Feb 27, 2012
ΜantalenoΒιβλίο!
Ταράααμ ταράααμ
Ένα όνειρο έγινε πραγματικότητα! Από σήμερα, η Mantalena γίνεται ο μόνος μπλόγκερ που εκδίδεται όχι επειδή του το ζήτησαν αλλά επειδή ΕΤΣΙ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙ।
200 juicy σελίδες, τα άπαντα του Ελευθεροσκοπευτάδικου, σε pocket size και μόνο για τουέλβ ντόλαρς, έρχονται στο σπίτι σας.
Το Μantalenoβιβλίο σε βρίσκει, δεν το βρίσκεις φίλε αναγνώστη. κυκλοφορεί μόνο μέσω διαδικτύου - και είναι πλέον available και σε e-book, μα τον στιβ τζόμπς!
Μανταλενομούτς
once and for all
Mar 19, 2010
Σας ευχαριστώ όλους για τα goodbye comments
Καλή συνέχεια σε ό,τι κάνετε στο εξής
και
καλή ζωή στα χρόνια που θα'ρθουν
(όσο δύσκολο κι αν είναι)
ΥΓ.
Παρακαλώ, μη μου στέλνετε άλλες προσκλήσεις για twitter / facebook / φιλολογικές βραδιές
μανταλενομούτς
και
καλή ζωή στα χρόνια που θα'ρθουν
(όσο δύσκολο κι αν είναι)
ΥΓ.
Παρακαλώ, μη μου στέλνετε άλλες προσκλήσεις για twitter / facebook / φιλολογικές βραδιές
μανταλενομούτς
Feb 2, 2010
Jan 1, 2010
(My) famous last words
Πέρυσι, τον Μάρτιο τo blog του Ελεύθερου Σκοπευτή συμπλήρωσε αισίως τρία χρόνια στο δίκτυο, στη διάρκεια των οποίων χόρτασα bitchiness και γλέντια, εκτόνωση και επικοινωνία, μουσικές και σιωπές, γνωριμίες αξιόλογων ανθρώπων όσο και αποστροφή, χαρές και λύπες.
Στα τρία αυτά χρόνια, πιστή στο όνομα – εξαγγελία του blog της, η Mantalena τα έβαλε με όλα και με όλους -ειδικά αυτούς που συμπαθούσε πιο πολύ-,
έγινε κομμάτια, πήγε δυο φορές στο νοσοκομείο και επιβίωσε, πήρε στήλη σε εφημερίδα, παραιτήθηκε, χώρισε, ξενοπήδηξε, τα ξανάφτιαξε, τυπώθηκε σε βιβλίο με τα Καπέλα στα Φώτα, της την έπεσαν οι μπάτσοι, της την έπεσε ο Τσαγκαρουσιάνος, της την έπεσαν γκομενικά μέσω δικτύου άνδρες και γυναίκες χωρίς ανταπόκριση («δεν τα φτιάχνω εγώ με blogger αγάπη μου, ούτε κόκα δε σνιφάρω μαζί τους»), στεναχώρησε ανθρώπους πίσω απ’ το blog-προσωπείο τους και στεναχωρήθηκε κι αυτή, έγραψε postάκια για άλλα blogs, επέμεινε να γράφει πάντα αυτό που έβλεπε, χαλώντας την καρδιά της – τουλάχιστον στην αρχή.
Τελευταία όμως, άρχισε να κοιμάται περισσότερο βαθειά απ’ ότι με είχε συνηθίσει.
Στην αρχή δεν έδωσα σημασία. Θα είναι, σκέφτηκα, επειδή, η ψυχανάλυσή της πάει καλά και βρίσκει σιγά σιγά την εσωτερική της γαλήνη. Ή ίσως πάλι, να ηρέμησε – αλλά όχι, δεν έχανε την ευκαιρία να με διαψεύδει – κάτι σαν "κάνε το λάθος να με ξυπνήσεις και θα δεις τι έχεις να ακούσεις".
Η αλήθεια όμως, είναι ότι η Mantalena είμαι εγώ. Όπως αλήθεια είναι και όλα τα παραπάνω, στην προηγούμενη παράγραφο. Όπως αλήθεια ήταν πάντα οτιδήποτε έγραψα σε αυτό το blog, εκτός ίσως από το πραγματικό μου όνομα. Ποιον όμως μπορεί να ενδιαφέρει αυτό; Μόνο κάποιον Χατζηγάκη και το συζητούμενο σχέδιο νόμου του για το δίκτυο, άντε και κάτι φασισταριά –ένθεν και κείθεν- που ενδιαφέρονταν να μάθουν ποιος είναι τι, γιατί πίστευαν ότι όλοι δίνουμε την ίδια σημασία στο φύλο και στο χρώμα των άλλων.
Μια ακόμη αλήθεια, είναι ότι μπορεί να είμαι "δύσκολος άνθρωπος", αλλά δεν είμαι κανένας σπουδαίος άνθρωπος.
Την εποχή που θα έπρεπε να σπουδάζω, εγώ αλήτευα με συγκροτήματα και όταν θα έπρεπε να εντρυφώ σε αυτά που πίστευα και αποτελούσαν πεποιθήσεις μου στο κάτω κάτω ρε διάολε, ώστε να διαθέτω σήμερα, στοιχειώδη τουλάχιστον επικοινωνιακά πολεμοφόδια επιχειρηματολογίας, εγώ προτιμούσα να τη βρίσκω με παρέα στο κρεβάτι (and don’t worry, I still do).
Mε λίγα λόγια, «δεν είμαι μορφωμένος», γι’ αυτό τα είχα πάρει τότε στο κρανίο με την άδικη επίθεση εναντίον της Κωνσταντίνας στην Καβάλα, όπου ένα μάτσο χάλιες, την κατηγόρησαν ακριβώς με αυτή τη φράση.
Δεν τέλειωσα ποτέ την Πάντειο (ευτυχώς), πάει πολύς καιρός που δεν διαβάζω όσα βιβλία θα ήθελα –ας όψεται η καταραμένη η βιοπάλη, δεν έχω γνώσεις ιδιαίτερες για τίποτα – με την έννοια της εξειδίκευσης, εκτός από το να βάζω μουσική σε μπαράκια κι αυτό όμως, το κάνω μάλλον ιδιοσυγκρασιακά και ελάχιστα επαγγελματικά, θέλω να πω, μπορεί να βγαίνει ένας μισθός απ’ αυτό και να είμαι καθ’ όλα επαγγελματίας, αλλά μην περιμένεις να ακούσεις το τελευταίο κομμάτι της Madonna ας πούμε ή ο,τιδήποτε μπορεί να διαθέτω αλλά τυγχάνει να ΜΗ μ’ αρέσει.
Όπως τα περισσότερα πράγματα στη ζωή μου, που συνέβησαν από σπόντα, έτσι ακριβώς βρέθηκα και να γράφω - να σκεφτείς, ήταν η ακριβώς επόμενή μου δουλειά, μετά από εκείνη του πωλητή/φορτοεκφορτωτή σε ένα κατάστημα με ανταλλακτικά μοτοσικλέτας στον Σταθμό Λαρίσης, το οποίο δεν υπάρχει πια.
Έχω μια στοιχειώδη σχέση με τη γραφή – αν και όχι με την έννοια που μπορεί να φαντάζεται κάποιος συνωμοσιολόγος.
Με μεταφράσεις σε manual βιντεοπαιχνιδιών ας πούμε (τα 'χουμε λιώσει γιατρέ), με στιχουργική, με κείμενα για το ραδιόφωνο ή τη lifestyle «δημοσιογραφία του γραφείου» - με μια λέξη «παπάρια», όπως θα έλεγε και η Mantalena δήθεν αδιάφορα, στρώνοντας το παντελόνι της στο γόνατο ύστερα από ένα βαθύ κάθισμα.
Είδατε ποτέ να γράψω κάτι γι' αυτά στο blog;
Όχι - και ευτυχώς να λέτε.
Ποτέ δεν πήρα σοβαρά τον εαυτό μου, ποτέ δεν θέλησα να γράψω για ο,τιδήποτε με απασχολεί προκειμένου να εξασφαλίσω τον επιούσιο.
ΟΚ, μπορεί το MantalenoBlog να έβγαζε μια πολιτική άποψη, αφοριστική τις περισσότερες φορές, μπορεί να άγγιζε τα όρια της εμπάθειας η εμμονή μου με ορισμένους άλλους ιστολόγους, αλλά μη γελιέστε: έτσι κι αλλιώς θα μου τη σπάγατε, ρε σεις. Είστε αυτοί που είστε, φρόντισα λοιπόν να εφοδιάσω το Mantalenoκoρίτσι με κάθε είδους έπαρση που θα χρειαζόταν για να τα βγάλει πέρα απέναντι στην αλαζονική σας ηλιθιότητα.
Εν ολίγοις, ό,τι διαδραματίστηκε εδώ ή αλλού στο δίκτυο με το nickname της Mανταλένας, τα ασπάζομαι, εννοείται.
Λυπάμαι αν βρίσκω τα ιστολόγια των πάλαι ποτέ "αξιόλογων ιστολόγων" των λινκμπλογκς νοσηρά,
λυπάμαι που το free press σας είναι μια σπατάλη χαρτιού και εξορισμού κάλπικο όταν κλέβει τον Guardian ή προσπαθεί να πρωτοστατήσει σε "τάσεις" - δεν υπάρχουν πια τάσεις κυριέ μου,
λυπάμαι που έβρισκα τα linkblogs του VrypanMonitor παθογενή και συνέπειά αυτού, ήταν η άγνοιά μου να με οδηγήσει στο να ζητώ με θράσος και αυθάδεια να εξαιρεθώ από τον aggregator,
λυπάμαι που δεν έκρυψα ποτέ ότι υπάρχουν posts του Pitsirikos με τα οποία εξοργιζόμουν και άλλα με τα οποία γελούσα μέχρι δακρύων,
λυπάμαι που από τους αγαπημένους μου ιστολόγους όταν ξεκινούσα, μόνο η Μαρκησία του Ο. γράφει πια.
Απ' την άλλη όμως, that's life. And that’s the fuckin’ truth (Ruth). Αν ψάχνετε για δημοσιοσχετίστικα φιλικά σχολιάκια, ο Ελεύθερος Σκοπευτής δεν ήταν ποτέ το ενδεδειγμένο blog.
Τρία χρόνια και κάτι μέρες μετά, λοιπόν (σιγά μη τις μετρήσω κιόλας Ανδρέα μου), φτάσαμε στο τέλος.
Η Mantalena επιτέλεσε τον σκοπό της και μου στοίχισε και λιγότερα από την ψυχανάλυση, αν πιστέψω τουλάχιστον αυτά που μου μετέφερε για τον δικό της ψυχαναλυτή, ο οποίος λέει, την πηδούσε τακτικά γιατί την είχε κάνει να πιστεύει ότι αυτό θα τη γλύτωνε από την ψυχασθένεια («θεωρεί την κυκλοφορία του αίματος, ζήτημα επείγον», μου επαναλάμβανε συνεχώς). Άσε το οικονομικό!
Επιπλέον, αυτό το blog -χρειάζεται να το πω;- «με έκανε να γνωρίσω αξιόλογους ανθρώπους» (έτσι δεν γράφουν όλοι όσοι σταματάνε το blogging;), καθώς και πολλά άλλα πράγματα που κάνουν τους ανθρώπους αστείους, ζεστούς, μικρόψυχους ή γενναιόδωρους, διάφανους στα μάτια ενός παρατηρητή όπως εγώ.
Το τελευταίο μου αυτό post απευθύνεται σε όσους έκαναν τον κόπο να διαβάσουν μέχρι αυτό το σημείο - σύμφωνα με το counterάκι μου είναι οι ίδιοι 300 πάνω - κάτω άνθρωποι που με διάβαζαν πάντα, ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ, αγόρια, κορίτσια ή αγορίτσια, από την Άγκυρα ή την Κοπεγχάγη, τη Θεσσαλονίκη η την σιωπηλή ερημιά των αστρικών τοπίων.
Δεν προτίθεμαι να επιστρέψω παρά μόνο αν έρθει η Δευτέρα Παρουσία.
μανταλενομούτς
Update
Έπεσα πάλι πάνω σε αυτό το παλιό post με θέμα τα blogs (οι εφημερίδες μόλις άρχιζαν να μας ανακαλύπτουν) από τις good old days, όταν γινόταν πραγματική φάση στα comments και οι καλησπεράκηδες δεν είχαν φτιάξει ακόμη δικά τους ιστολόγια.
.
Στα τρία αυτά χρόνια, πιστή στο όνομα – εξαγγελία του blog της, η Mantalena τα έβαλε με όλα και με όλους -ειδικά αυτούς που συμπαθούσε πιο πολύ-,
έγινε κομμάτια, πήγε δυο φορές στο νοσοκομείο και επιβίωσε, πήρε στήλη σε εφημερίδα, παραιτήθηκε, χώρισε, ξενοπήδηξε, τα ξανάφτιαξε, τυπώθηκε σε βιβλίο με τα Καπέλα στα Φώτα, της την έπεσαν οι μπάτσοι, της την έπεσε ο Τσαγκαρουσιάνος, της την έπεσαν γκομενικά μέσω δικτύου άνδρες και γυναίκες χωρίς ανταπόκριση («δεν τα φτιάχνω εγώ με blogger αγάπη μου, ούτε κόκα δε σνιφάρω μαζί τους»), στεναχώρησε ανθρώπους πίσω απ’ το blog-προσωπείο τους και στεναχωρήθηκε κι αυτή, έγραψε postάκια για άλλα blogs, επέμεινε να γράφει πάντα αυτό που έβλεπε, χαλώντας την καρδιά της – τουλάχιστον στην αρχή.
Τελευταία όμως, άρχισε να κοιμάται περισσότερο βαθειά απ’ ότι με είχε συνηθίσει.
Στην αρχή δεν έδωσα σημασία. Θα είναι, σκέφτηκα, επειδή, η ψυχανάλυσή της πάει καλά και βρίσκει σιγά σιγά την εσωτερική της γαλήνη. Ή ίσως πάλι, να ηρέμησε – αλλά όχι, δεν έχανε την ευκαιρία να με διαψεύδει – κάτι σαν "κάνε το λάθος να με ξυπνήσεις και θα δεις τι έχεις να ακούσεις".
Η αλήθεια όμως, είναι ότι η Mantalena είμαι εγώ. Όπως αλήθεια είναι και όλα τα παραπάνω, στην προηγούμενη παράγραφο. Όπως αλήθεια ήταν πάντα οτιδήποτε έγραψα σε αυτό το blog, εκτός ίσως από το πραγματικό μου όνομα. Ποιον όμως μπορεί να ενδιαφέρει αυτό; Μόνο κάποιον Χατζηγάκη και το συζητούμενο σχέδιο νόμου του για το δίκτυο, άντε και κάτι φασισταριά –ένθεν και κείθεν- που ενδιαφέρονταν να μάθουν ποιος είναι τι, γιατί πίστευαν ότι όλοι δίνουμε την ίδια σημασία στο φύλο και στο χρώμα των άλλων.
Μια ακόμη αλήθεια, είναι ότι μπορεί να είμαι "δύσκολος άνθρωπος", αλλά δεν είμαι κανένας σπουδαίος άνθρωπος.
Την εποχή που θα έπρεπε να σπουδάζω, εγώ αλήτευα με συγκροτήματα και όταν θα έπρεπε να εντρυφώ σε αυτά που πίστευα και αποτελούσαν πεποιθήσεις μου στο κάτω κάτω ρε διάολε, ώστε να διαθέτω σήμερα, στοιχειώδη τουλάχιστον επικοινωνιακά πολεμοφόδια επιχειρηματολογίας, εγώ προτιμούσα να τη βρίσκω με παρέα στο κρεβάτι (and don’t worry, I still do).
Mε λίγα λόγια, «δεν είμαι μορφωμένος», γι’ αυτό τα είχα πάρει τότε στο κρανίο με την άδικη επίθεση εναντίον της Κωνσταντίνας στην Καβάλα, όπου ένα μάτσο χάλιες, την κατηγόρησαν ακριβώς με αυτή τη φράση.
Δεν τέλειωσα ποτέ την Πάντειο (ευτυχώς), πάει πολύς καιρός που δεν διαβάζω όσα βιβλία θα ήθελα –ας όψεται η καταραμένη η βιοπάλη, δεν έχω γνώσεις ιδιαίτερες για τίποτα – με την έννοια της εξειδίκευσης, εκτός από το να βάζω μουσική σε μπαράκια κι αυτό όμως, το κάνω μάλλον ιδιοσυγκρασιακά και ελάχιστα επαγγελματικά, θέλω να πω, μπορεί να βγαίνει ένας μισθός απ’ αυτό και να είμαι καθ’ όλα επαγγελματίας, αλλά μην περιμένεις να ακούσεις το τελευταίο κομμάτι της Madonna ας πούμε ή ο,τιδήποτε μπορεί να διαθέτω αλλά τυγχάνει να ΜΗ μ’ αρέσει.
Όπως τα περισσότερα πράγματα στη ζωή μου, που συνέβησαν από σπόντα, έτσι ακριβώς βρέθηκα και να γράφω - να σκεφτείς, ήταν η ακριβώς επόμενή μου δουλειά, μετά από εκείνη του πωλητή/φορτοεκφορτωτή σε ένα κατάστημα με ανταλλακτικά μοτοσικλέτας στον Σταθμό Λαρίσης, το οποίο δεν υπάρχει πια.
Έχω μια στοιχειώδη σχέση με τη γραφή – αν και όχι με την έννοια που μπορεί να φαντάζεται κάποιος συνωμοσιολόγος.
Με μεταφράσεις σε manual βιντεοπαιχνιδιών ας πούμε (τα 'χουμε λιώσει γιατρέ), με στιχουργική, με κείμενα για το ραδιόφωνο ή τη lifestyle «δημοσιογραφία του γραφείου» - με μια λέξη «παπάρια», όπως θα έλεγε και η Mantalena δήθεν αδιάφορα, στρώνοντας το παντελόνι της στο γόνατο ύστερα από ένα βαθύ κάθισμα.
Είδατε ποτέ να γράψω κάτι γι' αυτά στο blog;
Όχι - και ευτυχώς να λέτε.
Ποτέ δεν πήρα σοβαρά τον εαυτό μου, ποτέ δεν θέλησα να γράψω για ο,τιδήποτε με απασχολεί προκειμένου να εξασφαλίσω τον επιούσιο.
ΟΚ, μπορεί το MantalenoBlog να έβγαζε μια πολιτική άποψη, αφοριστική τις περισσότερες φορές, μπορεί να άγγιζε τα όρια της εμπάθειας η εμμονή μου με ορισμένους άλλους ιστολόγους, αλλά μη γελιέστε: έτσι κι αλλιώς θα μου τη σπάγατε, ρε σεις. Είστε αυτοί που είστε, φρόντισα λοιπόν να εφοδιάσω το Mantalenoκoρίτσι με κάθε είδους έπαρση που θα χρειαζόταν για να τα βγάλει πέρα απέναντι στην αλαζονική σας ηλιθιότητα.
Εν ολίγοις, ό,τι διαδραματίστηκε εδώ ή αλλού στο δίκτυο με το nickname της Mανταλένας, τα ασπάζομαι, εννοείται.
Λυπάμαι αν βρίσκω τα ιστολόγια των πάλαι ποτέ "αξιόλογων ιστολόγων" των λινκμπλογκς νοσηρά,
λυπάμαι που το free press σας είναι μια σπατάλη χαρτιού και εξορισμού κάλπικο όταν κλέβει τον Guardian ή προσπαθεί να πρωτοστατήσει σε "τάσεις" - δεν υπάρχουν πια τάσεις κυριέ μου,
λυπάμαι που έβρισκα τα linkblogs του VrypanMonitor παθογενή και συνέπειά αυτού, ήταν η άγνοιά μου να με οδηγήσει στο να ζητώ με θράσος και αυθάδεια να εξαιρεθώ από τον aggregator,
λυπάμαι που δεν έκρυψα ποτέ ότι υπάρχουν posts του Pitsirikos με τα οποία εξοργιζόμουν και άλλα με τα οποία γελούσα μέχρι δακρύων,
λυπάμαι που από τους αγαπημένους μου ιστολόγους όταν ξεκινούσα, μόνο η Μαρκησία του Ο. γράφει πια.
Απ' την άλλη όμως, that's life. And that’s the fuckin’ truth (Ruth). Αν ψάχνετε για δημοσιοσχετίστικα φιλικά σχολιάκια, ο Ελεύθερος Σκοπευτής δεν ήταν ποτέ το ενδεδειγμένο blog.
Τρία χρόνια και κάτι μέρες μετά, λοιπόν (σιγά μη τις μετρήσω κιόλας Ανδρέα μου), φτάσαμε στο τέλος.
Η Mantalena επιτέλεσε τον σκοπό της και μου στοίχισε και λιγότερα από την ψυχανάλυση, αν πιστέψω τουλάχιστον αυτά που μου μετέφερε για τον δικό της ψυχαναλυτή, ο οποίος λέει, την πηδούσε τακτικά γιατί την είχε κάνει να πιστεύει ότι αυτό θα τη γλύτωνε από την ψυχασθένεια («θεωρεί την κυκλοφορία του αίματος, ζήτημα επείγον», μου επαναλάμβανε συνεχώς). Άσε το οικονομικό!
Επιπλέον, αυτό το blog -χρειάζεται να το πω;- «με έκανε να γνωρίσω αξιόλογους ανθρώπους» (έτσι δεν γράφουν όλοι όσοι σταματάνε το blogging;), καθώς και πολλά άλλα πράγματα που κάνουν τους ανθρώπους αστείους, ζεστούς, μικρόψυχους ή γενναιόδωρους, διάφανους στα μάτια ενός παρατηρητή όπως εγώ.
Το τελευταίο μου αυτό post απευθύνεται σε όσους έκαναν τον κόπο να διαβάσουν μέχρι αυτό το σημείο - σύμφωνα με το counterάκι μου είναι οι ίδιοι 300 πάνω - κάτω άνθρωποι που με διάβαζαν πάντα, ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ, αγόρια, κορίτσια ή αγορίτσια, από την Άγκυρα ή την Κοπεγχάγη, τη Θεσσαλονίκη η την σιωπηλή ερημιά των αστρικών τοπίων.
Δεν προτίθεμαι να επιστρέψω παρά μόνο αν έρθει η Δευτέρα Παρουσία.
μανταλενομούτς
Update
Έπεσα πάλι πάνω σε αυτό το παλιό post με θέμα τα blogs (οι εφημερίδες μόλις άρχιζαν να μας ανακαλύπτουν) από τις good old days, όταν γινόταν πραγματική φάση στα comments και οι καλησπεράκηδες δεν είχαν φτιάξει ακόμη δικά τους ιστολόγια.
.
May 5, 2009
Apr 27, 2009
5ο ΑΝΤΙΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ
2, 8 & 9 Μάη 2009
για τη μείωση της βλάβης από τις εξαρτήσεις
για το δικαίωμα στην ελευθεροχρησία και την αυτοκαλλιέργεια
για την απεξάρτηση από την εγκληματικότητα και το παράνομο εμπόριο
Απαγορεύστε τις απαγορεύσεις και απεξαρτηθείτε από την παρανομία και την εγκληματικότητα... για πιο δίκαιη, ανθρώπινη και αποτελεσματική αντιμετώπιση των εξαρτήσεων.
Γιατί ο πόλεμος κατά των «ναρκωτικών» μας έχει κοστίσει ήδη πολύ ακριβά με περισσότερους θανάτους, περισσότερους νέους χρήστες και περισσότερους φυλακισμένους.
ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ !!!
Η εξάρτηση από ουσίες είναι ζήτημα Δημόσιας Υγείας και όχι Δημόσιας Τάξης.
click
.
Apr 26, 2009
Apr 21, 2009
Apr 14, 2009
Apr 10, 2009
Προς Ραφήνα
«Είμαι απογοητευμένος από όλους. Δεν έχω κανένα σεβασμό ούτε για τη δική σας τη ζωή, ούτε για τη δική μου».
(κλικ)
ΥΓ. Τα δίδυμα, καλά;
Πάντα καλά.
.
(κλικ)
ΥΓ. Τα δίδυμα, καλά;
Πάντα καλά.
.
Apr 1, 2009
Γελοιότητες
{Το διάβασα και μ' άρεσε}
Ο πρωθυπουργός δηλώνει ότι κουράστηκε και τα στελέχη του, δηλωνουν κατηγορηματικά: όχι, δεν είναι κουρασμένος, δεν ξέρει αυτός.
.
Mar 31, 2009
Mar 29, 2009
Παρακαλώ δείτε όλο το clip, απλά ΔΕΝ περιγράφεται
Το είδα στα παιδιά, και όπως έγραψε και το gorilaki, κι εμένα μου 'ρχεται να ουρλιάξω από ενθουσιασμό.
.
Η ώρα της γης, δεν είναι η ώρα του μαλάκα
Mια συμβολική κίνηση που κανείς δεν σε υποχρεώνει να την κάνεις, μαλάκα μου ούτε να ποστάρεις κάθε χρόνο τις ίδιες ακραίες υπεβολές για να μας δείξεις ότι εσύ είσαι οξυδερκής και όλοι όσοι συμμετέχουμε σε ανάλογες συμβολικές κινήσεις, ανίδεοι καπιταλίστες. Βέβαια, ίσως αν μπορούσες να αντιληφθείς τον συμβολισμό να μην ήσουν και ψηφοφόρος όλων αυτών που έχουν κάνει τον πλανήτη σα να μούτρα τους, όλα αυτά τα χρόνια. Γιατί εδώ, σαφώς και ο σκοπός δεν ήταν να σκοτεινιάσει η πλάση - αλλά να μεταδοθεί ένα μήνυμα.Την πιο ψύχραιμη και justified τοποθέτηση, με την οποία συμφωνεί ο Ελεύθερος Σκοπευτής, συνέγραψε ο Όneiros εδώ.
Τώρα που έγιναν τόσο της μόδας οι κουκούλες, εμείς οι συμβιβασμένοι της Νέας Τάξης, πήγαμε το Σάββατο και αγοράσαμε! Στη φωτό, κουκουλοφόρος λίγο πριν πεταχτεί για καφέ στη Σκουφά.
.
Η οδύσσεια ενός κουρασμένου (από το twitter)
kostakaramanlis
(κλικ εδώ)
- Είπα ότι ακόμα με ενδιαφέρουν: Το ποδόσφαιρο, η αστρολογία, ο μπακλαβάς, τα videogames. Τα ΜΜΕ με κάνουν να μοιάζω τόσο μονοδιάστατος.
- Με εκνευρίζει όταν πετσοκόβουν τις δηλώσεις μου: http://www.naftemporiki.gr/...
- @AnemosNaftilos Πιστεύω πως κάθε ώρα είναι Ώρα της Γης, εκτός από μερικές που είναι Ώρες της Θάλασσας. Ανάλογα θα σκεφτώ και θα αποφασίσω
- Είμαι ωστόσο αποφασισμένος να επιτύχω τον στόχο μου για τις πιτζάμες. Οι φορείς που συναντώ δεν το ξέρουν, αλλά τις φορώ μέσα απ' τα ρούχα.
- Άγνωστες φάτσες γύρω μου σήμερα. Ανησυχησα πρόσκαιρα κι ανώφελα: Απ' ό,τι μου λένε, είμαι στη Ζάκυνθο.
- επιτέλους βρηκα τη δεύτερη κάλτσα μου. Νέος στόχος: να περασω ολο το ΣΚ φορωντας πιτζαμες
- @KCorax Είμαι κατά της βίας. Πιστεύω πως με διάλογο και συνεννόηση λύνονται όλα τα προβλήματα. Αλλιώς, προτιμώ τις αθλητικές.
- Κάποιος μου πρότεινε να δω το καουμπόικο που είχε σήμερα το Star αλλά δεν το πρόλαβα. Κρίμα. Μ' αρέσουν τα καουμπόικα.
- @arkoudos "Η μια λωριδα ανοδου απο τις δυο της Πατησιων ειναι κλειστη" Αυτό είναι απαράδεκτο. Θα στείλω αμέσως μια διμοιρία παπάκια
- Shit, δεν έχω τηλέφωνο Λούλη. Θόδωρε, πόσο λείπεις.
- @alefbetac Θαυμάσια ιδέα για την καμπάνια μας στις επόμενες εκλογές: Κώστας Καραμανλής: must follow! Θα το πω στο Λούλη
- Αύριο κλείνω κι εγώ τα φώτα. Ούτως ή αλλως τέτοια ώρα κοιμάμαι.
- Αυτό ναι, είναι ένα σημαντικό τεχνολογικό επίτευγμα: http://tinyurl.com/cs2c6z
- Καλά πήγε η συνάντηση με Βγενό. Κουβεντιάσαμε για τον Τεν Κάτε, το γήπεδο, και άλλα σοβαρά θέματα.
- Priceless: http://tinyurl.com/cvgulx
- Βγενόπουλος ante portas. Καλωσήρθε το πετροδολάριο!
- "Η νέα Σελήνη στον Κριό (26/3) ξαναφουντώνει τη φλόγα ότι όλα αυτά γίνονται για ένα σκοπό". Ποιός είναι ο σκοπός;
- Oh shit. Σήμερα θα συναντήσω το Βγενόπουλο. Ας δούμε τι λένε τα ζώδια.
- Μόλις το είδα: Οι σακούλες που έχω κάτω απ' τα μάτια είναι κάτι το τραγικό http://tinyurl.com/cc2ey5
- Λατρεύω να διαβάζω για Μπερλουσκόνι. Οι τύποι έκαναν πρωθ/γό τον Ψωμιάδη τους
http://www.naftemporiki.gr/... - Απόγνωση είναι: Το να είσαι πρωθυπουργός χώρας και το Lost 5x10 να σου κατεβαίνει με 25kb/s
- @macsphere Δυστυχώς δεν μπορώ να σας εξυπηρετήσω. Απευθυνθείτε σε κάποιον υπουργό. Ή σε κάποιον με αρμοδιότητες, γενικότερα.
- Βγήκα ότι είμαι η Silk Spectre
- Μια ερώτηση ήταν: Somehow I wish that others didn't push me into my fate.
- Έκανα το τεστ "ποιος από τους Watchmen είσαι". http://tinyurl.com/b2ftxr
- Βρέχει έξω. Τα παιδιά κοιμούνται, η γυναίκα βλέπει Μάκη, η ομάδα έχασε. Τέτοιες στιγμές θα ήθελα να είμαι ζωγράφος. Ή ποιητής. Ή κουλουράς.
- Ο Αντώναρος είπε κάτι πετυχημένο σήμερα, σίγουρα κατά λάθος. Τον ρώτησαν για την κούρασή μου, κ απάντησε "Αυτό το θέμα το 'χουμε εξαντλήσει"
- Η ήττα του Παναθηναϊκού στο μπάσκετ με κάνει να νιώθω θλίψη και μια καούρα. Ας πιω λίγη κοκακόλα. Ζίροου.
- Πέντε ώρες: Τόσο μπορώ να παίξω Gears of War πριν με πονέσουν οι αντίχειρες. Γερνώ.
- Σε όσους με κατηγορούν ότι παίζω Playstation3: 360 FTW
- Ακόμα δεν μπορώ να το χωνέψω ότι ο Θόδωρος έφτιαξε 5x5 στο σπίτι του. Και εγώ δεν μπορώ να πάω να παίξω.
- A, ωραίο πράμα ο μεσημεριανός ύπνος
- 7 εκατομμύρια δίνει το Τζόκερ σήμερα. Και μετά λένε ότι δεν κάνουμε τίποτα για τη φτώχια
- Με τρομάζει η Ντόρα
- Πολύς κόσμος δεν συνειδητοποιεί πόσο ψηλή είναι η Ντόρα. Είναι ψηλότερη από το Μητσοτάκη. Είμαι σχεδόν σίγουρος ότι ψηλώνει ακόμα.
- Άλλη μια δύσκολη μέρα στο γραφείο. Είχα και να δω τη Ντόρα σήμερα
- Είναι πλέον βέβαιο: Είμαι κουρασμένος.
- Δεν μου κολλάει ύπνος απόψε. Το βάρος της ευθύνης πέφτει πάνω μου βαρύ. Και του μουσακά επίσης.
- Νομίζω ότι είναι γαϊδουριά που δε με ανάφερε: http://tinyurl.com/c5klsw
- Ο τρίτος μου follower ονομάζεται babyphat. Ω, μοίρα, τι παιχνίδι μου παίζεις.
- Έχω την εντύπωση πως οι μαθήτριες σήμερα φορούσαν φούστες μακρύτερες από συνήθως. Δείγμα της κρίσης;
- Είμαι κουρασμένος λέμε.
Mar 28, 2009
GR Bloopers - respect
The Greek neonazi collaboration of N.D. and LA.O.S., the coordinated effort to establish a dictatorship.
They move together to establish a tyrannical regime characterised by oppression and racism.
The Greek administration has been involved in more than 50 scandals during the 5 last years, but since there is no real democracy, they enjoy their immunity, allowing them to continue to be involved in any kind of illegal activity including those related to drugs (narcotics). In order to avoid the elections and the restoration of democracy in the country, they embraced the neonazi party of LAOS in order to be able to enforce "laws" existing only in N. Korea, China, Pakistan, Iran and perhaps a few more "democratic" countries around the world.
We want.... elections NOW, we need restoration of democracy ASAP.
GR BLOOPERS:
Βlog
Tube
.
Mar 27, 2009
Κούραση, λέμε
Surreal Greece: Το μαλλί του σκατζόχοιρου. Η φάτσα του μπουγάτσα. Το γκουμουτσοκινητό του Βόδαφον. Ένα αρχίδι και ένα ρολόι. Ένα PSX και τρια πιτόγυρα. Πολύ κακό για το τίποτα. Το ύφος του τίποτα, λέμε. Βάλετε όλοι. Πάρτα όλα. Ένα χάλι.(Φωτό από Kourdisto Portokali)
Subscribe to:
Posts (Atom)
