Oktapodi, ένα παραλίγο Όσκαρ

Made in 2007, Nominated for Oscar 2009 (best animated short) and Another 3 wins.

Directed by Julien Bocabeille, François-Xavier Chanioux, Olivier Delabarre, Thierry Marchand, Quentin, Marmier, Emud Mokhberi.


Καλημέρα !
.

Transmetropolitan, volume 1

Here then, collected in one neat little volume, is the very first story in the saga of TRANSMETROPOLITAN. Here is a city filled with every sin you can imagine, and a few that have been imagined for you. Here is Spider Jerusalem, the cranky, miserable bastard who will guide you through this future Babylon. Here is the finest, blackest humor, and the purest hate, and a sense of justice hissed through his gritted teeth. And here, as unexpected and natural as a stripper's tears, is a little vein of ordinary humanity.
-Garth Ennis

http://rapidshare.com/files/129944682/Transmetropolitan_1-7.rar http://rapidshare.com/files/129960380/Transmetropolitan_8-15_.rar http://rapidshare.com/files/129960382/Transmetropolitan_16-24.rar http://rapidshare.com/files/129967274/Transmetropolitan_25-34.rar http://rapidshare.com/files/130194694/Transmetropolitan_35-44.rar http://rapidshare.com/files/130263289/Transmetropolitan_45-54.rar http://rapidshare.com/files/130263290/Transmetropolitan_55-60.rar


,)

______________________NOTES

Για να διαβάσεις τα αρχεία cbr, βρες και κατέβασε το πρόγραμμα cdisplay. Είναι freeware.

Transmetropolitan wiki


.

Το πείραμα του Joshua Bell

Ουάσιγκτον. Σταθμός του μετρό. Ενα κρύο πρωινό του Γενάρη 2007.

Ένας βιολιστής παίζει στο δρόμο. Έξι κομμάτια του Μπαχ για περίπου 45 λεπτά.
Στο διάστημα αυτό, περίπου 2 χιλιάδες άτομα πέρασαν από το σταθμό, οι περισσότεροι καθ'οδόν για τη δουλειά τους.

Μετά από 3 λεπτά ένας μεσήλικας πρόσεξε οτι κάποιος έπαιζε μουσική. Βράδυνε το βήμα του, σταμάτησε για λίγα δευτερόλεπτα και μετά προχώρησε βιαστικός για τον προορισμό του.

4 λεπτά αργότερα ο βιολιστής εισέπραξε το πρώτο του δολλάριο: μια γυναίκα έριξε τα χρήματα στο κουτί του και χωρίς να σταματήσει συνέχισε το δρόμο της.

6 λεπτά, ένας νεαρός έγειρε στον τοίχο για να τον ακούσει, μετά κοίταξε το ρολόι του και συνέχισε να περπατά.

10 λεπτά, ένα αγοράκι 3 ετών σταμάτησε, αλλά η μητέρα του το έσυρε βιαστικά να συνεχίσει, καθώς το παιδί σταμάτησε για να δει τον βιολιστή. Τελικά η μητέρα έσπρωξε δυνατά το παιδί και το παιδί ξανάρχισε να περπατά γυρνώντας ολοένα το κεφάλι προς τα πίσω. Την ίδια αντίδραση είχαν και πολλά άλλα παιδιά. Όλοι, χωρίς εξαίρεση, οι γονείς τα πίεζαν να προχωρήσουν.

45 λεπτά: ο μουσικός συνέχισε να παίζει. Μόνον 6 άνθρωποι είχαν για λίγο σταματήσει.

Περίπου 20 άτομα του άφησαν χρήματα χωρίς να διακόψουν το ρυθμό τους. Συγκέντρωσε συνολικά 32 δολλάρια.

1 ώρα: τελείωσε το παίξιμο και μια σιγή απλώθηκε παντού. Κανείς δεν το πρόσεξε. Κανείς δεν χειροκρότησε ούτε υπήρξε έστω κάποιο ίχνος αναγνώρισης.

Κανείς δεν το 'ξερε, αλλά ο βιολιστής ήταν ο Τζόσουα Μπελ, ένας από τους καλύτερους μουσικούς του κόσμου.
Επαιξε ένα από τα πιο δύσκολα κομμάτια που έχουν ποτέ γραφτεί, με ένα βιολί αξίας 3.5 εκατομμυρίων δολαρίων.
Δύο μέρες νωρίτερα, ο Τζόσουα Μπελ είχε γεμίσει ασφυκτικά ένα θέατρο στη Βοστώνη, σε συναυλία που η μέση τιμή του εισιτηρίου άγγιξε τα 100 δολάρια.

[ Πρόκειται για πραγματική ιστορία.
Ο Τζόσουα Μπελ έπαιξε ινκόγκνιτο στο σταθμό του μετρό στα πλαίσια ενός κοινωνιολογικού πειράματος που οργάνωσε η Ουάσιγκτον Ποστ για την αντίληψη, το γούστο και τις προτεραιότητες των ανθρώπων.]

Το ερώτημα που προέκυψε: σε ένα ουδέτερο περιβάλλον και σε ακατάλληλη ώρα, μπορούμε να αντιληφθούμε την ομορφιά;
Σταματούμε για να την απολαύσουμε;
Αναγνωρίζουμε το ταλέντο όταν εκδηλώνεται σε ασυνήθιστα χωροχρονικά
πλαίσια;

Εσύ θα σταματούσες ακούγοντάς τον;

Ένα συμπέρασμα που πιθανώς μπορεί να εξαχθεί από το συγκεκριμένο πείραμα είναι:
Αν δεν έχουμε ένα λεπτό για να σταματήσουμε και ν'ακούσουμε έναν από τους καλύτερους μουσικούς του κόσμου να παίζει ένα από τα ωραιότερα κομμάτια που γράφτηκαν ποτέ, με ένα από τα ομορφότερα μουσικά όργανα .... πόσα άλλα πράγματα χάνουμε άραγε...


Mailed by Virginia
(thanx)
To πείραμα πραγματοποιήθηκε το 2007
από την Washington Post

Joshua Bell official site

Joshua Bell wiki

.

To Κρασάκι του TsOύ

Η Kίνα μπορεί να απαγόρεψε τα blogs αλλά σεισμός μέγας τους βρήκε.
Και αυτό το βίντεο - ένας από τους λόγους για τους οποίους (εικάζω πως) κόπηκε το Ίντερνετ στη χώρα του Μάο - για την αποφυγή διπλωματικών επεισοδίων, που ούτε Ολυμπιακούς μη σώσουν να κάνουν, αλλά να τους ξαναπάρουμε εμείς

(Σημ.: σύμφωνα με τον κανονισμό, όταν μια χώρα αδυνατεί να διεκπεραιώσει τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων, εκείνοι τελούνται ξανά στην χώρα που διοργανώθηκαν λέει, την τελευταία φορά! Οέο - ας έρθουν λοιπόν. Είμαστε απολύτως ΕΤΟΙΜΟΙ. Εγώ πάντως ξανάβαψα τη λωρίδα Ολυμπιακής διαδρομής έξω απ' το σπίτι μου, για να ξέρω τι θα παραβιάζω. Κλείνει η παρένθεση)

Το παραπάνω βίδεο, είναι αφιερωμένο στη Razz που ξέρω πόσο της αρέσει η λογοτεχνική μετάφραση και στην Pastaflora που τη θέλγουν οι αδυσώπητοι Ninza.

.

Enter church

photo by Cellina Von Mannstein

.

Water

By Gaapstudio

.

Animator vs Animation, the original parts

Hedi Slimane shoots Kate Moss

H Kate Moss στο φωτογραφικό ημερολόγιο του Hedi Slimane είναι -και πάλι- θεά.
Κάνοντας browse ανά ημέρα στο λαμπερό κοντράστ των ημερών του σημαντικού αυτού Γαλλο-Τυνήσιου (με Ιταλο-Βραζιλιάνικες ρίζες!) σχεδιαστή μόδας και interior designer, φωτογράφου, creative designer της χρονιάς στη Νέα Υόρκη με τη σειρά Dior Homme και πρώτου που δημιούργησε αρώματα για τον οίκο Christian Dior, αρθρογράφου στο Vanity Fair και παρολίγο editor-in-chief της Liberation και τέλος - ουφ, προσωπικού φίλου των Gus Van Sand, Pete Doherty και Amy Winehouse (αν αυτό λέει κάτι), συνειδητοποιεί κανείς τι σημαίνει να είσαι ταλαντούχος 30άρης -τότε- και 40άρης -σήμερα- στην Αγγλία ή τη Γαλλία και όχι στην Ελλάδα.


ΥΓ.
Μείνε εκεί που είσαι. Μη γυρίσεις. Εδώ θα βρεις μόνο σκουπίδια και συμμορίες πολιτικών.

.

En Tus Brazos - Στην Αγκαλιά Σου

François Xavier Goby, Edouard Jouret, Matthieu Landour, Γαλλία 2005

Σπουδαίο animation, από μια ευρωπαϊκή χώρα όπου ακόμη παράγουν πολιτισμό.
.

"I come with this darkness and go away white"

Μανούλα... οι Bauhaus επιστρέφουν με νέο άλμπουμ!

"Bauhaus are to Goth, what Radiohead are to Prog"
- NME

'ντάξει;

Ξεπήδησαν μέσα από τα σπλάχνα του punk rock στα τέλη του 1978.
Μέσα σε τέσσερα μόλις, καθοριστικά για το γκρούπ, χρόνια οδήγησαν στην γέννηση ένος νέου μουσικού είδους, του Goth, εξελίχθηκαν, ξεπέρασαν τον ήχο τους και άφησαν δυναμικά το στίγμα τους σε μία ολόκληρη εποχή, αυτή του post punk.

track: Telegram Sam


Οι Bauhaus διαμόρφωσαν ένα νέο ήχο, παντρεύοντας το new wave και το glam rock με ατμοσφαιρικές ορχηστρικές συνθέσεις. Ήταν ένας άγριος, εμπνευσμένος, συναρπαστικός ήχος.

track: Bela Lugosi is dead


Θα είναι και το νέο τους cd έτσι;
Ο Peter Murphy πάντως δήλωσε πως ηχογραφήθηκε μέσα σε 18 μέρες:

"Since Bauhaus are no longer a band working together, we are planning at least to release an album that was recorded in a stunning 18 day period including writing recording and mixing , and this should reach your doorsteps early 2008. I plan to play Bauhaus material from time to time from this point on in the future. This is a change from my policy over the years whereas in my own live work I chose never to play Bauhaus material, preferring to leave that to whenever the band were to decide to reform. Now that Bauhaus has seen its last incarnation as a bona fide band, the tours of the recent year and a half were our last ever. So from now on, I will incorporate my Bauhaus work into my solo concert work".



track: She's in parties


To album θα έχει τίτλο "Go Away White", οι Mantalenoπληροφορίες λένε ότι στο εξώφυλλο θα φιγουράρει ο Bethesda, ο άγγελος-θεραπεύτης των νερών (μόλις βράχηκε το βρακάκι μου πάλι).




Και έχουμε και επίσημη ημερομηνία κυκλοφορίας, μανουλάκι μου: 3 Μαρτίου 2008 παγκοσμίως αυτό - στην Ελλάδα, από την Hitch Hyke.


.

Μήλα εναντίον όλων (this is Spartaaa)

"No beverages were harmed during the making of this movie. However, many apples have died".

[είχε ποσταριστεί στο YouTube πριν από επτά μήνες - μα, πώς μου είχε ξεφύγει αυτό;]

:]

"Στάσου ανάμεσα στη βροχή και τον ουρανό"

Παίζει κιθάρα, είναι 21 χρονών, Βραζιλιάνα, ζει στο Λονδίνο και της αρέσει ο Tom Waits.

Εδώ, θα βρεις περισσότερα βίδεό της και μουσική.

Α song by Τom Waits, vocals, production and percussion by cibelle, harp by serafina steer, male vocals by spleen.

.

.

Η μητρική αγάπη της χαϊδεύει ακόμη το χνούδι στα μάγουλα

Πήγα σήμερα
κι ίσως να ξαναπάω αύριο

Αλλά η μουσική πεθαίνει γι’ αυτό μου φαίνεται τόσο οικεία

Μοιάζει σαν την περιστρεφόμενη κούκλα στο λούνα παρκ
μόνο που αυτή έχει σπάσει λίγο
και στο κούτελο έχει ένα μεγάλο γδάρσιμο
που στεγνώνει στον ήλιο
σήμερα
μου είπε ότι κάπου στο πίσω μέρος του μυαλού μου, υπάρχει ένας τάφος που διηγείται πάντα την αλήθεια.

Καλή πίστη, εμπιστοσύνη, προδοσία, θάνατος. Όλοι περάσαμε από εκεί εκτός από εσένα, της λέω. Έκαψες το δωμάτιό σου και μετά μας άνοιξες την πόρτα να μας καλωσορίσεις.
Το πρόσωπό της είναι τόσο χλωμό και τα χέρια της τόσο σφιχτά

Κοιτάζει τη θάλασσα
και μου λέει ότι θα ήθελε να χαθεί εκεί όπου τα πάντα θα βρίσκονται και πριν και μετά και γύρω της.
Μα, πάντα εκεί ήταν, της λέω με τα μάτια. Είναι μια τέλεια μέρα, ε. Να τραγουδάς σα να τραγουδούσες.

Έλα τώρα.

Μην κλαις.


Sigmatropic - White
(κλικ)
το καινούριο τους album Dark Outside είναι το καλύτερό τους μέχρι σήμερα
see/hear @ ΜySpace

To σχέδιο με κάρβουνο είναι από το ατελιέ της DespinaK

Σε έχω κάνει θεό, λέμε

Επειδή χρόνο να προβληματιστώ και να τα βάλω με όλο τον κόσμο ΔΕΝ έχω αυτή την εποχή –ξέρω, πολύ που στεναχωρηθήκατε- όταν δεν χαζεύω τα «πιο δημοφιλή ελληνικά blogs» στο Sync*, τα οποία είναι τόσο έγκυρα ώστε να εμφανίζουν τον Πιτσιρίκο των 1300 unique βυζιτορς στο Νο36 και τον Γλυκοπατατονατασσάκι ή το ανενεργό blog της λαπούτα πάνω από το ενεργότατο του Pascal,
μου αρέσει να ξεφεύγω με όπερα.

Τελευταία, στα favorites μου, δίπλα στην αγαπημένη μου "Μédée" του Cherubini, τη μόνη γαλλική όπερα της Γαλλικής επανάστασης που ερμηνεύεται σταθερά μέχρι και τις μέρες μας (τι ckata επαναστάτρια θα ήμουν η καμπύλω;), βρήκε επάξια θέση και το Σε Έχω Κάνει Θεό της Κατερίνας Στανίση, που για κάποιο λόγο το όνομά της μου θυμίζει
α) τον Στανισλάβσκη και
β) ότι εγώ δεν έχω ονοματεπώνυμο – όπως και πολλοί από σας παλιοανώνυμοι του δικτύου που δεν έχετε επώνυμο ονοματεπώνυμο (quelle pleonasme, enfin!) όπως θα ήθελε o Manos Antonaros - ο οποίος στην δικτυακή επανάσταση που ευαγγελίζεται φρονεί ότι ΧΡΕΙΑΖΕΣΤΕ ονοματεπώνυμο για να γράψετε π.χ. για συνταγές ή για το ότι έχετε ερωτευθεί τον συνάδελφό σας στο διπλανό γραφείο, εντάξει;

Αλλά είπαμε, δεν έχω χρόνο να τα βάλω με όλουζ. Πάλι.
:)



Και επειδή αυτό είναι ένα ΜΟΥΣΙΚΟ ποστ, επιστρέφω τρέχοντας:
Από πού είναι αυτό το track; (κλικ 2 download)
Από κάποια ταινία ίσως;
Α ρε Κατερίνα (Στανίση), αγνώριστο στον έκαναν τον ύμνο σου.

Ποια τραγουδάει, ξέρει κανείς;
Διερωτώμαι δηλαδή.


*κι όσο σκέφτομαι ότι τα έβαζα με τον VryPan για τα lynkmplogkz (σωστά το γράφω; έχω ξεχάσει), ενώ τώρα το Sync μετρά τη """"δημοφιλία"""" (σε πολλά εισαγωγικά) με βάση τα εισερχόμενα λυνξ, μου έρχεται να βγω γυμνή στους δρόμους και να πάω να του κάνω πρόταση γάμου. (του VryPan, όχι του Nίκου)

The Big Sleep

[Μου έστειλαν αυτή τη γελοιογραφία με mail. Όποιος ξέρει -ή διακρίνει- το όνομα του σκιτσογράφου, ας αφήσει ένα σχολιάκι να το προσθέσω...]

Update:
Σκίτσο του Ηλία Μακρή
(thnx)

.

O Anton Corbijn σκηνοθετεί το biopic του Ian Curtis!

Ένας από τους αγαπημένους μου σκηνοθέτες-φωτογράφους της music biz, o Anton Corbijn, (έχει σκηνοθετήσει κορυφαία videoclips για U2 και Depeche Mode), σκηνοθετεί την ταινία CONTROL.
Στη μόδα των βιογραφικών ταινιών (biopic, τα λένε οι trendsetters) τύπου Ray Charles, Doors κ.λπ. to φιλμ αυτό έχει θέμα την ζωή, την μουσική και την ποίηση του Ian Curtis, αλλά και την σχέση του με την Deborah Curtis, μην ξεχνιώμαστε.


Η ταινία θα προβληθεί για πρώτη φορά στην Ελλάδα στο φεστιβάλ «Νύχτες Πρεμιέρας» την Πέμπτη 27 Σεπτέμβρη στις 20:00 στον κινηματογράφο Αττικόν
και ακόμη κι αν τη χάσουμε εκείνο το βράδυ, δεν υπάρχει περίπτωση να την ξαναχάσουμε στη συνέχεια / θα τη δούμε, μα τον Curtis.

Και ερχόμαστε στο προκείμενο MantalenoΕνδιαφέρον μια στο soundtrack της ταινίας παίζει τρελός χαμός.
Οι Killers ερμηνεύουν το Shadowplay... Ακόμη περιλαμβάνονται τραγούδια από New Order, Velvet Underground, Buzzcocks, Iggy Pop, Sex Pistols, Kraftwerk, David Bowie, Roxy Music, και φυσικά Joy Division.

Αναλυτικά το tracklist
“Exit” – New Order
“What Goes On” – The Velvet Underground
”Shadowplay” – The Killers
“Boredom (Live At The Roxy)” – The Buzzcocks
“Dead Souls” – Joy Division
“She Was Naked” – Supersister
“Sister Midnight” – Iggy Pop
“Love Will Tear Us Apart” – Joy Division
“Problems (Live)” – Sex Pistols
“Hypnosis” – New Order
“Drive In Saturday”– David Bowie
“Evidently Chickentown (live)” – John Cooper Clarke
“2HB” – Roxy Music
“Transmission (Cast Version)” – Joy Division
“Autobahn” – Kraftwerk
“Atmosphere” – Joy Division
“Warszawa”– David Bowie
“Get Out” – New Order


Δες ακόμη
- ένα παλιότερο αλλά πολύ ωραίο βιογραφικό ποστ στο artymedia


ψιτ

ταξιθέτη τ' ουρανού

κράτα μου ένα πάνινο μαξιλαράκι κοντά στον Ian


.

Σάββατο βράδυ στο κέντρο της πόλης

Χτες βράδυ στο Dogmart event
Παιδιά, καλή αρχή


Art by Moka
η πρώτη μου επαφή με την τέχνη της γλυκιάς συγκαπελιέρισας


Τα κολάζ της CandyBlue (ωραίο κοκαλάκι, τρελίδου), αδικούνταν από το φωτισμό - αν και φαντάζομαι ότι κάποια καλλιτεχνική ψυχή από την παρέα της (sic), με φωτογραφική μηχανή που εικάζω ότι κόστιζε όσο όλα μου τα ρούχα, οι τρεις κιθάρες και το μηχανάκι μου μαζί, θα ΠΡΕΠΕΙ να τράβηξε κάμποσες όμορφες φωτογραφίες.

Μόνο 'μπράβο' έχω να πω
keep on

:)


Συνέχισα με το μπιράκι μου στο χέρι (μα... 4 ευρώ;) στο σεσημασμένο μέρος όπου αλλάζω cd τις Κυριακές.
Χαμός!


Τι κόζμος ήταν αυτός! Τόσος πολύς που στο μπαράκιο, το φρουτοlime είχε τελειώσει - τι ckata να πιεί η μικρή Μantalenίζ τώρα, που θέλει τα χικ της να μυρίζουν μέντα;
Διερωτώμαι δηλαδή.
Ότι ακριβώς δηλαδή έκανα και χτες: διερωτήθηκα μέχρι που δίψασα η έρμη.

-Αχά! αναφώνησα αίφνης στην ξανθιά σερβιτόρα που τρόμαξε τόσο ώστε με αγκάλιασε.
-Που τους θυμήθηκες; μου είπε αυτή.
-Μπα, μπα μπα; Πουλάμε και πνεύμα;
-ΟΙΝΟπνεύμα.
-Έχουμε lime σε μποτίλια όμως, δεν έχουμε; Εεεεε; ανέκραξα θριαμβολογώντας.
-¨Εχουμε ρε χαζό, αλλά δεν φτιάχνεται έτσι το μοχίτο σου.
-Άκου και μη μιλάς, της λέω. Θα του πεις: η Mantalena θέλει Gordon's, λεμονάδα και lime.
-Και τι ποτό είναι αυτό;
-Πράσινο.

Χικ.


Επιστροφή στο event των κοριτσιών.
-Μα, που χάθηκες;
-Εδώ κι εκεί. Χιιι... κ.
Φιλιά. Τα λέμε. Θα τα πούμε. Να τα πούμε.
Στάση στην΄Ομόνοια για εφημερίδες.
Σλάλομ.
Απ' τα στενάκια.
Σπίτι μου σπιτάκι μου - σα να 'χει πέσει cdoβόμπα είσαι.

Αλλά πριν σε τακτοποιήσω, θα σου κρεμάσω εκείνες τις περτικαλί κουρτίνες που θα ξετρελάνουν τις δυο φοιτήτριες στο απέναντι διαμέρισμα
(να δω μετά, βρομοκόριτσα, αν θα μπορείτε να παίρνετε μάτι).

οέο

Party + exhibition by Dogmart

Μια φίλη εκθέτει στην πρώτη της ομαδική έκθεση.
30 του μήνα, cantina social- Λεοκορίου 6-8 στου Ψυρρή
Ώρα προσέλευσης 22:00,
Είσοδος ελεύθερη

Remember Outlook?

γαμώ τη χώρα μου γαμώ
(μη βιάζεσαι να στείλεις να με συλλάβουν, προβατάκι του θεού)

Remember Outlook, φασιστόμουτρα;
Και ΤΟΤΕ αθωώθηκαν υπεύθυνοι και καλλιτέχνης.

Η τέχνη
είναι
η τελευταία
παρανομία

.

Tι βαράς ρε κοπελιά;

Who can it be knockin' at my door?

Ελπίζω να μη με λογοκρίνουν κι εμένα γαμώ το ArtΑθήνα μου γαμώ
- η καλλιτέχνιδα πάντως της οποίας κατασχέθηκε το έργο, ΚΑΤΑΖΗΤΕΙΤΑΙ από την αστυνομία... της χουντοδεξιάς κυβέρνησής μας.
Ζήτω το Χριστοδουλιστάν μας και η άκρα δεξιά (του Κυρίου, λέμε) που τα πάντα εν σοφία εποίησε.

Η Αθήνα είναι -ακόμη- η μοναδική Ευρωπαϊκή πρωτεύουσα χωρίς μουσείο Μοντέρνας Τέχνης.

Ξυπνήστε ρεεεε
(βάρα δυνατά κοπελιά - άλλαξα γνώμη / οι μόνοι που κινδυνεύουν να μη ξυπνήσουν είναι οι πεθαμένοι)

χικ


Update
ΕΚΘΕΣΗ ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ KATA THS ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑΣ (κλικ)