Ο Samson Rakas ξεκαθαρίζει

"(...) Eννοώ λοιπόν,
πως συνεχώς παρατηρούνται φαινόμενα όπου διαχειριστές blogs ξεχνούν την αυταξιακή αυτή φύση τους και με την πρώτη ευκαιρία συνομιλούν με μέσα καθεστωτικά, καθιστώντας έτσι τα blogs υποκείμενα ανταγωνιστικά ως προς τις εφημερίδες για παράδειγμα.
όχι, δεν είμαστε ανταγωνιστές.

η λογοτεχνία επίσης που παράγεται στα blogs τελειώνει ακριβώς εκεί που αρχίζει. δεν αναπαράγεται καπιταλιστικά, δεν πουλιέται στον ελευθερουδάκη. δε μπορούν οι διαχειριστές να θεωρούν τα blogs μέσο εισόδου στο ραδιόφωνο ή μία αιτία συνέντευξης στον Παπαχελά.
δεν ορίζουμε τα blogs ως διαχειριστικό μέρος μιας πίτας ενός δημόσιου λόγου, δεν είμαστε εναλλακτικός λόγος, αλλά υπάρχουμε μέσα σε ένα φάσμα αποκλειστικό και ιδιωτικό.

δεν εκπλήσσομαι με τη χαρά κάποιων δημοφιλών blogs που βρίσκονται πολύ κοντά στο άνοιγμα νομικού μέσου για τον ερχομό διαφημιστικών εταιριών στις σελίδες τους διότι είναι νόθοι και διακυβεύουν την προοπτική του ορισμού της αυτονομίας ως αγωνία εναλλαγής.
όλοι αυτοί αντιλαμβάνονται την διαδικτυακή κίνηση ως ένα ακόμη καπιταλιστικό παράγωγο του λόγου κι όχι ως κάτι συγκρουσιακό με την παλιά μοναρχική συνομιλία του περιπτέρου και του zapping.

αν οι αντιστάσεις μας πρωτεύσουν έναντι στο μέλι της ενσωμάτωσης ή αν η ίδια η φύση του bloggin αποδειχθεί εν καιρώ αντιπαραγωγική προς τις υπάρχουσες οικονομικές σχέσεις ώστε το δίκτυο αποκτήσει συνείδηση αντιδραστική, τολμώ να πω πως η φύση της ανάγνωσης θα αναγεννηθεί.
ιδιώνυμα και πρωτοβουλιακά χαρακτηριστικά αντιπληροφόρησης ή ιδιωτικής έκφρασης, που μπορούν να κυριαρχήσουν στο δίκτυο, θα ενισχύσουν τη ποιότητα της αντίληψης σε βαθμό όπου η ιστορία ίσως αρχίσει να ερμηνεύεται καθέτως κι όχι οριζοντίως. δε θα είναι το γεγονός αλλά ο άνθρωπος ο λόγος καταγραφής ιστορικής μνήμης.

Ένα μοτίβο αναρχίας."

Samson Rakas blogs
via Μotorcycle Boy

Ο χύδην όχλος

Για να εξηγούμαστε.
Ποτέ δεν είπα ότι η ιδέα του ΙδιογράφΩς ΔΕΝ ¨ΗΤΑΝ ΚΑΛΗ.
Απλώς δεν θέλησα να συμμετέχω όπως δεν έχω συμμετάσχει και σε άλλα παιχνίδια που φέρουν τη στάμπα μαζικότητας "έλληνες μπλόγκερς" κ.λπ.) Όπως δεν έχουν συμμετάσχει βέβαια και τα υπόλοιπα 10 χιλιάδες ελληνικά ιστολόγια - έναντι των 500 ως τώρα, αλλά ας μην το κάνουμε θέμα, γιατί θα αναγκαστούμε να θίξουμε και το ζήτημα των δήθεν "προσωρινών διαχειριστών" (κι άλλο δήθεν;) του blog
και σκοπός μας εδώ δεν είναι να αρχίσουμε να κριτικάρουμε ούτε το IQ ούτε το lifestyle του κάθε μπουζουκοκέφαλου.:D

Είχαν λοιπόν, μια πολυ καλή ιδέα. Τι να κάνουμε τώρα που τη γαμήσανε με το να καπελώσουν άπαντες;
Εμείς φταίμε; Να ΜΗΝ ΤΟ ΔΟΥΜΕ; Να ΜΗΝ ΤΟ ΠΟΥΜΕ;

Φανταστείτε ένα αντίστοιχο παράδειγμα:
έστω ότι στέλνεις ένα κείμενο συμμετοχής σε ένα ομαδικό blog, π.χ. στο Critical Error Blog και μια μέρα, εγώ ως διαχειριστής αποφασίζω να αφιερώσω όλο το blog *μου* (σημ. ένα πολυσυλλεκτικό blog έτσι;) στον Άη Γιάννη το Ρώσο. Χωρίς να σε ρωτήσω και χωρίς να ενημερώσω κανέναν.
Πώς θα σου φαινοταν;

Θεωρώ χυδαίο λοιπόν:
1) ότι αυτό παίχτηκε στην πλάτη 500 ιστολόγων -ή όσοι τέλος πάντων είχαν στείλει μέχρι τότε συμμετοχή.
και
2) Ότι αυτό έγινε "εις μνήμη της Αμαλίας" - για λόγους φαντάζομαι που δεν χρειάζεται να εξηγήσω.

ΠΙΟ ΧΥΔΑΙΟ όμως από όλα αυτά, θεωρώ ότι ο φον μαρξ προσπαθεί ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΤΩΡΑ να πείσει ότι δεν έκανε τη λαδιά και ότι "δέχεται λάσπη", ενώ:

-Δεν έχει αρνηθεί ότι καπέλωσε τους πάντες και μάλιστα κατόπιν εορτής,
επειδή το θεώρησε μια καλή πράξη εις μνήμη της Καλυβίνου
(σημ. γιατί δεν έφτιαχνε ένα άλλο blog για κάτι τέτοιο;)
και
-ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΨΕΜΑ ότι ο Τζονάκος που ζήτησε να κατέβει η ανάρτησή του, αντιμετώπισε τη ΧΥΔΑΙα του συμπεριφορά.

Για μισό λεπτό! ΤΙ ΣΧΕΣΗ ΕΧΟΥΝ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΜΟΙΡΗ ΤΗΝ ΑΜΑΛΙΑ ΟΡΕ ΚΛΕΦΤΟΠΟΥΛΑ;


____________
ΠΡΟΣΟΧΗ εις την αίθουσα, ΔΕΝ προτίθεμαι να τα επαναλάβω σε προσεχές μάθημα
-και δεν επιθυμώ να επιστρέψω όσο και να με τσιγκλάτε μερικοί, γιατί μου προξενείτε περισσότερη απέχθεια απ' όση φαντάζεστε:

Το ότι συγχρόνως "έσκασε" και μια Google καταχώρηση από ένα "άλλο" δήθεν μπλογκ με τον ΊΔΙΟ τίτλο και τις ¨ΙΔΙΕΣ "κατευθυντήριες" με το δικό τους
(το οποίο είτε εξαφανίστηκε είτε το εξαφάνισαν στη συνέχεια), θα δεχτούμε ότι είναι σύμπτωση.

Γιατί να το δεχτούμε;
Δεν έχει ΓΙΑΤΙ. Θα το δεχτούμε "γιατί έτσι" - όπως ακριβώς απαντά και ο φον μαρκξ σε όποιον αμφισβητήσει τις προθέσεις του: θα το δεχτείτε γιατί "είμαστε καλά παιδιά" και γιατί "πάνω απ' όλα ο σκοπός ρε γαμώτο" και γιατί "υπάρχουν άνθρωποι που μας ξέρουν και βάζουν το χέρι τους στη φωτιά πως είμαστε καλά παιδιά" και "γιατί η πλειοφηφία επιβραβεύει το σωστό"...
[Εξάλλου, δεκαετίες ΚΝίτικης γαλούχησης έχουν δείξει πως "όποιος μας αμφισβητεί / δεν είναι μαζί μας, είναι με την αντίδραση". Αυτά ξέρει - αυτά κάνει ο ανθρωπάκος.]

Κι όσο για τη "μαζική επιβράβευση" την οποία επικαλείται για το IDιογράφΩς και για να χαρακτηρίσει όλους εμάς τους υπόλοιπους, αντιρρησίες (μετρημένοι στα δάχτυλα είμαστε) ως γκρινιάρηδες και κακοπροαίρετους,
από πότε η μαζικότητα αποτελεί από μόνη της κριτήριο επιβράβευσης της ορθότητας ενός εγχειρήματος, όπως διατείνεστε βλακωδώς;
Εκτός αν θεωρείτε ότι ο τρόπος που μας κυβερνούν όσοι μας κυβερνούν είναι αυτομάτως ορθός, επειδή τον έχει επιβραβεύσει η πλειοψηφία.


Αιδώς αχρείοι. Και έλεος.
Το να ζητάτε να αρχίσουν οι συμπλόγκερς που ενεπλέξατε σε αυτό το μπλογκοπαίχνιδο (να μην ξεχνιόμαστε κιόλας περί τίνος πρόκειται) να αρχίσουν να γεμίζουν με λυνξ το όνομα της Αμαλίας, μόνο συνετή και σοβαρή πράξη -δικτυακού έστω- ακτιβισμού, δεν είναι.
Και επιπλέον, είναι μαι πράξη που αν δεν μας πείθει για την πρόσφατα διατυπωθείσα δικαιολογία του φον μαρξ περί "καλοκαιρινής ραστώνης" η οποία λέει τον διακατέχει και η οποία αποδεικνύει, ξαναμανταλέει, ότι δεν αποζητά μπλογκοδημοσιότητα (ποιος, τελών εν ραστώνει, κάθεται να ψάχνει τα παλιά του ποστ και να βάζει λυνξ άνθρωπέ μου;),
μας πείθει τουλάχιστον, ακόμη μια φορά, ότι το να έχεις μια ωραία ιδέα τελικά, δεν αρκεί, όταν βάζεις μόνος σου τα χεράκια σου και βγάζεις τα μάτια σου - όσο και για τη διαχρονική αξία του ένδοξου εκείνου ρητού: "και οι ευνούχοι γνωρίζουν πολύ καλά πώς γίνεται, μόνο που δεν μπορούν να το κάνουν".

.