενιζελικούς του ΠΑΣΟΚ.
Πρέπει να βοηθάμε τους ομοφυλόφιλους και τις ομοφυλόφιλες να πάψουν να είναι τέτοιοι, και τέτοιες, αλλά με γλυκό ανθρώπινο τρόπο (το ίδιο και για τους αποκλειστικά ή κυρίως αυτοερωτικούς). Δεν τους βοηθάει η θεσμοθέτηση του "γάμου" τους, που καλύτερα να μην υπάρξει.


Πρέπει όμως να τροποποιηθεί νομικά ο γάμος (που πρέπει να είναι μόνο ανάμεσα σε ετερόφυλους), θρησκευτικός τε και πολιτικός, ώστε να δίνεται η δυνατότητα σύναψης προσυμφώνου γάμου, που μπορεί να συμπεριλάβει την ευχέρεια για ακαριαίο μονομερές, χωρίς κανένα όρο και καμμιά υποχρέωση, ακόμα και έναντι των παιδιών, διαζύγιο, ή ο,τι άλλο ορίσει το προσύμφωνο (και φυσικά το ζεύγος να μπορεί να μην κάνει καθόλου προσύμφωνο, αν έτσι προτιμάει).
Επίσης, να τροποποιηθεί το κληρονομικό δίκαιο, ώστε να κληροδοτούνται οι συντάξεις σε ένα πρόσωπο του αυτού ή διαφορετικού φύλου, ή επιμεριστικά,με καθορισθησόμενα από τον κληροδοτούντα ποσοστά, σε πολλά πρόσωπα, ανεξαρτήτως φύλου.
Παρομοίως, να τροποποιηθεί ο νόμος που ορίζει τα περί φορολογικών, οικονομικών ελαφρύνσεων και μισθολογικών αυξήσεων, ώστε να μπορείς να δηλώσεις ένα ή περισσότερα πρόσωπα, ανεξαρτήτως φύλου ή κατάστασης γάμου, με τα οποία να έχεις, να επιμερίσεις,όπως θέλεις τις ελαφρύνσεις-αυξήσεις, ώστε τελικά αθροιστικά να έχεις τις ελαφρύνσεις-αυξήσεις που τώρα έχουν ανά άτομο οι έγγαμοι, τίποτα περισσότερο ή λιγότερο.

_____ΤΙ ΠΙΝΕΤΕ ΡΕ?__________ΜΟΙΑΖΕΙ ΚΑΛΟ________



Το λυνκ εδώ
Τα σχολιάκια σας για τούτο το εξαίσιο πόνημα από κάτω.

.

Πιτσιρίκος - end of the story?

Mε μια λιτή δήλωση ("Μάκια") και με κλειστά όπως πάντα τα σχόλια, ο Πιτσιρίκος εντελώς ξαφνικά και χωρίς ορατό λόγο (η επισκεψιμότητά του είχε γνωρίσει πραγματική εκτόξευση τον τελευταίο καιρό, με 7.500 unique visitorz τη μέρα) αφήνει να εννοηθεί ότι σταματάει το blog του.

Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες - φήμες αναφέρουν ότι αυτό ίσως να έχει να κάνει και με ένα παλαιότερο post του σχετικά με τη διαφήμιση στα blogs. Όπως και να έχει, η Μπλογκολάνδη χωρίς αυτόν γίνεται φτωχότερη, σημαντικά μάλιστα ύστερα από την αποχώρηση - παροπλισμό άλλων πολυδιαβασμένων bloggers που προηγήθηκαν όπως η ο Nίκος Δήμου, η -έως πρόσφατα- σιωπηρή αποχή του Pascal, η προσπάθεια αγρανάπαυσης του Πάνου Ζέρβα :) και η X-Psilikatzou.

Το blogging είναι όντως ψυχοφθόρο, όπως μπορεί να βεβαιώσει κάθε blogger που μπλογκάρει για περισσότερα από δυο χρόνια. Υπάρχουν μάλιστα και κάποιοι με ονόματα λούνα παρκ, που το βλέπουν με μια "υποχρεωτικότητα" τολμώ να πω, σα να οφείλουν - σαν να ΠΡΕΠΕΙ, να ανεβάσουν σε τακτά χρονικά διαστήματα ένα ή δυο ποστ. Προετοιμάζουν τα ποστ τους σαν μαγείρισες που δοκιμάζουν τη σούπα (ο συγκεκριμένος που έχω υπόψη μου, μάλιστα, μας ρωτούσε ποιον τίτλο να διαλέξει ή ποιο από ατ posts που είχε υπόψη του, θα ήταν καλύτερα να ανεβάσει πρώτο - τέτοιο πρόγραμμα ο άνθρωπος!)

Anyway
H Mantalena λέει: αν το πίνεις και δεν πίνει, κάνει καλό!

Πιτσιρίκο,
δεν συμφωνούσα πάντα με όσα έγραφες -και δεν δίστασα να το γράψω και μάλιστα με σκληρό τρόπο- ούτε συμφωνούσα πάντα με το χιούμορ σου, ωστόσο υπήρχαν και εποχές που ξεκαρδιζόμουν με ποστ σου και περνούσα πολύ καλά διαβάζοντάς σε.

Καλή συνέχεια σε ό,τι κι αν κάνεις.

.

Υποκριτές απ' όλες τις μπάντες

«Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας δε θέλει να ακούγεται τίποτα για τους θανάτους στα ανθρακωρυχεία. Ένας μεγάλος αριθμός δυστυχημάτων έχει κρυφτεί απ’ την κοινή γνώμη. Πολλές περιοχές είναι απαγορευμένες στους δημοσιογράφους. Μια εφημερίδα όμως, στην επαρχία του Χεμπέι, αποκάλυψε την ύπαρξη ενός δικτύου επαγγελματιών που ειδικεύονταν στη «διαχείρηση κρίσεων»: μυστικές ταφές εργατών, εξαγορά των οικογενειών τους για εξασφάλιση της σιωπής τους. Με οδηγία απ’ τις Αρχές, τα Μέσα σιωπούν. «Καλύτερα να παντρευτείς ένα σκύλο παρά έναν ανθρακωρύχο» λέει μια λαϊκή παροιμία».
(σελ. 127) Le grand bluff Chinois,Thierry Wolton.


Από το post "Ποια Κινέζικη Δημοκρατία;" του Μανώλη Aνδριωτάκη


Video από τους Bloopers.

Λυνξ:
Η φλόγα πάντως θα περάσει και από το Θιβέτ ως Κινεζικό έδαφος... (BBC speaking)
και
Fotos από το Indymedia


Προς Αλού Φαν Μαρκς και τους ομόσταβλούς του:
Τώρα που σας έπιασε η πρεμούρα και πήρατε φόρα να σώσετε την ΚΝΕ της Τσεχίας, θα αναλάβετε μήπως και καμία πρωτοβουλία διαμαρτυρίας ενάντια στο ολοκληρωτικό ψευδοκομμουνιστικό καθεστώς της Κίνας;

Έχουν περάσει αρκετά χρόνια από τα γεγονότα του Τιεν Αμέν, αλλά θυμόμαστε, όταν σε μετέπειτα επίσκεψή της στην Κίνα, η κυρά Αλέκα σας, επιστρέφοντας είχε δηλώσει στους δημοσιογράφους: "που είδατε να παραβιάζονται τα δημοκρατικά δικαιώματα στην Κίνα;"

Επειδή τυχαίνει να θυμόμαστε, δεν αφήνετε κατά μέρος τις υποκρισίες; Έχετε αρχίσει να μοιάζετε στους γαλάζιους και τον Κώστα Καραμανλή, που θέλει "να μεταλαμπαδεύσει λέει ιδεώδη της αρχαίας Ελλάδας στην Κίνα".

Μην τα ξαναλέμε!

Το πρώτο cd του συγκροτήματός μου!

Το όνομά μας είναι European Space Camp και αυτό είναι το πρώτο μας album!
O στίχος είναι αγγλικός (απ' όσα καταλαβαίνω) και ο αριθμός των μελών του group ποικίλλει αναλόγως με τους εραστές μας ανά εποχή.
Παρακάτω εξηγώ τα 11 (plus 1 bonus, plus-plus 1 hidden) κομμάτια μας, track by track.

European Space Camp
"Mon State"

1. Dattirajeru - 6:26’
Χωριό στην Ινδία. Ύστερα από ένα βράδυ αμετροεπούς κατανάλωσης πράσινων φύλλων από μια γειτονική φυτεία, συνθέσαμε αυτόν τον ολονύκτιο αυτοσχεδιασμό με φλάουτα, τυμπανάκια από ποντικίσιο δέρμα και κάδο πλυντηρίου, που το τιτλοφορήσαμε με το όνομα του χωριού.

2. The Multiethnic Indigenous Party
(Partido Indígena Multiétnico) – 2:35’
Ο τίτλος του πολιτικού κόμματος, το οποίο ασπάζεται ο ατζέντης μας στη Λατινική Αμερική. Το κομμάτι αυτό είναι ένα μικρό 'ευχαριστώ' από το συγκρότημα προς αυτόν, για τις ανυπολόγιστες ποσότητες κόκας που μας προμηθεύει.
Ή κόλας. Ή κόκα κόλας. Δεν θυμάμαι ακριβώς.

3. San Pasqual Valley, San Diego, California – 4:44’
Ο τίτλος τα λέει όλα. Είναι ένα instrumental track, για την ανάμνηση της πρώτης μας παρτούζας στην άμμο, εκείνο το μακρινό καλοκαίρι του 2006 - μαζί με ένα τοπικό σερφ συγκρότημα, τους Wave Crushers.

4. Sam Bishop – 2:21’
Σπηντάτο κομματάκι για τον τερματοφύλακα Σαμ Μπίσοπ, που ήταν συμμαθητής του Reo, του ντράμερ μας, και είχε πολύ μακριά χέρια (μαζί έκαναν τις πρώτες τους ληστείες).

5. List of South East Queensland bus stations - 8:32’
Μελοποιημένη λίστα δρομολογίων, που συνέθεσε ο μπαντονεονίστας μας Χουανίτο, ο οποίος όταν πρωτοήρθε στο Λονδίνο αποστήθιζε τους σταθμούς του προαστίου του, τραγουδώντας τους πάνω σε μια πρόχειρη μουσική που είχε συνθέσει.
Το ηχογραφήσαμε με νέους ήχους από φρεναρίσματα και τρακαρίσματα, σε έναν 8λεπτο αυτοσχεδιασμό.

6. Takuya Sato – 1:49’
Ο αγαπημένος μας σχεδιαστής anime, στον οποίο αναθέσαμε τη δημιουργία του πρώτου μας videoclip.
Το μικρό αυτό ινστρουμενταλάκι, είναι εμπνευσμένο από την πρώτη φορά που τον γνωρίσαμε και η μπασίστριά μας, Lupa, του πήρε μια ξεγυρισμένη πίπα (η διάρκεια του track αναφέρεται σε αυτό ακριβώς).

7. Arlington Center for the Performing Arts (live)
- 17:48’
Ζωντανά ηχογραφημένο, το κομμάτι αυτό που παρουσιάσαμε στο ομώνυμο κέντρο της Santa Barbara, είναι μια σπουδαία αυτοσχεδιαστική ωδή, με ξύλα, πέτρες και απορρίμματα κάθε είδους που χτυπώνται μεταξύ τους μέσα σε τεράστιους κάδους από τσίγκο, από γυμνές παρθένες – κόρες επιφανών και ευκατάστατων κατοίκων του προαστίου αυτού, οι οποίοι άλλωστε χρηματοδότησαν και την τόσο σημαντική για τα παγκόσμια δεδομένα αυτή performance.
Θυμάμαι με νοσταλγία ότι στο live εκείνο είχαμε γαμήσει. Καλλιτεχνικά, εννοώ.

8. Spying on the United Nations - 3:13’
Το πρώτο μας single. Πρόκειται για ένα φανταστικό στιχουργικό σενάριο της τραγουδίστριας μας, Bo, για ένα escort girl που παρεσειφρύει στους κόλπους μιας ειδικής απεσταλμένου της Μακεδονίας στον ΟΗΕ, κάνοντάς την σεξουαλική της σκλάβα με σκοπό την εκμαίευση κρατικών μυστικών, ικανών να κάνουν τη φοράδα της ειδικής απεσταλμένου να χεστεί στο αλώνι back home.

9. Long Road - 7:50’
Όπως μαρτυρά και ο τίτλος, πρόκειται για ένα μακρόσυρτο κομμάτι, που χωρίς λόγια (είναι instrumental και αυτό) θίγει υπαρξιακά θέματα και τον μακρύ δρόμο που χρειαζόμαστε για την επίτευξη των στόχων μας, όπως, η εξάλειψη της παγκόσμιας πείνας, φτώχειας, επιθετικότητας και ληστειών στην περιοχή Ζωγράφου, όπου έχουν ελαττωθεί δραματικά οι περιπολίες των μπατσων, με αποτέλεσμα ο δρόμος μέχρι το σπίτι να μοιάζει περισσότερο ατέλειωτος και επικίνδυνος κι από το αν ήσουν μελαχρινάκι με χειροβομβίδες στη λωρίδα της Γκάντζας.

10. Atresia - 3:26’
Ερωτικό τραγούδι που συνέθεσε η Mantalena εμπνευσμένη από την 22χρονη Atresia, την πρώτη ηρωική λεσβία σανιάσιν, που παντρεύτηκε με πολιτικό γάμο στη χώρα μας και λατρεύτηκε σαν εθνική ευεργέτιδα, με γλυφομούνια, όργια και τιμές σε όλη της τη ζωή. Το δεύτερο single.

11. Federal Alcohol Administration - 7:56’
Επικό, καθαρά συναυλιακό τραγούδι διαμαρτυρίας ενάντια στον ανεξέλεγκτο έλεγχο κατά του αλκοόλ.
Όπως ακούγεται χαρακτηριστικά να τραγουδάει ουρλιάζοντας (ή να ουρλιάζει τραγουδώντας) η Bo, «το αλκοόλ είναι το μόνο νόμιμο ακόμη ναρκωτικό – μη μας το γαμάτε», σε μια πολύ τρυφερή στιγμή που εκτοξεύει μπουκάλια τζιν (dry), ουίσκι (από κριθάρι) και μαύρο ρούμι, στο κοινό.

Bonus track
Ruby Empire (live) - 11:39’
Ένα μικρό διαμαντάκι «ταξιδιωτικής ψυχεδέλειας» που θα ζήλευε και η Μάγια Τσόκλη, με ηχητική αφορμή τη Μαύρη Ήπειρο και τις μουσικές της παραδόσεις. Μπεντίρ, μαλακοκάβλια, ροδεσιανές ροκάνες, αφρικανικά μονόχορδα και τσιφούτικα τυμπάνια που παίζουν βεδουΊνοι μπλόγκερς, κάνουν αυτό το track μοναδικό.

Hidden track
Poore Baronets - 1:22’
A capela συν-τα-ρα-κτι-κή ερμηνεία ενός γελοίου άσματος που η Mantalena τραγουδάει στο μπάνιο της. Μικρή διάρκεια αλλά μεγάλη στιγμή, που δεν θα χάσετε τίποτα κι αν δεν την ακούσετε.


______________________________________


Πρόκειται φυσικά για το νέο blog-οπαίχνιδο, αλλά και μια ιδιαίτερη τιμή, αφού σ' αυτό με προσκάλεσε μια από τις πιο παλιές και αγαπημένες μου blogger, η Μαρκησία του Ο.

Οι κανόνες, είναι απλοί:

1. Μπαίνεις στο wikipedia.
2. Αναζητάς την επιλογή “random article” (πάνω αριστερά). Πατάς μια φορά. Το λήμμα που θα βγει είναι το όνομα της μπάντας σου.
3. Πατάς πάλι το “random article”. Το λήμμα που θα βγει είναι ο τίτλος του άλμπουμ της μπάντας σου.
4. Πατάς “random article” άλλες έντεκα φορές. Τα λήμματα που θα βγουν είναι το track list του άλμπουμ.
5. Καλείς άλλους πέντε να κάνουν το ίδιο.


Εγώ με τη σειρά μου, προσκαλώ
1) τους εναερίτες απεργούς της ΔΕΗ,
2) τους απεργούς σκουπιδιαρέους (πολύ πρώτο το κόλπο με τα σκουπίδια στα ΜΑΤ παιδιά),
3) τους άνεργους που δουλεύουν αμμοβολή και θα πάρουν σύνταξη σε 40 χρόνια - σε αντιθεση με τους 300 μαλάκες που ψήφισαν,
4) τους κούριερ που θέλουν να ενταχθούν κι αυτοί στα βαρέα ανθυγιεινά και
5) τις γυναίκες άνω των 50 με ανήλικο παιδί (lol) να συμμετάσχουν με τη σειρά τους στο παιχνίδι.
Όλα εδώ πληρώνονται. Άλλη φορά, να προσέχετε τι ψηφίζετε.

.

*ΚΑΤΩ Η ΕΠΩΝΥΜΙΑ* - τα banners που ζητήσατε

BANNER #1:

Banner για αγοράκια
(Ο Φ. Πεσσόα είναι μαζί μας!)
Kώδικας ανάρτησης σε sidebar widget
(click & get)

ΒΑΝΝΕR #2:

Το αρχικό γκομενικό banner της κίνησης
Kώδικας ανάρτησης σε sidebar widget
(click & get)

.

Σε καλή μεριά!

.

Ονοματάκι δεν έχεις, ορέ λεβέντουρα; (the return)

Του Σάκη Σερέφα
«Δεν μου αρέσουν οι αποκριάτικες μάσκες. Ούτε σπάω πλάκα με τα κουτσομπολιά. Ούτε τα ψευδώνυμα τα αρέσω, με πιο διαδεδομένο το Θεός. Αρα δεν γουστάρω και τα ανώνυμα ή ψευδώνυμα ιστολόγια. Είναι η μεταμοντέρνα κουτσομπόλα της γειτονιάς, και μάλιστα χωρίς κότσια, δηλαδή με μάσκα. Ο κάθε πονεμένος, σαλεμένος, γρουσούζης ή αδόλεσχος ρίχνει μπροστά από τη μούρη του το τσεμπέρι της ανωνυμίας και πέρδεται τα φαφούτικα λογάκια του στην πιάτσα. Ονοματάκι δεν έχεις, ορέ λεβέντουρα;».
(λυνκ)


-Έχω, ορέ παίχτουρα
Του Βλάση του Σουγιά
«Δεν μου αρέσουν οι μπουγάτσες με ξόδι. Ούτε σπάζω πλάκα με τις λιγκομιφόν δηλωσάρες. Ούτε τα επώνυμα σκευάσματα τα αρέζω, με πιο απεχθή μου τα εκ του ασφαλούς - αφ’ υψηλού τιραμισού μπεμπέ. Άρα δεν γουστάρω και τα επώνυμα σχόλια που θεωρούν ότι ακριβώς επειδή είναι επώνυμα βρίσκονται στο απυρόβλητο. Είναι οι μεταμοντέρνοι μπάστακες του μαχαλά και μάλιστα χωρίς κότσια, με το άφατο επιχείρημα ότι έχουν ονοματεπώνυμον. Ο κάθε στεναχωριάρης, σαλεμένος, γρουσούζης ή αδόλεσχος ρίχνει στα πόδια μας το ονοματεπωνύμι του και πέρδεται τα φαφούτικα λογάκια του στην πιάτσα της μικρο-στρούγκας του. Τσου ρε, παιχτρόνι ασίκηκο και πσαρώσαμεν.


ΥΓ.
Οι ίδιοι θλιβεροί άνθρωποι, στέλνουν επιστολάς - ή αργότερα, όταν γίνονται γνωστοί, Δελτία Τύπου- εις τα εφημερίδας, υπογράφοντας με την ιδιότητά των, ωσάν να απευθύνονται σε γραφείο συνοικεσίων - θεωρώντας ότι αυτή τους προσδιορίζει:
Πάνος Ανδρεόπουλος,
παιδίατρος, δημοτικός σύμβουλος Πικρής Χολής.


.

Ψιτ, KillMan... KI EGW BLEPW

Πριν λίγο καιρό, έλαβα ένα mail από κάποιον που υπέγραφε ως KillMan.
Mου ζητούσε 30.000 ευρώ για να μην με ξαναπεί μαλάκα.
Του απάντησα: "θα επιβεβαίωνα τη βρισιά σου, αν σου τα έδινα".

"Ε, τότε έχεις πολλά να δεις ακόμη..." μου ξανάγραψε.

"Γιατί ρε Killaman;" ρώτησα εγώ. "Επειδή είμαι διάσημη και επιτυχημένη;"
"Να είσαι έτοιμη για όλα", μου το ξέκοψε αυτός.
"Ρε σάλτα και γαμήσου" του έγραψα και έστειλα το mail του στα spam.

Μετά έπεσα για ύπνο και δεν ξανασχολήθηκα, όχι μόνο γιατί θεώρησα ότι πρόκειται για φάρσα, αλλά και γιατί είχα δει ειδήσεις στην τηλεόραση και είχα τάσεις για έμετο.
Αργότερα την ίδια ημέρα, όμως, μου έστειλε και δεύτερο e-mail, επειδή όπως φαίνεται αγωνιούσε αν το είχα χάψει.
Αυτή τη φορά υπέγραφε ως "Λουμπίνα", όμως η ηλεκτρονική διεύθυνση που εμφανιζόταν και πάλι ως killΜan@yahoo.gr, με έβαλε σε σκέψεις, όχι παίζουμε. Είμαι τετραπέρατη εγώ που με βλέπεις (λέμε τώρα).
Αμέσως κατάλαβα ότι ήταν αυτός.
Ανέφερε:

"Θα σου αφήσω αρκετό χρόνο για να βρεις τα χρήματα".
"Α, σοβαρά; Eίσαι πολύ καλός", του απάντησα στα γρηήγορα τρώγωντας μια ωμή γαρίδα από το ψυγείο (για το αληθές της κατάθεσης το αναφέρω αυτό). "Και πώς τα θες, Vliman; " ρώτησα. "Cash;"
"Johny Cash", απάντησε χαρούμενα η Λουμπίνα. "Και θα μου τα δώσεις σε πακέτο".
"Τι λε ρε παιδί μου", του ξαναέγραψα. "Δεν κάνετε ευκολίες πληρωμής;"
"Ό-χ-ι", απάντησε ορθά κοφτά.
Μιλάμε, τα χρειάστηκα! Πανικοβλήθηκα! Πήρα τηλέφωνο τη μαμά μου.
"Μέχρι τις 22 Δεκεμβρίου, τα θέλω", μου ξανάγραψε ο βδελυρός εκβιαστής. "Θέλω να κάνω Χριστούγεννα. ΟΚ; Θα μιλάμε με mail. Και πρόσεχε μη σου φύγει κουβέντα... Εγώ βλέπω..."

Άρχισα να τρέχω.
Πήγα σε μάγισσες, σε χαρτορίχτρες, συμβουλεύθηκα δικηγόρους, δεν βγήκε τίποτα, ώσπου μια μέρα, μια καλή νεράιδα που εργαζόταν στους στάβλους του πρίγκηπα της παλίρροιας Αλογοσκούφη, με πήρε από το χέρι και με πήγε στην Ανώτατη Αρχή Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, Συνωμοσιών, Πλεκτανών, Ενβιασμών, Συκοφαντιών, ΚΤΕΟ, Videoγκεημών, αν είναι δυναμόν.
Ο προϊστάμενος αυτός, της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, ντε (για συντομία) ήταν και πολύ γνωστός τραγουδιστής, και έλεγε το "Ο Αετός πεθαίνει στον Αέρα Περήφανος και Δυνατός" και κάτι άλλα χαρούμενα άσματα, πολύ εμπνευστικά για οποίον εκβιάζεται και θέλει να βουτήξει από τον φωταγωγό.
Εγώ όμως δεν ήθελα. Ήθελα να παλέψω!

Προς μεγάλη μου έκπληξη, ο τραγουδιστής με πληροφόρησε ότι είχε λάβει και από άλλους πολιτικούς, δημοσιογράφους, επιχειρηματίες, πακιστανούς, συνταξιούχους και απεργούς λιμενεργάτες, αντίστοιχες καταγγελίες για εκβιασμό (δεν θα ασχολιόταν όμως με αυτούς, φαίνεται του γυάλισε το τροφαντό μου στηθάκι, το απαράμιλλο κωλαράκι μου και το μυαλό μου - και ήθελε να ζαχοπουλιάσουμε μαζί).
Άλλον τον εκβίαζαν με το ψευδώνυμο "Ντόρα", άλλον με το φρικιαστικά απειλητικό "Καραμάν Αλής" και άλλον -ωιμέ- με το αποτρόπαιο και συγκαλλυμένα επιθετικό "Μάκης".
Αισθάνθηκα σημαντική - "εμένα τουλάχιστον με απειλεί η Λουμπίνα ο KillMan, κυριέ μου" είπα στον αοιδό. "Κινδυνεύω. Η δική μου περίπτωση διαφέρει, λέμε. Περιέχει ΚΑΙ εμβιασμό και πολλά λεφτά".
"Εκβιασμό, θες να πεις", με διόρθωσε.
"Ρε, πες το όπως θες εσύ, κυρ αποτέτοιε μου" απάντησα αλαφιασμένη. Σύλλαβέ τους όλουζ. Κάνε κάτι μόνο γιατί μου 'χει φύγει το κλαπέτο να ψάχνω στα spam μου τρομαγμένη".

Έτσι, έκανα ένα δωράκι στον εαυτό μου εκείνες τις γιορτές: Κατέθεσα μήνυση κατά παντός υπευθύνου, Λουμπίνες, KillMen και όποιος εμφανιζότανστο μέλλον, θα τους έπαιρνε όλους ο πως-τον-λένε.

Ζητήθηκε και η συνδρομη της Ίντέρπόλ (βάζω όλους τους τόνους για να με πιστέψετε), οι οποίοι όμως πέρασαν πολλούς μήνες μέχρι να καταλάβουν τι έλεγαν τα mail που τους στέλναμε στα αγγλικά και να εξηγήσουν στους Έλληνες τεχνικούς της Δίωξης Ηλεκτρονικού εγκλήματος τι σημαίνει "dashboard settings" και "moderation".

Μόλις διαλευκάνθηκαν όλα όμως πήραμε μπρος χωρίς χρονοτριβή! Οι τεχνικοί ήταν πολύ χαρούμενοι και άρχισαν να ρίχνουν φως στην υπόθεση.
Συγκεκριμένα, πήραν κάτι φακούς και ένα βράδυ πήγαν και μπούκαραν στο σπίτι μιας οικογένειας στο Παγκράτι, γιατί ο πατέρας της οικογένειας όπως με πληροφόρησαν, κυκλοφορύσε αξύριστος, φορούσε γυαλιά και χρησιμοποιούσε πολύ συχνά τη λέξη "καλημέρα".

.

Η δημοσιογραφία των πωλητών

Γεια σας λαμόγια.
Κατ' αρχάς, να σας ενημερώσω ότι είμαι εκβιαστής blogger. Αν κάποιος από την άρχουσα τάξη -γιατί δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει ότι μόνο αυτοί τα έχουν πάρει με το press - gr: πολιτικοί, μεγαλοδημοσιογράφοι και δικηγόροι- αν λοιπόν, κάποιος από τη νομενκλατούρα επιθυμεί να ξεφορτωθεί καμιά 20 χιλιάδες ευρώ, ας μου αφήσει σχόλιο και θα του στείλω ανώνυμο mail γιατί τα έχω ανάγκη τα χρηματάκια.

Λοιπόοον.
Ανακάλυψαν τώρα ότι τους ενοχλεί λέει, "ο πολίτης που υβρίζει". Ρε μαλάκες, γαμημένοι, κλεφταράδες του δημόσιου χρήματος και σκουλήκια της διαπλοκής, βοϊδοκέφαλοι σκατάδες που έχετε κάνει τη χώρα μπουρδέλο, έτσι μιλάνε για σας ΔΗΜΟΣΙΩΣ όσοι πηδάτε κάθε μέρα, σε όλα τα καφενεία, τους δρόμους και τις λαϊκές της χώρας μας, παλιότομαρα. Και το ίντερνετ δημόσιος χώρος είναι. Θα συλλάβετε όλη τη χώρα, ρε;

Για να εξηγούμαστε, το press-gr δεν μου είναι συμπαθές - αλλά είναι τόση η αηδία που νιώθω όταν βλέπω τον δημοσιογράφο Χιώτη στην τηλεόραση, να χαμογελάει σαδιστικά σαν βασανιστής των SS κάθε φορά που κάποιος όπως ο κάθε καημένος Καψαμπέλης φωνάζει για τα δημοκρατικά του δικαιώματα, που μου 'ρχεται να ξεράσω.

Και εν τέλει ρε Καψαμπέλη - και όποιος άλλος είναι admin στο press-gr, αν σας κόφτει τόσο η έκφραση και η ελευθερία του λόγου, κλείστε το το γαμημένο και ανοίξτε ένα άλλο, νέο press-gr, χωρίς πολλά πολλά.
Χωρίς να απαντάτε σε mail και χωρίς να αισθάνεστε την ανάγκη να απολογηθείτε για τίποτα με το να παίρνετε σβάρνα τα γαμωκάναλα - λογοδοτώντας στον κάθε άσχετο γερασμένο Πρετεντέρη, Σούρα και Χιώτη.
-"Είχατε κωδικούς για το blog;" ρωτάνε οι γκαιμπελίσκοι.
Και τι σε νοιάζει ρε μαλάκα; Με ποιο δικαίωμα ρωτάς κάτι τέτοιο δημοσίως, σκατόγερε της εξουσίας; ("Ποιο μέλλον σου ρε χούφταλο;")

Ας είναι και ο άλλος ο Παπαγιάννης. Που έχει λέει ένα από τα τρία καλύτερα μπλογκς. (Να μας το πεις, να κρίνουμε εμείς, σεμνέ και ταπεινέ ΠαπαJohn. Mε το δικό μας Καλυτερόμετρο, όχι με το δικό σου).
Άνθρωπέ μου, γιατί δεν τους λες ότι είστε όλοι μια παρεούλα, δημοσιογράφοι αηδιασμένοι και οι ίδιοι από τα μέσα στα οποία εργάζεστε επειδή δεν μπορείτε να γράψετε αυτό που πραγματικά θα θέλατε και γι' αυτό αρθρογραφείτε στο δίκτυο με ψευδώνυμα;
Μια ματιά στο press και τις αναδημοσιεύσεις του, καθώς και στα "αδελφά blogs" φωνάζει για το ποιος είναι τι.
Και αυτό δεν είναι κακό. Δεν το δικάζω, απλά θα πρέπει να ξέρετε - όπως και ο κάθε Τσαγκαρουσιάνος που σας προώθησε με συνεχή, υποβολιμιαία δημοσιεύματα περί "επιδραστικότητας", στο πιο υγιές ίσως αναγνωστικό κομμάτι - τους νέους, ότι η ασχήμια, η μπόχα και η διαπλοκή τις οποίες καταγγέλετε ή αποτελείτε μέρος είναι δικό σας παιχνίδι. Και καμία σχέση δεν έχει με τα blogs έτσι όπως τα ξέρουμε εμείς οι υπόλοιποι 10.000 bloggers ή επισκέπτες τους.

"Μιντιακά, ο Νο1 εχθρός της τηλεόρασης είναι το Ίντερνετ", λέει η φίλη μου η διαφημίστρια. "Γιατί όταν σερφάρεις, μπορείς να κάνεις ότιδήποτε άλλο, π.χ. ακούσεις ραδιόφωνο - αλλά δεν μπορείς να δεις τηλεόραση".
Τι 'πες τώρα, απαντάω! Κάνετε τέτοιες μετρήσεις, ορέ;
"Φυσικά. Γι' αυτό αν προσέξετε", συνεχίζει στην εμβρόντητη παρέα, "στις ειδήσεις όποτε αναφέρονται στο ίντερνετ, βγάζουν μόνο τα αρνητικά - αρνητικές ειδήσεις περί παιδεραστίας, πειρατείας μουσικής κ.λπ. Τους πονάει περισσότερο από ότι πονάει τους δημοσιογράφους των ημερήσιων φύλλων".

Κανένας δημοσιογράφος δεν θα χάσει τη δουλειά του μωρέ, της λέω κι εγώ, λόγω π.χ. του πρέζα ΤV. Σιγά τα ωά. Τα περισσότερα blogs απλώς αναπαράγουν ειδήσεις, τη θλιβερή αυτή πραγματικότητα των δελτίων της tv και των παραδοσιακών μέσων - των ίδιων δηλαδή που υποτίθεται ότι αντιμάχονται. Είδες πουθενά καμία θετική είδηση; Καμία συνεντευξούλα -έστω άτσαλη, αλλά ίσως και γι' αυτό γοητευτική- με κάποιον άνθρωπο της καθημερινότητας, καμιά παρουσίαση από κάτι όμορφο που συμβαίνει πλάι μας (και δεν εννοώ "κριτική ταινίας" έλεος), αλλά να ρε παιδί μου... Να πεις, μου αρέσει πολύ το μαγαζί σου, ρε φίλε, το μπαράκι ή το εστιατόριο σου, θες να μου πεις δυο λόγια γι' αυτή τη πατζαροσαλάτα με το καρύδι που φτιάχνεις;

Σαχλαμάρες.
Γράφω σαχλαμάρες.
Κι αυτό γιατί ο κόσμος είναι αυτός που είναι - εγώ κάπως αλλιώς, όπως και πολλοί άλλοι που ξέρω. Ο κόσμος όμως ψηφίζει ακόμη Καραμανλή και εμπιστεύεται την πιο διεφθαρμένη κυβέρνηση των τελευταίων χρόνων.
Γι' αυτό κάποιους τους ενόχλησε το press-gr. Και αν παρατηρήσει κανείς, όσοι έκαναν αγωγές εναντίον του, είναι η ίδια συνομοταξία ανθρώπων που στοιχειώνουν και την υποόλοιπη πολιτική μας ζωή, κυριαρχώντας παντού με τη διαπλοκή τους: πολιτικοί, κυβερνητικοί, μεγαλοδημοσιογράφοι της tv και του Tύπου και δικηγόροι.
Φυσικό δεν είναι;

Εσείς μπορείτε να φανταστείτε δηλαδή κανέναν άλλο εκτός από αυτούς, π.χ. έναν μουσικό, κλειδαρά ή κηπουρό, που θα τον κατηγορούσατε για διαπλοκή, ανώνυμα και με χείριστη γλώσσα, και εκείνος θα κινούσε γη και ουρανό για να σας κάνει μήνυση, αντί να σας στείλει στο γεροδιάολο;


ΥΓ.
Όχι πως έχει ανάγκη τα κλικς μου για ευρύτερη διάδοση, αλλά προσυπογράφω αυτό το post του Pitsirikoυ, κάτι που τελευταία, μου συμβαίνει ολοένα και συχνότερα.

Εικόνα by Kaltsovrako και από ένα post με την άποψη του οποίου ο Ελεύθερος Σκοπευτής μπορεί επιτέλους να συνταχθεί, αντί για τα πομπώδη μανιφέστα με τον εννιάλογο του γύφτου (sic).

.

Η παρεμβατικότητα των "ελλήνων bloggers"

"Αποχή από την TV" την περασμένη Δευτέρα 11 Φεβρουαρίου, πρέσβευε το πρόσφατο *κίνημα* - των ελληνικών blogs, σύμφωνα πάντα με τα media.
Σύμφωνα με την AGB, όμως, τη μέρα εκείνη, η συνολική τηλεθέαση κατ'α άτομο έφτασε τα 302 λεπτά, σα να λέμε... πέντε ολόκληρες ωρίτσες!

Μόνο μπράβο έχω να πω.

Η είδηση όμως είναι αλλού.
Ότι τις προηγούμενες Δευτέρες, η συνολική τηλεθέαση κατ' άτομο, ήταν πολύ μικρότερη.

4 Φεβρουαρίου - 280 λεπτά
28 Ιανουαρίου - 310
21 Ιανουαρίου - 285

Εκ του αποτελέσματος, αποδεικνύεται ότι κανένας έλληνας blogger δεν διαθέτει εγκατεστημένο στο δέκτη του, μηχανάκι της AGB.
Δεν ξέρω τι άλλο να σκεφτώ.


ΥΓ.
Θέλω να δω το DVD λέμε!

.

Τρίδυμες

Πήγα στο σπίτι του Σατανά.
Το γραμματοκιβώτιό του ήταν βαμμένο μαύρο.
Ένας στόλος από κοκαλοθραύστες
ήταν παρκαρισμένος στο δρόμο.
Τα αγκάθια στις τριανταφυλλιές του
ήταν μακρύτερα από μαχαίρια.
Και 66 κοκόρια σκάλιζαν
στην μπροστινή αυλή, με τα φτερνιστήρια τους
να σιγοκαίνε σαν φτηνά πούρα.

Πήγα στο σπίτι του Σατανά.
Υποτίθεται ότι θα ήταν πάρτι της Άμγουεϊ.
Ήθελα ένα από εκείνα
τα σκληρά σαν την κόλαση μαχαίρια για το κρέας.
εκείνα που δεν καταλαβαίνουν τη διαφορά ανάμεσα στο αφράτο κέικ της μαμάς
και ένα κομμάτι κοκαϊνη.

Πήγα στο σπίτι του Σατανά.
Ένιωθα αταίριαστος λιγάκι.
Αλλά οι δίδυμες κόρες του γρήγορα με καθησύχασαν.
Δοκίμασαν αστεία καπέλα για μένα,
μου έδειξαν κοσμήματα,
χόρεψαν γύρω απ' την καρέκλα μου.
Διάβασαν το μέλλον μου
σ' ένα μπολ με στάχτες,
μ' άφησαν να χαϊδέψω τα Ντόπερμάν τους,
και να βλέπω ενώ ξέπλεναν τα ροζ εσώρουχά τους.

Πέρασα απ' το σπίτι του Σατανά,
απλώς έτυχε να βρίσκομαι στη γειτονιά.
Ο στανάς κατέβηκε κάτω με μπουφάν Ρέιντερς.
Η αύρα του ήταν σαν καμένο λάστιχο,
αλλά το χαμόγελό του μπορούσε να ζωγραφίσει την ανατολή
πάνω σε τοίχο καρβουνιάρικου.
"Βλέπω ότι γνώρισες την Επιθυμία
και την Εκπλήρωση", μου είπε,
γυαλίζοντας το μονόκλ του
με ένα κουρέλι πιτσιλισμένο αίματα.
"Η Μεταμέλεια φτιάχνει καφέ στην κουζίνα".


-Τομ Ρόμπινς


Ο Urfurslaag με προσκάλεσε σε αυτό το μπλογκοπαίχνιδο να γράψω ένα αγαπημένο μου ποίημα.
:]

{Οι κανόνες του παιχνιδιού είναι πως διαλέγουμε ένα ποίημα που να αντιστέκεται στην κακογουστιά και την βλακεία των καιρών και το ποστάρουμε με τίτλο "Αντισταθείτε". Εγώ αντιστάθηκα ΚΑΙ σε αυτό}


Προσκαλώ με τη σειρά μου τους Weirdo, Ampot, Arkadin και Homo Ludens, Wonder, Deuced, Candy Blue, Κολοκύθι, Motorcycle Boy, Bonnie και RazzMatazz που ενθουσιάστηκε και μόνο στην ιδέα.
Όποιος δεν βαριέται, ας ανταποκριθεί.
: