Transmetropolitan, volume 1

Here then, collected in one neat little volume, is the very first story in the saga of TRANSMETROPOLITAN. Here is a city filled with every sin you can imagine, and a few that have been imagined for you. Here is Spider Jerusalem, the cranky, miserable bastard who will guide you through this future Babylon. Here is the finest, blackest humor, and the purest hate, and a sense of justice hissed through his gritted teeth. And here, as unexpected and natural as a stripper's tears, is a little vein of ordinary humanity.
-Garth Ennis

http://rapidshare.com/files/129944682/Transmetropolitan_1-7.rar http://rapidshare.com/files/129960380/Transmetropolitan_8-15_.rar http://rapidshare.com/files/129960382/Transmetropolitan_16-24.rar http://rapidshare.com/files/129967274/Transmetropolitan_25-34.rar http://rapidshare.com/files/130194694/Transmetropolitan_35-44.rar http://rapidshare.com/files/130263289/Transmetropolitan_45-54.rar http://rapidshare.com/files/130263290/Transmetropolitan_55-60.rar


,)

______________________NOTES

Για να διαβάσεις τα αρχεία cbr, βρες και κατέβασε το πρόγραμμα cdisplay. Είναι freeware.

Transmetropolitan wiki


.

Τζερού Σαλαάμ (repost από το 2006)

(Σημαίνει Ιερουσαλήμ. «Πόλη της Ειρήνης». Μ’ άλλα λόγια, πρωτεύουσα των μπελάδων όλου του κόσμου. )


Μέση Ανατολή. Ο τόπος που ξεκίνησαν όλα.
Ιερουσαλήμ, Τζερού Σαλαάμ και «Πόλη της Ειρήνης». 37, όχι μάχες, αλλά μεγάλοι πόλεμοι, έχουν γίνει σ’ αυτή την πόλη που έγινε στάχτη 17 φορές και κάθε φορά ξαναχτιζόταν. Σήμερα, τη μαθαίνεις στο κατηχητικό και στις ειδήσεις των 8:30. Είναι μια άνυδρη επαρχία στο δρόμο για το πουθενά, που μια φορά κι έναν καιρό την κατοίκησε ένας λαός της ερήμου από τον οποίο κατάγεται η Χριστιανική θρησκεία.
Δεν έχει λιμάνι, ποτάμια, ψάρια ή δέντρα, μόνο τσουκνίδες για τα ζώα της. Δεν έχει τίποτε να προσφέρει, αλλά τη θέλουν όλοι. Σήμερα, η λέξη που ακούς πιο συχνά από Ισραηλινούς και Παλαιστίνιους είναι η ίδια λέξη που ακούς κι από Αμερικανούς και Ιρακινούς: «εκδίκηση». Νέοι και γέροι, όλοι θέλουν να πάρουν εκδίκηση αντί να φάνε μια ωραία μπριζόλα και να τη βρουν στο κρεβάτι με καμιά γκόμενα.

Ανατολή ή Δύση; Ιράκ ή USA; Μπαμπά γκανούγκ ή χοτ ντογκ; «Φαλάφελ» απαντώ. Μ’ αρέσει το φαλάφελ. Αν και τηγανίζεται, δεν έχει καμία σχέση με τα φαγώσιμα σκουπίδια του δυτικού πολιτισμού. Στην Ιερουσαλήμ, ας πούμε, όλοι τρώνε βασικά τα ίδια πράγματα. Μια φορά –δεν κάνω πλάκα– η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης κατηγόρησε τους Ισραηλινούς επίσημα στον ΟΗΕ ότι τους έκλεψαν το εθνικό τους φαγητό, το φαλάφελ. Οι Ισραηλινοί γέλασαν και συνέχισαν να μασουλάνε: απ’ τη Μεσόγειο και κάτω, το ζήτημα ήταν πάντα σε ποιον ανήκει τι. Τρεις χιλιάδες χρόνια τώρα, τίποτε δεν άλλαξε και τίποτε δεν θ’ αλλάξει όσο οι θρησκείες διδάσκουν ότι ο ένας είναι ανώτερος του άλλου.

Και μη βιαστεί κανείς να προδικάσει ότι δεν είναι όλες οι θρησκείες ίδιες, γιατί δεν συμφωνώ ούτε με τη ρήση του Μαρξ ότι «η θρησκεία είναι το όπιο των λαών», όπως παπαγάλιζε ο μουσάτος συμφοιτητής μου με τον «Οδηγητή» στην κωλότσεπη, που του έγραφα κρυφά κασέτες με Allman Brothers στην Πάντειο: Η θρησκεία είναι το υδροκυάνιο των λαών. Αναλογιστείτε μόνο τι συνέβη στη χώρα μας με τις «ανεξίθρησκες» ταυτότητες ή τι θα συνέβαινε αν ταΐζαμε λουκάνικα ακόμη και τον πιο ειρηνικό άνθρωπο του κόσμου, έναν βουδιστή. Θα αυτοαναφλεγόταν σαν βρυκόλακας που έφαγε σκορδόσουπα.

Οι Ιρακινοί τα έχουν με τους Εβραίους. Οι Παλαιστίνιοι τα έχουν με τους Εβραίους. Ένας φίλος μου, επίσης, τα έχει με τους Εβραίους: όταν είχαμε πρωτοδεί στο σινεμά το «Η Ζωή Είναι Ωραία» του Μπενίνι, βγήκε στο διάλειμμα αηδιασμένος εκεί που εγώ είχα συγκινηθεί. «Θα πάρει Όσκαρ», μου είπε, αποκαλώντας τον ταλαντούχο Ιταλό «καραγκιόζη του Χόλυγουντ». Αργότερα, αποδείχθηκε ότι είχε δίκιο και στα δυο, αν και μου είχε φανεί απίστευτο τότε. Πέρασε καιρός για να καταλάβω ότι είναι μύθος πως οι Εβραίοι έχουν μόνο υποφέρει, με τον ίδιο τρόπο που είναι μύθος ότι τα θύματα της 11ης Σεπτεμβρίου ήταν πολλά σε σχέση με όσα έχουν προξενήσει οι Αμερικάνοι μόνο τα τελευταία χρόνια.

Ο λαός του Ισραήλ είναι ο λαός με την πρώτη καταγεγραμμένη γενοκτονία στην ιστορία της ανθρωπότητας, πριν από 3000 χρόνια. Πώς η Χαναάν έγινε ξαφνικά Ισραήλ; Με μια γενοκτονία. Οι Εβραίοι που ξέφυγαν απ’ την Αίγυπτο εισέβαλλαν και τους σκότωσαν όλους, νέους, γέρους, γυναίκες και παιδιά, ένα εκατομμύριο κόσμο. Για τα πολεμικά μέσα της εποχής, ήταν πραγματικό λουτρό αίματος. (Στη χριστιανική Βίβλο, θα βρείτε αυτή την ωραία ιστορία για τον Ιησού του Ναυί που «πέρασε τους ανθρώπους από μαχαίρι χωρίς να λυπηθεί κανέναν»).

Οι Εβραίοι ήταν κάποτε ένας λαός που δεν είχε πατρίδα. Ήταν νομάδας και οι φυλές του ζούσαν (και) στη Χαναάν για ένα διάστημα, ανάμεσα στους μόνιμους κατοίκους της. Από εκεί, κατέληξαν στην Αίγυπτο, οπού έγιναν σκλάβοι των οξυδερκών και περισσότερο εκπολιτισμένων φυσικά, Φαραώ. Πέρασε καιρός κι μια ωραία μέρα, εμφανίζεται ένας τύπος ονόματι Μωυσής (ο ίδιος τύπος που στον περίφημο Μωσαϊκό Νόμο του, εξηγούσε στο λαό του γιατί δεν πρέπει να πηδάει τη θεία του και να τρώει ζώα που έχουν οπλές) και τους λέει «ακούστε, θα φύγουμε απ’ όλη αυτή την παλιοκατάσταση και θα πάμε στη Χαναάν. Αυτή η γη μάς ανήκει, αν το έχετε ξεχάσει» (σ.σ. από τότε ορκίστηκαν να μην ξεχνάνε ποτέ και τίποτα).

Ο Μωυσής λοιπόν, τους είπε ότι ο Θεός τού μίλησε προσωπικά και ότι του είπε πως οι Εβραίοι είναι ο εκλεκτός λαός, οι Νο1 τέλος πάντων, και πως τους έχει δώσει τη Χαναάν για πάντα. Ωραία, καθαρή δουλειά. Μόνο που δεν τους είπε ότι έπρεπε να σφάξουν και ένα εκατομμύριο κόσμο γιατί η Χαναάν δεν ήταν μια έρημη περιοχή όπου μπορούσες να πάς για κάμπινγκ. Ήταν ένας πολιτισμός με ιστορία εκατοντάδων αιώνων, που καταγόταν απ’ τους Φοίνικες. Ένα μεγάλο μέρος της σύγχρονης εβραϊκής κουλτούρας προέρχεται σήμερα από εκεί.

Τι μας ενδιαφέρουν όλα αυτά; Μας ενδιαφέρουν και πολύ, γιατί δεν είμαστε Αμερικάνοι, god damned. Κι εμείς οι Έλληνες προερχόμαστε από έναν αρχαίο λαό, γι’ αυτό πρέπει να ‘χουμε το νου μας μια και «η δουλειά του καουμπόυ δεν τελειώνει ποτέ» όπως έλεγε κι ο Ρόναλντ Ρήγκαν (ή μήπως ήταν ο Τζων Γουέην;). Πρέπει να θυμόμαστε ότι οι Αμερικανοί πήραν με τον ίδιο τρόπο τη γη από τους Ινδιάνους – με τη διαφορά ότι δεν είπαν ότι τους την έδωσε ο Θεός. Την έκλεψαν στεγνά και στα ίσια, όπως έκαναν και στο Ιράκ.

Μη νομίσει κανείς πάντως ότι Παλαιστίνιοι που διεκδικούν τη δυτική όχθη λέγοντας ότι είναι δική τους, έχουν περισσότερα δικαιώματα πάνω της. Δεν κατάγονται από τους μακαρίτες τους Χαναναίους, ούτε κι απ’ τους Φοίνικες (που ήταν οι μόνοι Χαναναίοι που επέζησαν από τις λεηλασίες του Ιησού του Ναυί). Πολύ λίγοι απ’ τους σύγχρονους Παλαιστίνιους έχουν ζήσει εκεί για περισσότερα από 50 χρόνια.
Οι περισσότεροι είχαν (ή έχουν) ξένες ρίζες και είχαν μεταναστεύσει σε περιοχές που ήταν ήδη αποικημένες από Εβραίους στη δεκαετία του ‘40. Η μετανάστευση βέβαια είναι απλώς μια λέξη: η αλήθεια είναι ότι τους μετέφεραν εκεί με φορτηγά οι Βρετανοί, παίρνοντάς τους από τον Αραβικό κόσμο. (Γι’ αυτό και ο Σαντάμ νοιαζόταν τόσο πολύ για τα ξαδέλφια του). Οι Βρετανοί τούς εγκατέστησαν σε μια περιοχή που τους ήταν εντελώς άγνωστη. Έχοντας και τη συναίνεση των Αμερικανών, άρχισαν να φέρνουν πλήθη Αράβων στην Παλαιστίνη όταν έγινε φανερό στα Ηνωμένα Έθνη ότι μετά το Β’ Παγκόσμιο, θα δημιουργούταν το κράτος του Ισραήλ. Η ιστορία επαναλαμβάνεται τώρα στο Ιράκ, με τους συνήθεις ύποπτους και πάλι παρόντες: τους Βρετανούς (ας μην ξεχνάμε ότι είχαν τον έλεγχο του Ιράκ και των πετρελαίων της Μοσούλης το 1926 όταν πήγαν να συγκρουστούν με το Κεμαλικό καθεστώς) και τους πανταχού παρόντες και τα πάντα γαμώντες, Αμερικάνους.

Εδώ και 3000 χρόνια, οι πέτρες όλου του κόσμου κουφαίνονται από τα ουρλιαχτά των παιδιών της Μέσης Ανατολής. Ο πετροπόλεμος είναι παράδοση και οι πέτρες άπειρες σ’ αυτούς του τόπους. Η φύση είναι το οπλοστάσιο της Παλαιστίνης, μιας χώρας όπου τα κορίτσια χορεύουν με εκρηκτικές ύλες αντί να χορεύουν με τους πατεράδες τους (είναι πολύ μικρά για να χορεύουν με αγόρια).
Μπορεί να λέμε ότι οι Άραβες και οι Εβραίοι είναι αδέλφια, αυτό όμως δε σημαίνει ότι μοιάζουν. Υπάρχουν πολιτισμικές και σεξουαλικές διαφορές. Ευτυχώς. Χωρίς αυτές ο κόσμος και οι άνθρωποι θα ήταν πανομοιότυποι. Θα ήμασταν όλοι Αμερικανοί, συνηθισμένοι σε βεντέτες συμμοριών, επιδρομές, αιματηρούς πολέμους και πληθυντική βιομηχανοποιημένη εκσπερμάτωση. Δρούσοι, Σιίτες, Σουνίτες, Χιτζάτζι, Βεδουίνοι, Σούφι, Γουαχάμπι, και φυσικά, Άραβες Χριστιανοί, είναι τα φύλα των Αράβων - περισσότερα κι απ’ όλες τις βόμβες του κόσμου μαζί. Σε ποιον ανήκει, λοιπόν, η Μέση Ανατολή; Στη μαγεία της διαφορετικότητας.

Σημειώνω σε πέτρα σαν τον Μωυσή:

1) Η θρησκεία είναι ένας από τους κυριότερους δημιουργούς της ανθρώπινης δυστυχίας.
2) Η πολιτική είναι η επιστήμη της κυριαρχίας.
3) Η λογική προέκταση κάθε πολιτικής είναι ο πόλεμος.
4) Η πολιτική προκειμένου να προστατέψει τα συμφέροντά της, ιδιοποιήθηκε τη θρησκεία εδώ και χιλιάδες χρόνια. Οι βασιλιάδες πάντα εξαγόραζαν τους ιερείς (και το αντίστροφο), χαρίζοντάς τους κτήματα και στολίδια, προνόμια κάθε είδους. Συναγωγές, εκκλησίες, τζαμιά.
5) Από τη στιγμή που η θρησκεία πολιτικοποιήθηκε, αργά η γρήγορα οδήγησε στον φονταμενταλισμό: σήμερα οι οπαδοί των θρησκειών είναι πρόθυμοι να πεθάνουν ή να σκοτώσουν για να υπερασπιστούν τους υπεροπτικούς ισχυρισμούς τους.
6) Η επίδραση της οργανωμένης θρησκείας στους ανθρώπους, τους κάνει να μιλούν και να σκέφτονται με κλισέ. Να παίρνουν το παρόν τους και να το στοιχηματίζουν στο μέλλον, σε παράδεισους με πιλάφια και συγχώρεση. Να περιορίζουν τη ζωή τους σε σκέψεις από δεύτερο χέρι και να ζουν μια ζωή επίσης από δεύτερο χέρι. Σας θυμίζει κάτι ολοκληρωτικό; Ναζιστική Γερμανία, Ιερά εξέταση, Σταλινισμό, Σταυροφορίες;

Το Θείο είναι επεκτεινόμενο και γι’ αυτό αιώνιο - η θρησκεία είναι περιοριστική. Και απ’ τη στιγμή που έκανε την ανίερη συμμαχία της με την πολιτική, έγινε η πιο επικίνδυνη και καταπιεστική δύναμη που έχει γνωρίσει ποτέ ο κόσμος. Αν μάλιστα είσαι μικρός σε ηλικία όταν δέχεσαι αυτόν τον προσηλυτισμό, είτε βρίσκεσαι σε στρατόπεδο του ISIS ή τoυ Ισραήλ είτε στο κατηχητικό, είναι μια μορφή παιδικής κακοποίησης.

«God bless America» λέει ο ένας - «ο Αλλάχ είναι μεγάλος και είναι μαζί μας» λέει ο Σαντάμ, επικαλούμενοι το Θεό. Το Θεό τους. Για όποιον, όμως, πιστεύει στην Ύπαρξη –ότι κι αν σημαίνει αυτό– κάθε μέρα είναι μέρα της Κρίσεως. Πάντα ήταν και πάντα θα είναι.
Και, γαμώ τον εγκέφαλό μου, αλλά όταν ξέρεις πολύ καλά τι έχεις ή τι πρέπει να κάνεις ως Άνθρωπος, τότε δεν καλείς εσύ το Θεό.
Σε καλεί εκείνος.

.

What I Love about Xmas

15αύγουστος, η γιορτή της Χριστιανοσύνης

Πικρή ιστορία αγάπης (ψυχεδέλεια)

Μπάτσος: Το ξέρεις ότι δεν μπορείς να παρκάρεις εδώ την ελικοπτεράρα σου, Βαγγελάκη, δεν το ξέρεις;
Πιλότος: Και που να την παρκάρω Λέλο μου; Στο σπίτι σου, όπως χτες που έλειπε ο τίγρούλης μου;
Μπάτσος (a.k.a. Λέλος): Ναι, μωρή.


Τιγρούλης: -Γροαααρρ! Ο Τιγρούλης δεν λείπει ποτέ, κωλόμπατσε. Ο Τιγρούλης είναι αρπακτικό predator, έτσι δεν είναι μωράκι;


Μωβ Τρολ: -Ωπα! Τι κάνετε εδώ, παλιόπουστες;


Μωβ Τρολ (δεξιά): -Θα σας εμβολίσω τον πισινούλη αν δεν ξεκουμπιστήτε από την παγωμένη λίμνη μου! Θέλω να κάνω σεξ με τα κατεψυγμένα. Τώρα!

Χερουβείμ (πάντα δεξιά): -Αμαρτωλά πουστρόνια, ούτε εγώ δεν δύναμαι πλέον να σας σώσω απέ την Κόλαση.

.

Το post της ημέρας

κλικ στην ανεκτίμητη λεξούλα

.

Τρίδυμες

Πήγα στο σπίτι του Σατανά.
Το γραμματοκιβώτιό του ήταν βαμμένο μαύρο.
Ένας στόλος από κοκαλοθραύστες
ήταν παρκαρισμένος στο δρόμο.
Τα αγκάθια στις τριανταφυλλιές του
ήταν μακρύτερα από μαχαίρια.
Και 66 κοκόρια σκάλιζαν
στην μπροστινή αυλή, με τα φτερνιστήρια τους
να σιγοκαίνε σαν φτηνά πούρα.

Πήγα στο σπίτι του Σατανά.
Υποτίθεται ότι θα ήταν πάρτι της Άμγουεϊ.
Ήθελα ένα από εκείνα
τα σκληρά σαν την κόλαση μαχαίρια για το κρέας.
εκείνα που δεν καταλαβαίνουν τη διαφορά ανάμεσα στο αφράτο κέικ της μαμάς
και ένα κομμάτι κοκαϊνη.

Πήγα στο σπίτι του Σατανά.
Ένιωθα αταίριαστος λιγάκι.
Αλλά οι δίδυμες κόρες του γρήγορα με καθησύχασαν.
Δοκίμασαν αστεία καπέλα για μένα,
μου έδειξαν κοσμήματα,
χόρεψαν γύρω απ' την καρέκλα μου.
Διάβασαν το μέλλον μου
σ' ένα μπολ με στάχτες,
μ' άφησαν να χαϊδέψω τα Ντόπερμάν τους,
και να βλέπω ενώ ξέπλεναν τα ροζ εσώρουχά τους.

Πέρασα απ' το σπίτι του Σατανά,
απλώς έτυχε να βρίσκομαι στη γειτονιά.
Ο στανάς κατέβηκε κάτω με μπουφάν Ρέιντερς.
Η αύρα του ήταν σαν καμένο λάστιχο,
αλλά το χαμόγελό του μπορούσε να ζωγραφίσει την ανατολή
πάνω σε τοίχο καρβουνιάρικου.
"Βλέπω ότι γνώρισες την Επιθυμία
και την Εκπλήρωση", μου είπε,
γυαλίζοντας το μονόκλ του
με ένα κουρέλι πιτσιλισμένο αίματα.
"Η Μεταμέλεια φτιάχνει καφέ στην κουζίνα".


-Τομ Ρόμπινς


Ο Urfurslaag με προσκάλεσε σε αυτό το μπλογκοπαίχνιδο να γράψω ένα αγαπημένο μου ποίημα.
:]

{Οι κανόνες του παιχνιδιού είναι πως διαλέγουμε ένα ποίημα που να αντιστέκεται στην κακογουστιά και την βλακεία των καιρών και το ποστάρουμε με τίτλο "Αντισταθείτε". Εγώ αντιστάθηκα ΚΑΙ σε αυτό}


Προσκαλώ με τη σειρά μου τους Weirdo, Ampot, Arkadin και Homo Ludens, Wonder, Deuced, Candy Blue, Κολοκύθι, Motorcycle Boy, Bonnie και RazzMatazz που ενθουσιάστηκε και μόνο στην ιδέα.
Όποιος δεν βαριέται, ας ανταποκριθεί.
:

Το Μέγκλα Τσάνελ μεταδίδει

Τον έθαψαν λέει στραβά τον αείμνηστο. Κάλλιο να σε αποτέφρωναν μωρέ Χριστόδουλέ, από το κάζο που σου έκαναν. Κάποιοι φαίνεται, βιάζονταν να σε παραχώσουν - Πανμακάριστε εν ζωή αλλά απλώς Μακαριστέ μετά θάνατον.

Διερωτώμαι δηλαδή.

Και τώρα τι; Όλος αυτός ο κόσμος που στηρίζει τη Δεξιά του Κυρίου στην κυβέρνηση εις τι θα πιστεύσει;
Ποίος άλλος ποιμήν θα οδηγήσει τη χώρα μας εις τον Τρίτοκοσμικό θρησκευτικόν Μεσαίωνα της Εκκλησιοκρατίας;
Ωιμέ!

Μόνη ελπίς, μετά το blog της Χρυσής Αυγής
[που μεσουρανεί στα δημοφιλή της wordpress αποδεικνύοντας πόσο ΈΓΚΥΡΕΣ είναι και οι μετρήσεις στο μαγαζάκι αυτό που τα blog σέρνονται και δεν σου επιτρέπεται να πειράξεις το template],
μόνη ελπίίιιις επαναλαμβάνω με τρεμάμενη φωνή και χέρι πάρκινσον απ' τον αυνανισμό, είναι αυτό το ευλόγιο, το ευλόγ που έλεγε και η Μιραντολίς.

το ευλόγ του Χριστιανού Ορθόδοξου, ιδρυθέν στις 11 Σεπτεμβρίου (όχι των δίδυμων πύργων, αλλά του σωτήριου έτους 2007.
Το blog αυτό, φάρος στον ωκεανό της Mantalenoξέσαλης ύβρεως, αξιόμαχο, λάβρο και χωρίς να υποστέλλεται ποτές από τον εωσφόρο, ζητεί -τι λέγω η μουρόχαβλη κορασίς;- ΑΞΙΩΝΕΙ με το post του "αν τον εθάψατε ανάποδα, να το διορθώσετε".

Δεν ξέρω τι σημαίνει αυτό, εγώ ένα λιτό, σεμνό, ενίοτε καβλωτικό αλλά πάντοτε μετρημένο και φιλοπρόοδο και φιλοπρόστυχο κορίτσι είμαι, αλλά I Mantalenopressume ότι μάλλον θα τον ανασκάψουν τον τεθνεώτα.
Μετά, θα τον κάνουν έναν γύρο να πάρει τον αέρα του, θα ρίξουν αλφάδια, σκαλωσιές και με ένα σχετικό αζιμούθιο, θα τον κηδέψουν εκ νέου, εκ παλαιού, θα σε γελάσω, θα τον ξαναματακηδέψουν λέμε, αφού πριν όμως τονε βγάλουν στην Μητρόπολη να τον προσκυνήσιε ο κόσμος, να μαζευτούν τα πλήθη των ανεπρόκοπων που δουλειά δεν είχαν πήγαν και στήθηκαν με τις εργατοώρες εκίε όξω, να έρθει ο Καραμανλής, η Νατάσσα και οι άλλοι οπλαρχηγοί, να ξεχαστούμε λίγο και πάλι ώς το 2013 που θα βγούμε στη σύνταξη των 21,78 ευρώ το μήνα.

Yo, bro. Βαρύ χρυσαφικό φοράς τσιμπητέ. Δε κόβεις κάνα κρίκο απ' τις αλυσιδάρες, να θρέψουμε πέντε μικρά χωριά στη Βόρεια Ελλάδα και ένα στην Κένυα;
(υπογραφή: η επίμονη κηπουρός)

Ε, όταν με το καλό γίνουν όλα αυτά, θα τον επιστρέψουν τον μακαρίτη, μακαριστό, παμακάριστο, μακάριο, όπως θες πες τον- στο κοιμητήριο , όπου τι άλλο θα κάνει; υπεραντλαντικές κλήσεις; θα κοιμηθεί ξανά, όπως εκοιμήθη κι όταν ΌΛΑ τα κανάλια έλεγαν πως εκοιμήθη και εγώ, η άπιστη δεν τους πίστευα. (Ορίστε. Ο άνθρωπος θα (ξε)σηκωθεί from the grave και θα ξανακοιμήθη λέμε, the right way).

Παραδέχομαι ότι έσφαλλα και αναμένω την τιμωρία μου, στα τέσσερα και με το πουπουλένιο μαστίγιο παρακαλώ, μην το παραχέζουμε.

Ιδού λοιπόν, τι σημαίνει να σε κηδεύουν με τιμές αρχηγού κράτους στο Ελλαδιστάν. Στραβά κι ανάποδα. Και με τους βασικούς μάρτυρες Νικολιτσόπουλο, Τσέκου και Ζαχόπουλο, να περιμένουν την επόμενη ανάστασή σου για να καταθέσουν.


Βιβλιογραφία
Σιγά μη διάβαζε στη Χούντα το παλικάρι, όπως ο ίδιος έλεγε!
Iός της Κυριακής

.

"Είμαι ένα σκουπίδι" λέει

Καλώς όρισες στη Blogoσλοβλακεία, παπούλη.

Με τέτοιες δηλώσεις όμως, δεν σε βλέπω να τη βγάζεις καθαρή.

Οέο


Βάζω τη φωτό σου αριστερά για σπάσιμο, επειδή κάτι άκουσα για τη "δεξιά του Κυρίου".
Ι hope it's ok, μπαμπαστρούμφ.


.

Μπάτσοι, γουρούνια, χρυ-σαυ-γίτες

Θέλω να δω το DVD, λέμε.
Αλλά για την ώρα βλέπω το παρακάτω video από τον Lupus Cynodictus.


.

"Δεν συμμετέχουμε στο πένθος, ούτε στη θανατολαγνεία"

"Δεν συμμετέχουμε στο πένθος, ούτε στη θανατολαγνεία"
- ΜΑΥΡΟ ΚΑΙ ΚΟΚΚΙΝΟ, Νότια προάστεια Αθήνας
Πέμπτη, Ιανουάριος 31, 2008

(δεν ειχε ακομη "κοιμηθει" και τα κορακια της Ιερας Συνοδου και οι μητροπολιτες κοιτουσαν μετα την κηδεια για μια θεση στην ιεραρχια. Καλο ταξιδι Χριστοδουλε, αυτος ηταν και θα ειναι ο ναος της εξουσιας...)

δεν ησουνα ο "Χριστοδουλος μας"

Το σεβομαστε για τους αλλους, αν και εμεις δεν συμμετεχουμε στο πανελληνιο πενθος για τον Χριστοδουλο

Δεν συμμετεχουμε ομως και στην θανατολαγνεια καποιων

Με την αλαζονεια και τον φανατισμο της "ορθοδοξης απολυτης πιστης",τον θρησκευτικο σκοταδισμο και το χρηματιστηριο του "Οικου του Θεου" που ευλογησανε χουντες και δημοκρατιες βρεθηκαμε και βρισκομαστε απεναντι.

Την ωρα που φευγει ομως ακομα και ο αντιπαλος και εχθρος για το ταξιδι που κανεις δεν θα αποφυγει, δεν εχει θεση η φιλια με τον νεκροθαφτη και τον θανατο!
Πολυ περισσοτερο δεν εχει χωρο αναμεσα σε αναρχικους και αγωνιστες, το μισος, η κακια και ο μισανθρωπισμος!
Και οταν εκφραζεις δημοσια με αφισσα την χαρα για την αρρωστια του Χριστοδουλου εισαι ετοιμος να το κανεις για τον καθενα απο εμας αθλιο κουφαρι της "αυτονομιας"!
Γιατι εχεις στο μυαλο σου και στο στομα σου κατι χειροτερο απο τον καρκινο που "σαπισε τον πατερ"!
Την μποχα και την σαπιλα απο το πτωμα της "ιδεολογιας" σου και τον χουλιγκανισμο της θρησκειας σου που ξεχασε το καπακι της αποχευτεσης της ανοικτο!

ΧΩΡΙΣ ΘΕΟ,ΧΩΡΙΣ ΑΦΕΝΤΗ
ΧΩΡΙΣ "ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΤΗΝ ΑΓΙΑ",

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΝΩΝΥΜΟΥΣ ΚΑΡΚΙΝΟΠΑΘΕΙΣ ΠΟΥ ΔΙΝΟΥΝ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥΣ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΔΕΛΤΙΑ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

28/1/08

"Μαυρο και Κοκκινο",νοτια της Αθηνας
"Ελευθεριακη Κινηση Κορινθιας"
"Πολιτικο Καφενειο",διαδικτυακη ιστοσελιδα εναλλακτικης ενημερωσης και αντιπληροφορησης

_____________________________________________________




δυο παλαιοτερα κειμενα που ειχαν παραληπτη τον ιδιο τον αρχιεπισκοπο

(κάτι σάν εισαγωγή)

η περιπέτεια τής υγείας τού αρχιεπισκόπου κ.Παρασκευαϊδη είναι σεβαστή, σεβαστή δέν είναι η ιστορία του κατά τήν διάρκεια τής χούντας αλλά καί τής "δημοκρατίας" όπου αυτός καί η εκκλησία του συνεχίζουν νά "διαβάζουν", αδιάφοροι γιά τήν κοινωνική εξαθλίωση καί τήν βαρβαρότητα τού Κράτους

ΑΥΤΑ ΤΑ ΔΥΟ ΚΕΙΜΕΝΑ ΡΙΧΤΗΚΑΝ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 14/8 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ, ΣΤΟΝ ΠΕΡΙΒΟΛΟ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΣΤΟ ΨΥΧΙΚΟ

ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΩΝ Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΧΡΥΣΑΦΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΝΕ...ΜΑΪΑΜΙ.ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΙΣΑΝΘΡΩΠΟΙ, ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΚΑΛΑ, ΑΛΛΑ ΜΕ ΤΟΣΟΥΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΟΛΑΣΜΕΝΟΥΣ ΚΑΡΚΙΝΟΠΑΘΕΙΣ ΚΑΙ ΑΡΡΩΣΤΟΥΣ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ, ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΙΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΣΑΣ ΘΑ ΠΑΡΕΙ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΑΡΓΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΟΥΣ?

ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΑΣ δέν θέλει τόν σωματικό πόνο καί τόν θάνατο ΚΑΝΕΝΟΣ, "μακαριώτατε", αλλά...

1

Πνιγήκαμε στά σαπιοκάραβα τών δουλεμπόρων, καήκαμε στίς φυλακές, λιώσαμε από καρκίνο στά άθλια νοσοκομεία σας,σκοτωθήκαμε στήν Ρικομέξ, στήν Κόρινθο καί στό Πέραμα, μά εσύ "διάβαζες" καί ευλογούσες τήν καθημερινή μας Κόλαση!
Αρρώστησες καί από ότι είδες τό όπιο τής θρησκείας είναι άχρηστο μπροστά στήν ορμή τού θανάτου.
Εζησες (ευτυχώς), καί άν θέλεις νά καθήσεις κάποτε στά δεξιά τού Θεού σου θά πρέπει νά δώσεις πίσω όλους τούς χιτώνες πού έντυσαν τήν εκκλησία σου αφήνοντας τούς κολασμένους γύρω σου γυμνούς!

2
ΟΥΤΕ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΟΥΤΕ ΚΡΑΤΟΣ
ΟΥΤΕ ΘΕΟΣ, ΟΥΤΕ ΑΦΕΝΤΗΣ

Αρχιεπίσκοπε Χριστόδουλε,
Θά ξεκινήσουμε αυτή τήν σύντομη επιστολή μέ τήν επισήμανση ότι εμείς δέν πιστεύουμε σέ κανένα θεό, σέ καμία "μεγαλόχαρη" καί σέ κανένα "βοσκό" ή "πατέρα" καί στήν μόνη πίστη πού αφήνουμε σταγόνα σταγόνα τό αίμα μας καί τόν χρόνο μας είναι σέ αυτήν τής υπόθεσης τής ελευθερίας καί τής απαλλαγής τού ανθρωπίνου γένους από τήν νάρκωση καί τό ψέμα τής κάθε θρησκείας καί εξουσίας!
Διαπίστωσες μέσα από τήν προσωπική σου εμπειρία πώς κανείς δέν είναι "αιώνιος" καί πώς από τά χέρια τού ανύπαρκτου θεού σας δέν γίνεται χειρουργείο καί θεραπεία, έτσι προτίμησες νά πάς στό Μαϊάμι γιά επέμβαση αντί νά πάς μέ τούς "άλλους" αύριο στήν Τήνο νά προσκυνήσεις γιατί πολύ απλά γνωρίζεις ότι η πλάνη τής θρησκείας καί οι γονυκλισίες στήν Παναγία σας δέν έχουν καμία δύναμη νά κάνουν τό "θαύμα" ΑΛΛΑ ΜΟΝΟ η επιστήμη,η μόνη πραγματικότητα πού κρατά τήν "ταπεινή ζωή" στά χέρια της, Η ΜΟΝΗ ΙΚΑΝΗ νά αλλάξει τήν τύχη τής υγείας σου!

ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ "ΜΑΣ", αλλά άν θέλεις νά είσαι τών άλλων...
Εχεις μπροστά σου τό παράδειγμα τού ποδοσφαιριστή Ριβάλντο πού χωρίς νά έχει τήν τεράστια περιουσία πού έχει η εκκλησία σας, έδωσε 195.000 ευρώ στά παιδιά πού λιώνουν από καρκίνο.
Δώσε λοιπόν ΠΙΣΩ τά αμύθητα πλούτη πού απέκτησε η "ορθοδοξία" σου από τήν αφέλεια τών πιστών σου(υπάρχουν χιλιάδες πού υποφέρουν καί πεινούν καί εσείς χούντα καί "δημοκρατία" τά ίδια παραμύθια) καί όταν μέ τό καλό γίνεις καλά (πού στό ευχόμαστε) πάρε τά παιδιά πού πάσχουν από καρκίνο νά γίνουν καλά εκεί πού πήγες καί εσύ, δώσε τά σπίτια καί τήν γή πού κατέχετε παράνομα σέ φτωχούς καί άστεγους (ΔΕΝ ΣΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ) καί πάρε πρωτοβουλία γιά τήν αποφυλάκιση τών αρρώστων κρατουμένων.
Φυλακισμένοι τοξικομανείς, μέ καρκίνο, μέ σοβαρές παθήσεις, μέ aids, ανήλικα παιδιά πού μεγαλώνουν μέ τίς μητέρες τους κρατούμενες στίς φυλακές-κολαστήρια δέν τούς αρκούν οι "εξομολογήσεις" καί οι "προσευχές" σας, δέν τούς απελευθερώνει η "φιλανθρωπία" σας από τό μαρτύριο καί τόν πόνο τής κρατικής, "σωφρονιστικής" βαρβαρότητας!
Ακολουθησέ τα όλα αυτά καί είναι ο ΜΟΝΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΘΕΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ.
Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΑΣ ΔΕΝ "ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ ΠΡΑΓΜΑ" ΑΝ ΔΕΝ ΣΩΘΟΥΝ ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΩΜΑΤΑ ΟΛΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΡΟΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΑΟΥΣ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ!

περαστικά,κατά τ΄άλλα....
γιά τήν ευθύνη
Αναρχική πρωτοβουλία από τά νότια
"Μαύρο καί Κόκκινο"
14/8/07
erozer2000@yahoo.gr

αθεοι καί αναρχικοί μέ μόνη πίστη τήν Ελευθερία
"Μαύρο καί Κόκκινο"
νότια προάστια Αθήνας

Υ.Γ.
Το κείμενο ήρθε με mail στον Motorcycle Boy από την ομάδα "Μαύρο και Κόκκινο" και το αναδημοσιευσε στο Καλαμποκο-blog.

.

Ευλόγησον...

...όλα τα καλά παιδιά

φωτό που βρήκα στου Πιτσιρίκου


.

Εκοιμήθη ο αρχιεπίσκοπος. Εσείς πότε θα ξυπνήσετε;

Λάβαρα στιους δρόμους για τις ταυτότητες, στην πυρά: από το βιβλίο κάποιας Μαντόνα Τσικόνε (Σεξ, λέμε) μέχρι τον Τελευταίο Πειρασμό του Σκορτσέζε και από τον Νίκο Καζαντζάκη, μέχρι τον Μίμη Ανδρουλάκη (να λείπουν οι συγκρίσεις, pls).

Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, ο άνθρωπος που ήθελε ένας από τους λιγοστούς πνεύμονες πρασίνου της πόλης να γίνει Μητρόπολη, δεν είναι πια μαζί μας.
Οι μελλοντίκοί έμποροι όπλων και ναρκωτικών, οι Βαβύληδες, πενθούν επειδή θα μείνουν χωρίς συστατικές επιστολές. Οι παρατρεχάμενοί του πού ψώνιζαν ροζ κασέτες και αγοράκια από την Κουμουνδούρου, πενθούν και τον μνημονεύουν.
Το παρεκκλησιιαστικό για το οποίο "θα έκανε κάθαρση μόνη της η εκκλησία" αγγαλιάται. Γιοσάκης και ο άλλος ο Αθηνών με τα εκατομμύρια ευρώ καταθέσεων (ποιος Θέμος;) ανάβουν ένα κεράκι εις μνήμην του.
Ο θρησκευτικός ηγέτης που ασχολήθηκε με την πολιτική, την Μακεδονία και την Μαργέτη (remember?), αλλά όχι και τα Αλβανάκια, Ρουμανάκια, ΝΙγηριανάκια κ.λπ. της χώρας μας, αφού δεν είπε ποτέ έναν λόγο αγάπης για τα ξενάκια που πρωτεύουν στο σχολείο και δεν τα αφήνουν να σηκώσουν το σημαιάκι του Χριστοδουλιστάν,
που πρέσβευε και στήριζε "τη Δεξιά του Κυρίου",
που φασίζωντας θέλησε να επιβάλλει το θρήσκευμά του σε όλους τους κατοίκους αυτής της οπισθοδρομικής μπανανίας που λέγεται Ελλάδα, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΑ ΜΑΖΙ ΜΑΣ.

He's got his own little piece of heaven now.

Επιτεύγματά του:
ο αποχαρακτηρισμός εκτάσεων με σκοπό την εμπορική εκμετάλλευση από την εκκλησία, οι κατάφωρες διακρίσεις εις βάρος όχι μόνο αλλόθρησκων πολιτών αλλά όλης της Ελλάδας που τον παρακολουθούσε να απολαμβάνει περίθαλψης που κανείς άλλος έλληνας δεν θα απολάμβανε, το αφορολόγητο των κερδών από τις Μητροπόλεις...

Aν μου διαφεύγει και κάτι, leave a comment please.

Η μεγαλύτερη ιστορία που ειπώθηκε ποτέ

1 ώρα και 55'
Η γνωστή (;) ταινία - φάντασμα "Zeitgeist" που δεν θα βρείτε πια σε κανένα wiki,
τώρα και με ελληνικούς υπότιτλους...

Από το Jungle Report

via a great post from Arxedia Media

Spam foto

Η παρακάτω φωτογραφία έχει κάνει τον γύρο του κόσμου 12 φορές και φέρνει καλή τύχη
σε όποιον την έχει μαζί του. Μην την αγνοήσετε είναι πολύ ισχυρή.
Ένας άνθρωπος από το Ιράκ έστειλε την φωτογραφία σε 133 ανθρώπους και την επόμενη μέρα μπήκανε οι Αμερικάνοι και έσωσαν τη χώρα.
Ο καπετάνιος του Sea Diamond διέγραψε το μήνυμα χωρίς να το στείλει.

Προωθήστε τη φωτογραφία σε όσο περισσότερους ανθρώπους μπορείτε.
/
/
/
/
/
/
/
/
/
/
/
/
/
/

Αλύτρωτες πατρίδες

Τι είν' η πατρίδα μας; Μην είναι οι κάμποι; Μην είναι τ' άσπρα της ψηλά βουνά, και τα λοιπά και τα λοιπά;
ΟΛΑ πατρίδα μας! ΟΛΟ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ
(κάνε κλικ και υποτάξου)

Η Αυτοκρατορία των FunΕΛ διατρέχει σοβαρό κίνδυνο!
Διαλέξτε στρατόπεδο, εμφανίστηκε κι άλλη ισχυρά φραξία στα blogs!

Kάθε βδομάδα - Μεγάλη βδομάδα

Σε ορισμένα μόνο ευλόγς.

Σε επιλεγμένα καταστήματα αγιοπλαστικής.

Αγριογραφία by funEL (μα, δεν θα μπορούσε; Λέω τώρα, πραγματικά να βρίσκεται σε κάποιο άλλο "σφαιρικά εμπεριστατωμένο περί του Σύμπαντος και Άχραντος Κόσμου" ευλόγ; Τα έχει όλα: χρήμα, πολιτική διάσταση, σηματάκι της 21ης Απριλιού, μέχρι και εξωγήινους)

Coming soon to an ευλόγ near you.

"Ευλόγησον"

"Eυλόγησόν με, δέσποτα" (και πάρε κι εκείνον τον κόκκορα που ζήτησες στη θεία Γασπαρήνη να μου πει να στον δώσω)*.
- αληθινό περιστατικό φυσικά

Αμήν (και πότε)

"Μα, συγχαρητήρια! Τα καταφέρατε! Μας φτάσατε στο Αμήν."

Το μόνο "ευλόγησον" που έχει νόημα είναι των FunΕΛ (απ' όπου και η εξαίσια αγριογραφία).

Ο Τελευταίος Αυτοκράτορας

Οι Πόλη είναι δύω: ο βόρειος και ο νότιος.
(Mantalena Parianos, διανοήτρια του Αδιανόητου)

Ψαρώσατε;




Εν Αθήναις, σωτήριον έτος 2006 μ.Χ. (=μη Χειρότερα):

Σήμερα κλείνουν 553 χρόνια από την πτώση της πόλης του Κωστάκη του μακελλάρη - του χρόνου θα κλείνουν 554, αλλά ας μην το κάνουμε θέμα: κάθε χρόνο θα κλείνει ένας χρόνος, μέχρι να πεθάνουμε και να πάμε να συναντήσουμε τον μαρμαρωμένο βασιλιά, σε κάμποια ουράνια γκαλερί (εκείνος στα κάτου, εμείς στ’ απάνου πατώματα).


Απ’ τα τραγούδια της Χαρούλας (άντε πάλι)

«Έστειλα δυο πουλιά στην Κόκκινη Μηλιά
και ήτανε βλαμμένα:
τo 'να αυτοκτόνησε, τ' άλλο αυτομόλησε,
την έκανε στα ξένα

Για τον μαρμαρωμένο βασιλιά
δεν διάβασα ούτε ένα post.
Θα μας τα πουν όμως αργά απ’ την TV,
κάτι ιερείς και
μια blogger με lacoste

Έστειλα άλλα δυο πουλιά στην Κόκκινη Μηλιά
και τα ‘χα ξεγραμμένα,
το 'να όμως γύρισε, τ' άλλο δεν γύρισε
και έμεινα με το ένα

Έστειλα κι άλλα δυο πουλιά στην Κόκκινη Μηλιά, (επιμονή, ε;)
δυο πετροχελιδόνια,
κι αυτά χαζέψανε και γκομενέψανε
με κάτι παπάδες με μαγιό
(δεν κάνει ρίμα εδώ ο θρύλος, αλλά σημασία έχει η ουσία)


Αθάνατο Ελλαδιστάν, χτύπα τους αλλόθρησκους Iσταμπουλίτες και Ισταμπουλίτισσες! Μη λείψει κανείς!
Ζήτω ο Μεσαιωνικός Ελληνισμός!
Αδέλφια βαστάτε τ’ άρματα, ειδεμή θα μας φάει η Τουρκιά σουβλάκι – (οι παροιμιώδεις Σουτζούκοι Τούρκοι).



Εν Βαρκελώνη:
(μου ήρθε με mail)

Πριν από μια δεκαετία, μια ομάδα ανθρώπων υπό την καθοδήγηση του σεβάσμιου Lama Jamyang Tashi Dorje, συγκεντρώθηκαν και ίδρυσαν αυτό που σήμερα είναι γνωστό ως το “Μοναστήρι των Βουδιστών” στην Καταλωνία, στην καρδιά του φυσικού πάρκου Garaf της Βαρκελώνης.

Κεντρικός άξονας των δραστηριοτήτων του μοναστηριού είναι η προσπάθεια των μοναχών να βοηθήσουν τους επισκέπτες να απελευθερωθούν από την αρνητική ενέργεια (βλ. προγονολατρείες, πάλι με χρόνους με καιρούς κ.λπ.)
Για να πετύχουν το σκοπό τους, χρησιμοποιούν αλλά και διδάσκουν το πώς μπορεί κάποιος να χρησιμοποιήσει “εργαλεία” όπως ο διαλογισμός, η προσευχή, οι τελετουργίες και η karma yoga.

Sakya Tasha Ling λέγεται αυτός ο τόπος που επισκέπτονται πολλοί άνθρωποι, Βουδιστές και μη, σε αναζήτηση θεραπείας για τις σωματικές, ψυχικές και πνευματικές ασθένειες που τους ταλαιπωρούν. (Τι γίνεται εκεί έξω ρε παιδί μου, ε; Στην Ελλάδα, όλοι αυτοί θα είχαν blogg και free press εφημερίδα).

Είναι επίσης ένας τόπος όπου ομάδες ανθρώπων θέτουν ένα στόχο και μετά προχωρούν σε ένα είδος “μαθητείας” που θα τους βοηθήσει να γίνουν πιο ευτυχισμένοι αλλά και ικανοί να συνεισφέρουν στην ευτυχία των άλλων (ξέρω, ξέρω... «άγνωστη λέξη»).


“Για το καλό όλων, χωρίς διάκριση”.

www.monjesbudistas.net, www.sakyapa.org, www.prevain.org (αν μιλάτε ισπανικά, όλα έχουν το ίδιο πάνω κάτω κείμενο)



Άλλοι προτεινόμενοι για βασιλικές επετείους (μα ποια είμαι; ο Ζαμπούνης;):
Martin Luther KING
KING Crimson
ΚING Harvest
KINGS
Stephen KING
Lion KING
BB KING
KING KONG
Burger KING

Φτου σου, κούκλα μου

Ανατολικό Αιγαίο, βραχονησίς Στακομακαρονά

Eλληνίδα εθνικίστρια, απολαμβάνει τις ακροθαλασσιές του Αιγαίου με φορεματάκι μπάνιου στα εθνικά μας χρώματα - δεν είναι ωστόσο απόλυτο copy της ελληνικής σημαίος μη μας πουν και ότι εξευτιλίζομεν το σύμβολο.

Λεπτομέρεια: πίσω της, διακρίνονται ευκρινώς αντιαρματικές οχυρώσεις της μεθορίου (οχυρωματικά έργα γνωστά και με το περιφραστικά κωδικό όνομα "Μαζί? Νο!" που ουδεμία αμφισβήτηση επιτρέπουν σε όσους επιβουλεύονται τη χώρα μας επιδιώκωντας κοινοκτημοσύνη στο Αιγαίο και άλλες τέτοιες αναρχικές πρακτικές).

Αι αμυντικαί αυταί οχυρώσεις στέκουσι there, ικανές να αναχαιτίσωσι οιαδήποτε γειτονική απειλή ή άλλη (π.χ. εξωγήινη, το 'πιάσατε το υπονούμενο χριστιανοί μου;) δεήσει να ασχοληθεί με την πάρτη μας και τα ιερά ετούτα χώματα, νερά, λάσπες, πουρνάρια, κοτρώνες ή/και λιθάρια, καθώς και κούτσουρα που μας περιβάλλουν.

Απώλειες πολέμου

(στη Μιραντολίνα)

Ο παππούς ο Μιχάλης ήταν ήρωας πολέμου - πυροβολητής στην Αλβανία.
Από την Πάρο, βρέθηκε στα γαμωβούνια ο άνθρωπος, σε μια εποχή που το πυροβολικό χρησιμοποιούταν εναντίον των ιταλικών αρμάτων μάχης ελλείψει αντιαρματικών. Αν συνυπολογίσει κανείς ότι και τα πυρομαχικά ήταν ελάχιστα, οι πυροβολητές δεν έπρεπε να λαθεύουν στο σημάδι: από αυτό εξαρτιόταν η τύχη εκατοντάδων συμπολεμιστών τους.
Ο παππούλης μου διηγιόταν (δεν ζει πια) πως μετά τη συνθηκολόγηση κατέβαιναν με τα πόδια στην Αθήνα άοπλοι, όταν συναντήθηκαν με ένα γερμανικό τάγμα που προέλαυνε. Ο Γερμανός διοικητής, τους σταμάτησε και για να τους τιμήσει, ζήτησε να κάνει επιθεώρηση στους Έλληνες. Στους ρακένδυτους, άοπλους, αγράμματους από κάθε άκρη της χώρας μας, νηστικούς εκείνους ανθρώπους που τους είχαν πάρει τα σώβρακα. Είχε και διερμηνέα μαζί του.
Ρώτησε να μάθει ποιος ήταν ο καλύτερος πυροβολητής. Όλοι έδειξαν τον παππού που ήταν πληγωμένος πάνω σε ένα φορείο (θραύσμα στα πλευρά). Ο Γερμανός άρχισε να μιλά (να γαυγίζει, έλεγε ο παππούς μου) στους δικούς του.
Ο διερμηνέας τον ρώτησε τι γραμματικές γνώσεις είχε.
Δημοτικό, απάντησε ο παππούς.
Ξανάβαλε τις φωνές ο Γερμανός. Ο παππούς μου τα χρειάστηκε. Νόμισε πως θα τον σκοτώσουν. Αργότερα του είπαν πως ο Γερμανός διοικητής επέπληττε τους στρατιώτες του λέγοντας «αυτός ο άνθρωπος, έχει γνώσεις νηπίου και όμως σας έβαλε τα γυαλιά» ή κάτι τέτοιο...

Επιστρέφοντας στην Πάρο, οι Γερμανοί είχαν καταλάβει το νησί.
Δεν είχαν αφήσει κότα για κότα, γίδι ή δαμάλα που να μην τα κατασχέσουν. Ο κόσμος πείναγε. Και επιπλέον, κυνήγησαν άγρια όλους τους αγωνιστές της Αλβανίας που επέστρεφαν στο σπίτι τους. Ο παππούς κατέφυγε στο βουνό του προφήτη Ηλία, στο λιοήρι όπου θέλω εγώ σήμερα να χτίσω το σπιτάκι μου.
Κατέβαινε τα βράδυα στην κοιλάδα, στην κατοικιά όπου ζούσε η γυναίκα του τα τρια του παιδιά (ο μπαμπάς μου και οι δυο θείες μου, σήμερα) να τους δει και να φάει κάτι άλλο εκτός από τα πράσα και τα αγριόχορτα που φύτρωναν εκεί πάνω. Αλλά δεν υπήρχε τίποτε. Ούτε αυγό. Ούτε για τα παιδιά.
Ο παππούς, εκτός από το να καλαφατίζει βάρκες και να ψαρεύει, ήταν και αγρότης στο αμπελάκι του - χρόνια αργότερα, στην Αθήνα, θα γινόταν μπαξεβάνος – κηπουρός, ένας σεβάσμιος λιπόσαρκος ασπρομάλλης με καρό πουκάμισα α λα Neil Young και μηχανή Ζudapp 125 που την πετρελαίωνε καθημερινά για να αστράφτει όπως κι εκείνος.
Ορμήνεψε τη γιαγιά να πάει στην Παροικιά, έξω από τη λέσχη αξιωματικών των Γερμανών και να ψάξει στα σκουπίδια για πατατόφλουδες.
«Να κοιτάξεις να έχουν μάτια επάνω και να είναι όσο το δυνατόν πιο φρεσκοκαθαρισμένα» της είπε. Τρεις μέρες η γιαγιά περίμενε στα ασπρισμένα στενάκια γύρω απ’ τη λέσχη, δήθεν ζητιανεύοντας. Τελικά γύρισε με τις παπατόφλουδες, τις έδωσε στον παππού κι εκείνος τις φύτεψε στο βουνό όπου κατέφευγε με αποτέλεσμα σε λίγους μήνες να τρώνε τουλάχιστον τις πρώτες, ασθενικές πατάτες τα παιδιά του. Επέζησαν.


Στον κόλπο της Παροικιάς, δεξιά προς το σημερινό «Ακρωτήρι», στα λεγόμενα «Λιβάδια», υπάρχει ένα εκκλησάκι ξεχασμένο πάνω στο κύμα. Το λέμε «Η Δευτέρα Παρουσία». Δεν ανήκει σε κανέναν άγιο. Δεν γιορτάζει ποτέ. Κανείς δεν παντρεύεται ή δεν βαφτίζεται εκεί. Που και που ασπρίζεται από κάποιους γειτόνους που θέλουν να κρατούν τη συνείδησή τους εκτυφλωτικά πεντακάθαρη κάτω απ' τον κυκλαδίτικο ήλιο.
Μέσα στον κόλπο εκείνο, είχαν ρίξει αρόδο τα γερμανικά αποβατικά. Όταν ήμουν μικρή, θυμάμαι να νοικιάζουμε θαλάσσια ποδήλατα και να πηγαίνουμε στα πολύ βαθειά όπου βλέπαμε στον βυθό τους σκελετούς των μεγάλων σιδερένιων βαρκών πνιγμένες στα φύκια.
Την εποχή της αντεπίθεσης των συμμάχων, τα βρετανικά καταδιωκτικά («Τζίμηδες» τους έλεγε ο παππούς) έκαναν καταβύθιση από μακριά, από τον κόλπο της Ναούσης και πετούσαν σε πολύ χαμηλό ύψος μέσα από την κοιλάδα που ενώνει την Νάουσα με την Παροικιά, για να φτάσουν στα «Λιβάδια» στο αγκυροβόλι των Γερμανών. Στον τελευταίο βομβαρδισμό, την εποχή που οι Γερμανοί οπισθοχωρούσαν, τους έκαψαν όλους μέσα στα αποβατικά και βύθισαν τα πλοία τους.
Ο παππούς θυμάται τους Παριανούς να βγάζουν τους Γερμανούς από το λιμάνι μέσα σε κουβέρτες, απανθρακωμένους «σαν μαύρα αγάλματα», όπως είχαν καεί ζωντανοί στα καθίσματά τους πάνω στα πολυβόλα. Τους ακουμπούσαν στην άμμο στην παραλία. Και ήταν τόσοι πολλοί που κάποιος είπε ότι «μοιάζει με Δευτέρα Παρουσία». Έτσι χτίσανε το εκκλησάκι και η αλήθεια, είναι, ότι δεν ξέρω πολλούς λαούς που θα έχτιζαν ποτέ κάτι εις μνήμην των κατακτητών και βασανιστών τους…

Δυο αγγελούδια στο Magaya που δεν πρέπει να τρομάξεις
(1/5/2006, Πάρος)


Εγώ τέτοιες ιστορίες -και έχω άπειρες, απ’ όλα τα παππουδικά μου, σε Κέρκυρα, Σύμη, Χίο και Πάρο- θα ήθελα να πω κάποτε στα παιδιά μου. Και θα τις πω σαν παραμύθι για να είναι λιγότερο τρομακτικές από εφιάλτες, περισσότερο ειλικρινείς κι από προσευχές, χαμογελώντας στον ήλιο και μασουλώντας λυγαριά («μπλιάχ! Τέτοια έτρωγε ο παππούς, μαμά;») για να γελάσουμε κατάφατσα στο θάνατο.
Και εύχομαι να προλάβω να το κάνω πριν προφτάσουν να φορέσουν μποτάκια Βέρμαχτ ή δηλώσουν «μονιμάδες» στο στρατό. Σε οποιονδήποτε στρατό.