Don't you twitterstand? (the trouble wth twitters)

.

Ο Samson Rakas ξεκαθαρίζει

"(...) Eννοώ λοιπόν,
πως συνεχώς παρατηρούνται φαινόμενα όπου διαχειριστές blogs ξεχνούν την αυταξιακή αυτή φύση τους και με την πρώτη ευκαιρία συνομιλούν με μέσα καθεστωτικά, καθιστώντας έτσι τα blogs υποκείμενα ανταγωνιστικά ως προς τις εφημερίδες για παράδειγμα.
όχι, δεν είμαστε ανταγωνιστές.

η λογοτεχνία επίσης που παράγεται στα blogs τελειώνει ακριβώς εκεί που αρχίζει. δεν αναπαράγεται καπιταλιστικά, δεν πουλιέται στον ελευθερουδάκη. δε μπορούν οι διαχειριστές να θεωρούν τα blogs μέσο εισόδου στο ραδιόφωνο ή μία αιτία συνέντευξης στον Παπαχελά.
δεν ορίζουμε τα blogs ως διαχειριστικό μέρος μιας πίτας ενός δημόσιου λόγου, δεν είμαστε εναλλακτικός λόγος, αλλά υπάρχουμε μέσα σε ένα φάσμα αποκλειστικό και ιδιωτικό.

δεν εκπλήσσομαι με τη χαρά κάποιων δημοφιλών blogs που βρίσκονται πολύ κοντά στο άνοιγμα νομικού μέσου για τον ερχομό διαφημιστικών εταιριών στις σελίδες τους διότι είναι νόθοι και διακυβεύουν την προοπτική του ορισμού της αυτονομίας ως αγωνία εναλλαγής.
όλοι αυτοί αντιλαμβάνονται την διαδικτυακή κίνηση ως ένα ακόμη καπιταλιστικό παράγωγο του λόγου κι όχι ως κάτι συγκρουσιακό με την παλιά μοναρχική συνομιλία του περιπτέρου και του zapping.

αν οι αντιστάσεις μας πρωτεύσουν έναντι στο μέλι της ενσωμάτωσης ή αν η ίδια η φύση του bloggin αποδειχθεί εν καιρώ αντιπαραγωγική προς τις υπάρχουσες οικονομικές σχέσεις ώστε το δίκτυο αποκτήσει συνείδηση αντιδραστική, τολμώ να πω πως η φύση της ανάγνωσης θα αναγεννηθεί.
ιδιώνυμα και πρωτοβουλιακά χαρακτηριστικά αντιπληροφόρησης ή ιδιωτικής έκφρασης, που μπορούν να κυριαρχήσουν στο δίκτυο, θα ενισχύσουν τη ποιότητα της αντίληψης σε βαθμό όπου η ιστορία ίσως αρχίσει να ερμηνεύεται καθέτως κι όχι οριζοντίως. δε θα είναι το γεγονός αλλά ο άνθρωπος ο λόγος καταγραφής ιστορικής μνήμης.

Ένα μοτίβο αναρχίας."

Samson Rakas blogs
via Μotorcycle Boy

We feel fine - an online project

Κλικ στην εικόνα

Update:
έγραψε σχετικά ο gsus saved

Καλά λέω εγώ ότι όλοι οι προγραμματιστές είστε δολοφονικά άτομα...

Στο κουίζ αυτό καλείσαι να βρεις ποιος είναι serial killer και ποιος προγραμματιστής, so shoot it.
Εγώ βρήκα μόλις 6/10, πράγμα που μπορεί και να σημαίνει ότι είμαι έρμαιο των πιθανοτήτων να με εκμεταλλευτεί ο πρώτος τυχόντας (προγραμματιστής - για να μην ξεχνιόμαστε).

σομπ

Το νέο δικτυακό ραδιόφωνο που τα σπάει

Δευτέρα
18.00-20.00 Φαίδρα
20.00-22.00 DeUCeD
22.00-00.00 Dr. Funkestein
00.00-01.00 Γιώργος Μίχος

Τρίτη
18.00-20.00 Motorcycle Boy
20.00-22.00 Razzmatazz
22.00-00.00 Michael Sc.

Τετάρτη
20.00-22.00 Weirdo
22.00-23.00 Bonnie
23.00-01.00 WPLeftyboy

Πέμπτη
20.00-21.00 Chara
21.00-23.00 Paperflower
23.00-01.00 Χνούδι

Παρασκευή
18.00-20.00 JimmyX
22.00-00.00 BluesHealer

***

ΛΥΝΚ

24 - hour - non-stop music

(click)



.

My name is Sum

Γράφεις, γράφεις από τότε που θυμάσαι. Στιχάκια στο Γυμνάσιο, την ώρα των Θρησκευτικών - όταν το αρχίδι που σας δίδασκε στα βούτηξε μέσα απ’ τα χέρια για να σε ρεζιλέψει διαβάζοντάς τα σε όλη την τάξη, στη σχολική εφημερίδα αργότερα, αυτή που έφτιαξες με άλλον ένα φίλο – Ρηγά στη συνέχεια, τραγούδια μετά με το συγκρότημα, οικολογικές καμπάνιες στις οργανώσεις, ανακοινώσεις στο Πάντειο με τους ανένταχτους, άρθρα στα κόμικς, μεταφράσεις στα κόμικς, κι άλλα τραγούδια, καρτ ποστάλ, μετά ιστορίες για μουσικές, σημειώματα, ραβασάκια και ερωτικές επιστολές σε γκόμενες, για να χωρίσεις με την Έλενα, για να τα ξαναφτιάξεις, κείμενα για το ραδιόφωνο, αλληλογραφία με τη Γαλλίδα που πήδηξες, μετά την άλλη Γαλλίδα, τη Σουηδέζα που δεν πήδηξες, τη Βολιώτισσα, άρθρα σε περιοδικά, την παραίτησή σου, άρθρα στο Ίντερνετ, email, πάλι γραπτή παραίτηση, memo για το τμήμα σου στο καινούριο περιοδικό, μετά πάλι παραίτηση – δεν βαρέθηκες; Το οπισθόφυλλο στο δίσκο, βιογραφικά, δικά σου, φίλων, editorial, δεν θέλεις να γράφεις πια, βαριέσαι, σου τρώνε όλη τη δημιουργικότητα λες, και ξεκινάς να γράφεις όχι πια λέξεις, αλλά μουσικές. Μουσικές; Ναι, δεν θέλω να γράφω, δεν θέλω, βαριέμαι, τι να πω, τα λένε καλύτερα οι άλλοι, εξάλλου να διαβάζω μου άρεσε πάντα, ακόμη κι αν ήταν δικό μου αυτό που διάβαζα – ήταν για να ‘χω πάντα κάτι εύκαιρο, μέχρι που έπαψε να έχει νόημα το ποιος το έγραφε και έπαψε να έχει νόημα αν εγώ υπάρχω.
Και τότε, ήρθε μια στιγμή που ήθελα να φύγω.
Να μη διαβάζω, να μην ξεφυλλίζω, να μη μιλάω, να χαρίζω τα παραμυθάκια μου σε όποιον με πλησίαζε και με άντεχε περισσότερο από 15λεπτά, να βλέπω μόνο άλλους να μιλάνε κι ας μην ακούω τι λένε, να μη ζαλίζω κανέναν αλλά να με ζαλίζουν όλα. Ξέρεις...(Ξέρεις;)
Σήμερα χρειάστηκε να συμπληρώσω μια Υπεύθυνη Δήλωση και το στυλό μου κόλλαγε στα κουτάκια, σαν να ‘μουν πρωτάκι που μαθαίνει να γράφει. Ξέμαθα. Βλέπεις, από την εποχή που ξεκίνησα δειλά να γράφω με δυο δάχτυλα σε ένα PC με windows 3.1, μέχρι σήμερα που γράφω αυτιστικές μαλακίες στο δίκτυο, πέρασαν χρόνια. Και το χάος έχει πια μετακομίσει. Από το κεφάλι μου στο web.
[Σου λέει, τώρα, ο άλλος, «μη γράφεις ανώνυμα». Λέω, καθόλου. Καθόλου να μη γράφω. Το να σκοτώνεις τη χαρά του άλλου είναι η υπέρτατη μορφή φασισμού.]
Το χάος όμως είναι σύμπαν. Και κάθε σύμπαν έχει δικούς του νόμους. Και αυτό που δεν κατανοούν όσοι πασχίζουν να ελέγξουν το μέσο, είναι ότι τα blogs δεν είναι κάτι που βρίσκεται «εκεί μέσα» στο Ίντερνετ, αλλά «εκεί έξω». Πολύ εκεί και πολύ έξω.
Και είναι αδύνατο να πεθάνει από σηψαιμία, όσες φορές κι αν αποπειραθούν να το εγχειρίσουν με την αιχμηρή τους άγνοια.

για τον Ελεύθερο Σκοπευτή

.

Ψιτ, KillMan... KI EGW BLEPW

Πριν λίγο καιρό, έλαβα ένα mail από κάποιον που υπέγραφε ως KillMan.
Mου ζητούσε 30.000 ευρώ για να μην με ξαναπεί μαλάκα.
Του απάντησα: "θα επιβεβαίωνα τη βρισιά σου, αν σου τα έδινα".

"Ε, τότε έχεις πολλά να δεις ακόμη..." μου ξανάγραψε.

"Γιατί ρε Killaman;" ρώτησα εγώ. "Επειδή είμαι διάσημη και επιτυχημένη;"
"Να είσαι έτοιμη για όλα", μου το ξέκοψε αυτός.
"Ρε σάλτα και γαμήσου" του έγραψα και έστειλα το mail του στα spam.

Μετά έπεσα για ύπνο και δεν ξανασχολήθηκα, όχι μόνο γιατί θεώρησα ότι πρόκειται για φάρσα, αλλά και γιατί είχα δει ειδήσεις στην τηλεόραση και είχα τάσεις για έμετο.
Αργότερα την ίδια ημέρα, όμως, μου έστειλε και δεύτερο e-mail, επειδή όπως φαίνεται αγωνιούσε αν το είχα χάψει.
Αυτή τη φορά υπέγραφε ως "Λουμπίνα", όμως η ηλεκτρονική διεύθυνση που εμφανιζόταν και πάλι ως killΜan@yahoo.gr, με έβαλε σε σκέψεις, όχι παίζουμε. Είμαι τετραπέρατη εγώ που με βλέπεις (λέμε τώρα).
Αμέσως κατάλαβα ότι ήταν αυτός.
Ανέφερε:

"Θα σου αφήσω αρκετό χρόνο για να βρεις τα χρήματα".
"Α, σοβαρά; Eίσαι πολύ καλός", του απάντησα στα γρηήγορα τρώγωντας μια ωμή γαρίδα από το ψυγείο (για το αληθές της κατάθεσης το αναφέρω αυτό). "Και πώς τα θες, Vliman; " ρώτησα. "Cash;"
"Johny Cash", απάντησε χαρούμενα η Λουμπίνα. "Και θα μου τα δώσεις σε πακέτο".
"Τι λε ρε παιδί μου", του ξαναέγραψα. "Δεν κάνετε ευκολίες πληρωμής;"
"Ό-χ-ι", απάντησε ορθά κοφτά.
Μιλάμε, τα χρειάστηκα! Πανικοβλήθηκα! Πήρα τηλέφωνο τη μαμά μου.
"Μέχρι τις 22 Δεκεμβρίου, τα θέλω", μου ξανάγραψε ο βδελυρός εκβιαστής. "Θέλω να κάνω Χριστούγεννα. ΟΚ; Θα μιλάμε με mail. Και πρόσεχε μη σου φύγει κουβέντα... Εγώ βλέπω..."

Άρχισα να τρέχω.
Πήγα σε μάγισσες, σε χαρτορίχτρες, συμβουλεύθηκα δικηγόρους, δεν βγήκε τίποτα, ώσπου μια μέρα, μια καλή νεράιδα που εργαζόταν στους στάβλους του πρίγκηπα της παλίρροιας Αλογοσκούφη, με πήρε από το χέρι και με πήγε στην Ανώτατη Αρχή Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, Συνωμοσιών, Πλεκτανών, Ενβιασμών, Συκοφαντιών, ΚΤΕΟ, Videoγκεημών, αν είναι δυναμόν.
Ο προϊστάμενος αυτός, της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, ντε (για συντομία) ήταν και πολύ γνωστός τραγουδιστής, και έλεγε το "Ο Αετός πεθαίνει στον Αέρα Περήφανος και Δυνατός" και κάτι άλλα χαρούμενα άσματα, πολύ εμπνευστικά για οποίον εκβιάζεται και θέλει να βουτήξει από τον φωταγωγό.
Εγώ όμως δεν ήθελα. Ήθελα να παλέψω!

Προς μεγάλη μου έκπληξη, ο τραγουδιστής με πληροφόρησε ότι είχε λάβει και από άλλους πολιτικούς, δημοσιογράφους, επιχειρηματίες, πακιστανούς, συνταξιούχους και απεργούς λιμενεργάτες, αντίστοιχες καταγγελίες για εκβιασμό (δεν θα ασχολιόταν όμως με αυτούς, φαίνεται του γυάλισε το τροφαντό μου στηθάκι, το απαράμιλλο κωλαράκι μου και το μυαλό μου - και ήθελε να ζαχοπουλιάσουμε μαζί).
Άλλον τον εκβίαζαν με το ψευδώνυμο "Ντόρα", άλλον με το φρικιαστικά απειλητικό "Καραμάν Αλής" και άλλον -ωιμέ- με το αποτρόπαιο και συγκαλλυμένα επιθετικό "Μάκης".
Αισθάνθηκα σημαντική - "εμένα τουλάχιστον με απειλεί η Λουμπίνα ο KillMan, κυριέ μου" είπα στον αοιδό. "Κινδυνεύω. Η δική μου περίπτωση διαφέρει, λέμε. Περιέχει ΚΑΙ εμβιασμό και πολλά λεφτά".
"Εκβιασμό, θες να πεις", με διόρθωσε.
"Ρε, πες το όπως θες εσύ, κυρ αποτέτοιε μου" απάντησα αλαφιασμένη. Σύλλαβέ τους όλουζ. Κάνε κάτι μόνο γιατί μου 'χει φύγει το κλαπέτο να ψάχνω στα spam μου τρομαγμένη".

Έτσι, έκανα ένα δωράκι στον εαυτό μου εκείνες τις γιορτές: Κατέθεσα μήνυση κατά παντός υπευθύνου, Λουμπίνες, KillMen και όποιος εμφανιζότανστο μέλλον, θα τους έπαιρνε όλους ο πως-τον-λένε.

Ζητήθηκε και η συνδρομη της Ίντέρπόλ (βάζω όλους τους τόνους για να με πιστέψετε), οι οποίοι όμως πέρασαν πολλούς μήνες μέχρι να καταλάβουν τι έλεγαν τα mail που τους στέλναμε στα αγγλικά και να εξηγήσουν στους Έλληνες τεχνικούς της Δίωξης Ηλεκτρονικού εγκλήματος τι σημαίνει "dashboard settings" και "moderation".

Μόλις διαλευκάνθηκαν όλα όμως πήραμε μπρος χωρίς χρονοτριβή! Οι τεχνικοί ήταν πολύ χαρούμενοι και άρχισαν να ρίχνουν φως στην υπόθεση.
Συγκεκριμένα, πήραν κάτι φακούς και ένα βράδυ πήγαν και μπούκαραν στο σπίτι μιας οικογένειας στο Παγκράτι, γιατί ο πατέρας της οικογένειας όπως με πληροφόρησαν, κυκλοφορύσε αξύριστος, φορούσε γυαλιά και χρησιμοποιούσε πολύ συχνά τη λέξη "καλημέρα".

.

"Είμαι ένα σκουπίδι" λέει

Καλώς όρισες στη Blogoσλοβλακεία, παπούλη.

Με τέτοιες δηλώσεις όμως, δεν σε βλέπω να τη βγάζεις καθαρή.

Οέο


Βάζω τη φωτό σου αριστερά για σπάσιμο, επειδή κάτι άκουσα για τη "δεξιά του Κυρίου".
Ι hope it's ok, μπαμπαστρούμφ.


.

Makis hate - site

Είδες τον Μάκη; Σε είδε πρώτος.

Aπίστευτο hate-site.

.

Η εκπομπή της ΕΤ1 για τα blogs σας, παιδιά (πλήρης)

As uploaded on YouTube by iadeon

.

Κάντο όπως η λαπούτα

Μέχρι το τέλος του χρόνου η κυβέρνηση θα αυξήσει το ΦΠΑ μία με δυο μονάδες.
Και τα παιδιά στο σχολείο διδάσκονται φέτος ένα βιβλίο ιστορίας του 1989.

Να συνεχίσω;

- Εσείς, συνειδητοποιημένοι μου, πηγαίνετε να συζητήσετε
σχετικά με "τα προβλήματα των βλοggers" όπως γράφει στη ιστοσελίδα του,
με κάποιον που η ουσιαστική του ιδιότητα αυτή την εποχή έχει να κάνει με το ότι έχει βάλει στο μάτι την αρχηγία του Πασόκ.


Μόνο 'μπράβο' έχω να πω

.

Και ελέφαντες ζευγαρώνουμε, άμα λάχει

(κλικ στη φωτό)

Όταν η αναζήτηση με τις λέξεις "ζευγάρωμα ελεφάντων (φωτογραφίες)" στο google οδηγεί στο MantalenoBlog κάτι πάει καλά!
Φυσικά, το ΕλευθεροΣκοπευτάδικο φιγουράρει πρώτο ως ένα από τα ελάχιστα σχετικά -συνήθως άσχετα δηλαδή- αποτελέσματα:

Πάνω απ' το Forum των επιστημών (!) [που εδώ που τα λέμε, σιγά το σπουδαίον πράγμα να ζευγαρώσεις δυο ελεφαντες, το μόνο που χρειάζεσαι είναι ένα κήπο στο μέγεθος του Σε 'Ιχ Σου και ωτασπίδες για το θόρυβο]



Το αγαμημένο μου τηςέρτ >>>>

Η Ελλάδα στο Second Life!

Μετά τη Σουηδία που ήθελε να ανοίξει online πρεσβεία στο παιχνίδι (το έκανε τελικά;)
και τον Λεπέν που πήρε τα @@ μας σε online διαδήλωση όπου οι χρήστες τον πέταξαν έξω από το σύστημα,
η Ελλάδα μας (μην είν' οι κάμποι; μην είν' τα πίξελ της τα γαλανά;) γίνεται το τρίτο περιστατικό που πέφτει στην Mantaleno-αντίληψή μου -να εξηγούμαστε μπορεί να υπάρχουν κι άλλα- που μια χώρα εμπλέκεται επίσημα στην εικονική πραγματικότητα του Second Life.

Διαβάστε το σχετικό δημοσίευμα στα Νέα, εδώ.

[Σημείωση 2 the girl-next-door to mine]: εσύ αγλαή μου γειτόνισσα, εξαιρείσαι προκαταβολικά κι ας λέει το δημοσίευμα των Νέων εδώ.
Είχες πιάσει δουλειά ως barwoman και σπίτι στο Second Life, κατοικώντας κα-νο-νι-κά εκεί απ' όσο ξέρω.


Ελληνάράδες ή όχι (διερωτώμαι, δηλαδή), τα ατομάκια που μιλούν στο ρεπορτάζ των Νέων, δεν ανοίγουν πρεσβεία ούτε πολιτικό γραφείο όπως οι περιπτώσεις που αναφέρω παραπάνω (η Σουηδία ή ο Λεπέν δηλαδής), αλλά ΦΤΙΑΧΝΟΥΝ ΜΙΑ ΧΩΡΑ μέσα στο Second Life.
Mια ψηφιακή Ελλάδα για να μπορούν, λέει οι χρήστες (sic) να ξεναγούνται στα Μουσεία μας, στην Ακρόπολη και σε άλλα μνημεία.
(Εδώ γελάμε ή πιο μετά;)

Το βράδυ έχουμε υπνωτισμό με κάτι φίλους, για να καλέσουμε το πνεύμα του Ικτίνου και του Πραξιτέλη.

ψιτ

Μόνο 'μπράβο' έχω να πω

.

Τράβα με κι ας κλαίω

Ωδή στους κρυφοκομπλεξικούς του δικτύου

Επιμένοντας να γευτούν ό,τι νομίζουν ότι τους λείπει, οι κρυφοκομπλεξικοί του δικτύου έχουν αντανακλαστικά από ζήλια , από πικρία ή κι απ’ τα δυο.
Καμουφλαρισμένοι πίσω από τον χαρακτηρισμό «καλό παιδί», δεν εμφανίζουν γενικά μεγάλες γιορτινές εξάρσεις στα κόμπλεξ τους. Σου ζητούν – κι αν δεν στο ζητούν, σε ωθούν σιγά σιγά στο να γίνεις ψηφιακό τους δεκανίκι, όπως είπε χτες κι ένας φίλος. Ζουν εν συγκρίσει με μας, του απάντησα κι εγώ.

Παράδειγμα: Πάνε σε μια συναυλία και χάνουν το κέφι τους προκαταβολικά επειδή αισθάνονται έστω και αργοπορημένα ότι δεν είχαν κέφι απ’ την αρχή ούτε για να ξεκινήσουν καν να πάνε εκεί.
Υπάρχει τέτοιο πράγμα; Υπάρχει. "Ζαλάδα από την πλήξη" λέγεται και αυτοί οι άνθρωποι ΠΛΗΤΤΟΥΝ με την περίπτωσή τους. Κι αν τελικά πάνε, μυρίζουν στον αέρα γύρω τους τη διάθεση όσων περνάμε θαύμα και μετά αισθάνονται την ανάγκη να μας πουν πως «ήταν κι αυτοί εκεί» και να μας γράψουν κι ένα ποστ που δε λέει τίποτα.

Είναι κάτι σαν ιδεολόγοι ωφελιμιστές της θεωρίας «αφού κάνω κάτι για μένα, είναι σωστό – ξεσκάω».
Απαντώ: πάψτε να είστε φυγόπονοι. Αντί να το γυρνάτε στην τρελή και να γράφετε παραμυθάκια κάθε φορά που έχετε να κάνετε μια δουλειά, do the job και ξεμπερδέψτε με αυτή μπας και σας μείνει καθόλου χρόνος να ζήσετε, ααα… άααλλο μεγάλο κεφάλαιο αυτό.

Κι αυτό διότι, οι κρυφοκομπλεξικοί ζουν ανάμεσά μας.
Βρίσκονται γύρω μας και είναι μεταμφιεσμένοι σε «μια χαρά παιδιά», «με ευαισθησίες», «καλή πένα» και «συμπαθητικό χαρακτήρα» και «μόρφωση και καλλιέργεια». (ΖΗΤΩ τα εισαγωγικά – είναι χαρακτηρισμοί δικοί μου από την τελευταία φορά που την πάτησα με έναν από δαύτους).
Μπορεί να είναι παντρεμένοι ή όχι, διαζευγμένοι ή με χιλιάδες εραστές, να έχουν πολλά παιδιά ή κανένα, αλλά σε κάθε περίπτωση είναι στερημένοι γιατί, θεωρώντας τον εαυτό τους «λίγο», αυτοί οι άνθρωποι έχουν απαρνηθεί τη συναρπαστική ευθύνη του να κάνουν τη ζωή τους γλυκιά και worthy.

Eίναι πολύ κρίμα όταν τους γνωρίζεις και ακόμη πιο κρίμα όταν φέρονται μικρόψυχα απέναντι στη δική σου ευτυχία, γιατί είναι κάτι που ξέρεις ότι εσύ δεν θα έκανες ποτέ. Αν το καλοσκεφτείς, ευτυχώς για σένα – αυτό μαρτυρά αν μη τι άλλο ότι δεν είσαι ένας απ’ αυτούς.


.

Κι όμως, όταν ρωτήσαμε τον Πολύδωρα στο ΔεΜασάμεΡεBlog, μας είχε απαντήσει ότι...

"Δεν προκαλείται φόβος ξυλοδαρμού"
(από τις δηλώσεις του).

Και όχι μόνo αυτό, αλλά είχε κατηγορήσει κιόλας (!) μια τρυφερή ψυχή σαν το Mantalenaκι (oui, c' est moi) για "Ενδεια επιχειρημάτων" επειδή ρωτήσαμε (όσο ευγενικά μας επέτρεπε η αγανάκτησή μας για τους ένστολους υφιστάμενούς του)
"αν συνέβαιναν αυτά σε οποιαδήποτε άλλη χώρα της Ευρώπης, αν θα παραιτούταν ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης".

To υπόλοιπο post τότε, είχε ως εξής...

***

Εμείς πάντως εδώ στο ΕλευθεροΣκοπευτάδικο, δεν έχουμε κανένα λόγο να ντρεπόμαστε.

Η ερώτηση που τέθηκε ύστερα από πρωτοβουλία του ΔεΜασάμεΡε Blog και η απάντηση του Υπουργού της Νέας Δεξιάς, με έβγαλε απ' τα ρούχα μου κι έτσι, μου προέκυψα αιφνιδίως πολύ Μantalenoσέξυ. --------->


Συνεπώς την αναδημοσιεύω εδώ για να διεγερθεί και ο πάσα ένας αναγνώστης του MantalenoBlog. This is the real thing, όχι ψευτοσυνεντευξούλες με τον Βυρωνάκο όπως αυτές που σκαρφίζεται το blog της Λαπούτα.

_____________________________________________

mantalena parianos blog:
Κύριε Πολύδωρα, αν σε οποιαδήποτε χώρα της Ε.Ε. ένας υπουργός Δημ. Τάξης είχε εκφραστεί όπως εσείς
1) για τους γονείς εκείνου του 11χρονου διαδηλωτή,
2) για πολιτικά κόμματα _ όπως για τον Συνασπισμό,
3) με εκφράσεις έλλειψης ψυχραιμίας τού τύπου «θα τους δείρω εγώ ο ίδιος», πιστεύετε ότι θα έπρεπε να βρίσκεται ακόμη στη θέση που βρίσκεται ή μήπως θα όφειλε να είχε παραιτηθεί;


Η απάντηση
Β.Π.: Είσθε πολύ αυστηρός. Δεν με ενοχλεί η αυστηρότητά σας. Με ενοχλεί, όμως, η διαστρεβλωτική βάση των λόγων σας.

1) Ναι, έκανα κριτική για τους υποθετικούς γονείς που επιτρέπουν ή στέλνουν το ανήλικο παιδί τους στα συλλαλητήρια. Δεν είναι ανεκτό από μένα αυτό. Οταν τα πράγματα έδειξαν, απεκάλυψαν την τραγική κατάσταση, κανένας κριτικός λόγος δεν επιτρέπεται. Μόνον συμπόνια.

2) Δεν εννοούσα ποτέ τον Συνασπισμό ως έκνομο. Το είπα δημόσια στη Βουλή. Και ζήτησα συγγνώμη για το «lapsus linguae», «σφάλμα γλώσσας». Αν δεν το δέχεται αυτό ο ΣΥΝ, ας κρίνετε εσείς τι σημαίνει αυτό.

3) Η φράση σε ανεπίσημη (off the record) συζήτηση έλεγε: «Αν κάποιοι θέλουν σκηνικό αίματος, θα τους δείρω με τα ίδια μου τα χέρια». Η βαρύτητα πέφτει στην υπόθεση και μόνον «αν θέλουν σκηνικό αίματος». Αυτό ήθελα και θέλω να αποτραπεί. Αυτό ήθελα να τονίσω ως απευκταίο. Και μίλησα σαν δάσκαλος, παιδαγωγικά, όχι σαν τραμπούκος. Αυτό είναι εξόφθαλμα φανερό για κάθε καλοπροαίρετο.

Το δεύτερο μέρος του υποθετικού λόγου δεν έχει καμία βαρύτητα. Ούτε κινδύνευσε ποτέ κανείς από μια κάποια τέτοια δήλωση δική μου ή όποιου άλλου. Δεν προκαλείται «τρόμος ξυλοδαρμού».

Μη φοβάσθε. Ενδεια επιχειρημάτων αποκαλύπτεται σε βάρος όσων (και σε βάρος σας συνεπώς) επικαλούνται τέτοια επιχειρήματα.

_________________________________________________

Μου την είπε, ρε σεις!

ΥΓ.
Βάζω και φωτογραφίες άσχετες με τον σεσημασμένο Υπουργό, γιατί το blog αυτό σκοπό έχει να σας φτιάχνει τη μέρα, όχι να σας τη χαλάει.

Το μισό βουνό είχε δέντρα και το άλλο μισό όχι

Πριν βιαστεί κανείς να με Mantaleno-καταδικάσει για τον ευφάνταστο σούπερ ουά τίτλο μου, ας αναλογιστεί παρακαλώ ότι στη χώρα που ζείτε (και sorry κιόλας που δε σας συμμερίζομαι από την εύκρατη Ατλαντίδα μου),
το προφανές δεν είναι πάντα και τόσο προφανές.
Τουλάχιστον όχι περισσότερο προφανές από το αυτονόητο ότι π.χ. αν θες να υποστηρίξεις τον Τσιπρόπουλο στον δίκαιο αγώνα του κατά του σκοταδιστή αρχαιολάτρη του Νέου Μεσαίωνα, απαραίτητο είναι να υπογράψεις εκεί που συλλέγουν υπογραφές και όχι και να κάνεις δήλωση φρονημάτων αφήνοντας μετά σχόλιο στου Παναγιώτη, «done».
Am I right or am I right?

Η μικροκοινωνία των ελληνικών blogs όμως όπου οι κατσαρίδες και οι σιχαμάτζικες παίρνουν μέρος σε πολιτικά ορθούς σκοπούς προκειμένου να εξιλεωθούν στα μάτια των πολλών, δεν έχει θέση για όποιον
α) θυμάται
β) θυμάται
και
γ) θυμάται.
Κυρίως το τελευταίο.
Εξάλλου, πρόωρες ή όχι –όπως η εκσπερμάτωση ένα πράγμα-, οι εκλογές αυτής της χώρας, έναν από τους δυο αμνήμονες κληρονόμους διάσημων επωνύμων θα αναδείξουν, αποδεικνύοντας περίτρανα ότι είστε λαός χωρίς μνήμη.
Και αυτούς κάποια πλειοψηφία τους ανέχεται, n’ est-ce pas?

Homework: Αναζητήστε την αναλογία στα blogs.
Έχετε όμως υπόψη σας ότι στα blogs, η πλειοψηφία είναι λιγάκι... χειρότερη γιατί η αιτιολογία που προβάλλεται από όσους πρεσβεύουν την υπερεκτιμημένη «ουδετερότητα» στη δικτυακή ψευτοκοινωνία τους, είναι το «δεν θέλω να ξέρω», «μη με μπλέκετε», «δεν έχω καταλάβει (κι ούτε θέλω)» κ.ο.κ.


Μantalena η περιώνυμος

Κεντρικές Κυκλάδες

Οι γελοιότητες της σιχαμάτζικα

(εικ. 1)

Πώς γίνεται σύμφωνα με τον *blog aggregator* της σιχαμάτζικας, το MantalenoBlog να έχει 352 Rank στο Alexa (εικόνα 1) και την ίδια στιγμή
να ΜΗΝ εμφανίζεται στη λίστα κατάταξης που παρουσιάζει στον ίδιο τον aggregator της η μπουγατσόμυαλη; (εικόνα 2);

(εικ. 2)

Μα, είναι απλό! Μιλάμε για το Blogspace. Ποιος περιμένει αξιοπιστία, θα μου πεις και θα 'χεις δίκιο.

Και προσοχή: δεν αναφέρομαι στο ότι στο παρελθόν η ιδιοκτήτρια του μαγαζιού έσπευσε να δηλώσει σαν να της το είχε ρωτήσει κανείς, ότι αποκλείεται να κάτσει να πληκτρολογήσει ποτέ τη διεύθυνση του MantalenoBlog για να το εντάξει στη σαχλαμάρα που έχει φτιάξει (ουφ!).
Αυτό είναι *κατανοητό*. Εξάλλου κι εμείς δεν θα θέλαμε το ΕλευθεροΣκοπευτάδικο να εμφανίζεται στο άντρο της ρουφιανιάς.
(κλικ μετά)

ΆΛΛΟ είναι το θέμα εδώ: Όταν η ίδια γράφει πως δεν θα κάνει τον παραμικρό κόπο (πληκτρολόγηση) για να βάλει το Mantalenoblog, δεν είναι too much να κάθεται και να το αφαιρεί manually από το Νο21 της Alexa; (που σιγά και τα ωά δηλαδή - τόσο σπουδαίο είναι;)

Προσπερνώντας το ρητορικής φύσεως ερώτημα κατά πόσον θα πρέπει να θεωρείται έγκυρο ένα site - aggregator με τόσο σαχλά κίνητρα και ελατήρια όσο αυτά από τα οποία κινείται η γελοία σκέψη της site owner,
η γυναίκα αυτή που διορθώνει και την Αlexa (οέο), τόσο πολύ αισθάνεται να απειλείται από την συναρπαστική και άκρως ανεβαστική δημοφιλία μου; :)
χιιι

Ή μήπως τα μεταξωτά βρακιά -λέγε με "αξιοπιστία"- που ως γνωστόν θέλουν επιδέξιους κ.λπ. κ.λπ., σκίζονται πολύ εύκολα αν η περιττή και ανόητή σου ύπαρξη ξεχειλίζει μέσα σε αυτά;

Διερωτώμαι, δηλαδή.

Ρε σεις, ταϊστε την, πάρτε την καμιά βόλτα, βρείτε της καμιά αρκούδα, φάλαινα ή γκόμενο για ορντινάτσα. Κι αν όλα αυτά είναι αδύνατα, πάρτε της ένα λεξικό μπας και εντρυφήσει στο τι σημαίνει η λέξη "αξιοπιστία".

Επίλογος
Οι Ελεύθεροι Σκοπευτές εδώ στο MantalenoBlog, θα θέλαμε να δηλώσουμε στο ον με το κωδικό όνομα σιχαμάτζικα
(sorry αλλά ο χαρακτηρισμός έχει κατοχυρωθεί πλέον, με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να προσθέσουμε επιπλέον επίθετικό προσδιορισμό) ότι:
στο μέτρο που το έκτρωμά της θέλει να λέγεται αξιόπιστος aggregator, την πληροφορούμε ότι και οι ευνούχοι γνωρίζουν πολύ καλά πώς γίνεται, μόνο που δεν μπορούν να το κάνουν.

Μετά τιμής

Site Owner, ακομπλεξάριστο γκομενάκι, πρώτο παιδί,
cool ατομάκι και σθεναρό shooting guard

Μανταλενάκι Sniper (μπου, ρε)

μανταλενομούτς


ΥΓ.
Τσίμπα μια Alexa, μωρή Μαντάλω
:)

.

Γαβ

Peter Steiner - reproduced from page 61 of July 5, 1993 issue of The New Yorker, (Vol.69 (LXIX) no. 20)

World Day for Laboratory Animals

A favourite storyteller, Neil Gaiman, reads his thriller-poem Babycakes
and Jouni Koponen illustrates it here
:)



This maybe will make you rethink animal experiments!
You can participate here (where I found the video)
or anywhere else you like


PS.
- Oops! I just saw that my dear Amused2Death had already posted Gaiman's video. Here.
- More on *Babycakes* on Neil Gaiman's page here

.

StatCounter says NO

ΜΑΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ!
Ι received the following message by email:

Hi Mantalena Parianos,

A few months back, StatCounter was approached by an advertiser, offered lots of $$$,

and asked to include a spyware cookie on all of our member sites…we refused on the spot.

You install StatCounter to track visitors to your site NOT to open yourself and your visitors

up to being spied upon by phantom advertising corporations.

It appears, however, that other players in the world of webstats were happy to take up this offer…

We were shocked to discover just today that another well known stats provider is allowing up to 9 cookies to be installed in the browser of every visitor that hits one of their member websites.

This means that the provider is making money by transmitting data on you and your visitors to a

third party advertiser. Not only that, but to add insult to injury, the cookies are causing the

member websites to load very slowly too.

In light of this, StatCounter wants to assure you that we track your visitors for you, only you and

not any one else.

MantalenoNOTE:

Just because I've installed many counters on my front page - could anyone inform me/us (not necessarily in public) WHO IS this "unnamed stats provider" who said "yes" to spyware, so I will REMOVE HIM from my blog?
The last thing I need is spying upon me and slowing down my super duper MantalenoFuckinBlog.

PS.
I'm doing a great job, I know David (Santos, of course).